Het Geluid Van Zijn Naam

Ik stap uit bij de bazaar, een van de rest van de wereld afgesloten, overdekte kosmos van markten, bakkers, koperslagers, theehuizen, geldwisselaars, slagers, kruidenverkopers. Omdat ik op die plaatsen altijd het gelukkigst ben heb ik er nooit over nagedacht waarom dat zo is. Over geluk denk je nu eenmaal minder na dan over ongeluk.

In reportages en gedichten noteert Cees Nooteboom zijn indrukken van de islamitische wereld.

Recensie(s)

Bundeling van reportages, beschouwingen en gedichten over de islamitische wereld. Op twee na verschenen ze eerder in boekvorm. Het oudste stuk dateert uit 1960, het jongste - niet eerder gepubliceerde - is van 2004. In de periode tussen die jaren reisde Nooteboom (1933) naar onder andere Perzie (nog voordat daar de islamitische revolutie plaatsvond), Tunesie, Marokko, de Sahara, het Spaanse Andalusie, Mali en India. 'De stukken en gedichten in dit boek zijn de verhalen van een onschuldige reiziger, of misschien moet ik zeggen van een reiziger in een onschuldige tijd. Ik was jong, en ik reisde door een wereld die bedreigd werd door andere gevaren: de atoombom, de koude oorlog', schrijft Nooteboom in het laatste stuk van de bundel, dat dateert uit december 2004 en waarin hij verder schrijft over de islamitische 'ander' in het Westen, de inval van Bush en Blair in Irak, Ayaan Hirsi Ali, de moord op Theo van Gogh, en de verwarring waarin Nederland verkeert. 'Maar ik denk dat het betonvlechtwerk van dit land sterk genoeg is om onze muterende maatschappij met al haar middelpuntvliedende krachten bij elkaar te houden', zo eindigt Nooteboom deze boeiende bundel.<br/><br/>Redactie