Gedachten

Het werk van Giacomo Leopardi (1798-1837_ vormt een hoogtepunt in de Italiaanse literatuur. Als dichter wordt hij in één adem genoemd met Dante, Petrarca en Tasso maar ook in het proza excelleert hij. Zijn leven was een onafgebroken gevecht tegen frustraties en tegenslagen. In het gezin Leopardi leidde het autoritaire optreden van de stugge en gierige moeder tot een verstikkende sfeer van harteloosheid en wantrouwen. Bovendien was Leopardi fysiek in ernstige mate gehandicapt.

Het is op zich zelf een wonder dat hij desondanks een dergelijke geestkracht en energie ten toon kon spreiden zoals die in zijn omvangrijke oeuvre aantoonbaar is. Ronduit verbluffend zijn aantal en aard van zijn geschriften; vertalingen van klassieken, filologische commentaren, kritische tekstuitgaven. Het boek waarin hij het meest de geschiedenis van zijn eigen ziel heeft vastgelegd, en waarin zich in zekere de ommezwaai van verlichting naar romantiek, van hersenen naar hart voltrok, is het boek Gedachten.

Het weerspiegelt op aangrijpende wijze Leopardi's allesoverheersende pessimistische levensvisie. In beknopte, als het ware als cursiefjes en collumns afgeronde fragmenten noteert Leopardi hier direct en strijdbaar aantekeningen over de maatschappij en de mens daarin. Zijn analyse is bitter, maar zo indringend en genuanceerd dat iedere lezer zich op een eigen manier in de beweringen van Leopardi kan terugvinden.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Giacomo Leopardi (1798-1837) is een van de belangrijkste Italiaanse dichters. Hij was telg van een oud geslacht uit Recanati (Marche). Ondanks geniale talenten bleef maatschappelijk succes uit. Zijn leven lang tobde hij door geestelijke crises, relationele moeilijkheden, lichamelijke zwakheid en geldgebrek. Zijn romantische Weltschmerz was geen pose en zijn pessimisme een diep gewortelde filosofie. In Nederland genoot hij nooit grote bekendheid, hoewel J.C. Bloem en Lucebert zijn werk bewonderden. Zijn Gedachten (Pensieri) zijn 111 korte essaytjes - enigszins vergelijkbaar met de ideeën van Multatuli - waarin hij spits en genadeloos zijn sombere kijk op mens en maatschappij uiteenzet en beredeneert. Frans van Dooren vertaalde ze en schreef er een uitvoerig en informatierijk Nawoord over leven en werk van Leopardi bij voor de reeks Privé-domein. De Gedachten zijn geen opwekkende, wel boeiende lectuur.<br/>(Biblion recensie, M.C.A. v.d. Heijden.)