Gone deel 2 - Honger

Vroeger kon je als je een paar dollar had gewoon de telefoon oppakken en dan stond er dertig minuten later een bezorger met een gigantische pizza voor je neus. Gesmolten, bobbelige, goudbruine kaas. Vettige peperoni. Hupsakee. Alsof het niks was. Sam zou zijn ziel geven voor een pizza. Het is nu drie maanden geleden dat alle volwassenen en kinderen van vijftien jaar en ouder spoorloos verdwenen zijn. Het eten begint op te raken en de honger knaagt, waardoor de kinderen in Perdido Beach zichzelf niet meer in de hand hebben. Sam heeft er genoeg van dat hij wordt beschouwd als de leider in de FAKZ. De kinderen verwachten dat hij voor alle problemen een oplossing heeft, zelfs voor de kleinste wissewasjes, en hij kan de verantwoordelijkheid nauwelijks nog aan. En alsof dat nog niet genoeg is, gaan sommige 'gewone' kinderen de strijd aan met de 'freaks', de kinderen met speciale krachten, omdat ze beweren dat die meer te eten krijgen dan zij. Intussen wordt de geheimzinnige Duisternis steeds sterker: hij lokt Lana naar zich toe. Sam en zijn vrienden proberen haar te redden, maar stuiten op Caine. Bij de grot van de Duisternis volgt een bloedstollende strijd, waarbij Sam op het allerlaatste moment hulp krijgt vanuit onverwachte hoek… 'Verlaten en Honger zijn meeslepende en superspannende boeken, die je niet weg kunt leggen totdat je ze uit hebt, zo raast de spanning door het verhaal.

Recensie(s)

Alle mensen van 15 jaar en ouder zijn verdwenen uit Perdido Beach. Om het plaatsje ligt een krachtveld waar de kinderen niet door kunnen. Een aantal kinderen en dieren heeft speciale krachten ontwikkeld: genezen, zichzelf verplaatsen, telekinese. Maar het eten raakt op. De kinderen hebben honger. Hun leider, de 15-jarige Sam Temple, begint de moed te verliezen. In een mijnschacht buiten de stad bevindt zich een wezen, 'de Duisternis', dat steeds meer kinderen in zijn macht krijgt. Ook deze duisternis heeft honger; honger in het donker. Tweede deel van de serie 'Gone'*. Het verhaal is spannend tot de laatste bladzijde. Het is vlot geschreven met wisselend perspectief. Hierdoor kijk je in de hoofden van heel wat van de kinderen en leef je met bijna iedereen mee. Er gebeuren behoorlijk wat gewelddadige dingen die tot in detail beschreven worden, wat soms bloederige scenes oplevert. De hoofdstukken zijn vrij kort. Boven elk hoofdstuk staat een tijdsaanduiding, beginnend bij '106 uur, 29 minuten', die langzaam afloopt, naar een climax. Inmiddels is het derde deel ook verschenen: 'Leugens'**. Vanaf ca. 14 jaar.<br/><br/>M. Migchelsen