Grand Theft Auto: Chinatown Wars

Grand Theft Auto: Chinatown Wars is game die draait om de jonge, rijke Chinees Huang Lee. Hij reist naar Liberty City om de mysterieuze dood van zijn vader te onderzoeken en al snel voert hij duistere opdrachten uit voor zijn oom. Grand Theft Auto: Chinatown Wars is een game boordevol verraad, actie, overvallen en moord.

Dit is een game die zich weer afspeelt in de beruchte - fictieve - stad Liberty City, en natuurlijk is elk plekje van de stad weer vrij om te bewandelen. Het bekende recept van auto's jatten en misdaden plegen is dus weer helemaal terug, voor de derde keer, op de PSP. In dit verhaal moet je de mysterie achter een misdaadgolf rond de Chineze Triad bende oplossen.

Grand Theft Auto: Chinatown Wars voor de PlayStation Portable is speciaal op maat gemaakt voor de PSP, maar is ook beschikbaar als downloadbaar spel voor de PSP Go. Bezitters van een Nintendo DS kennen het spel misschien al, want eerder verscheen de game - zonder al te veel commercieel succes - op de kleine Nintendo spelcomputer.

De PSP-versie van Grand Theft Auto: Chinatown Wars beschikt natuurlijk over verbeterde graphics. Bovendien zijn de animaties en de belichtingen van alle objecten en personages in de game onderhanden genomen. Zo ziet de game er vele malen beter uit en maakt het optimaal gebruik van de mogelijkheden van de PSP.

Met Grand Theft Auto: Chinatown Wars wordt een auto-inbraak niet langer een kwestie van een knopje indrukken, maar je moet met gevoel te werk gaan. Het avontuur van Huang Lee is niet zonder gevaar en dat gevaar zal jij ervaren!

Recensie(s)

Het lag een beetje in de lijn der verwachtingen: Grand Theft Auto: Chinatown Wars komt naar de PlayStation Portable. Want net als je denkt dat een deel uit de GTA-serie exclusief naar een platform komt, port ontwikkelaar Rockstar de game naar een ander platform. Van de PlayStation 2 naar de Xbox, van de PlayStation Portable naar de PlayStation 2 en van de spelcomputer naar de PC. En nu dan van de DS naar de PlayStation Portable. Persoonlijk vind ik het geen kwalijke zaak, aangezien het bij Rockstar nooit om een gemakzuchtige port gaat.<br/>Dat is ook in dit geval zo. Bij het opstarten van de vroege versie van de game valt vooral het visuele plaatje op. De twee schermen zijn ingewisseld voor één groot scherm. Hierdoor kun je veel verder kijken dan bij de DS-versie, zodat het aantal onnodige botsingen duidelijk minder is geworden. Daarnaast is er dankzij de kracht van de PlayStation Portable meer ruimte voor details. Bomen zien er niet langer uit als grote groene stippen, maar lijken daadwerkelijk op bomen. Hetzelfde kan gezegd worden over explosies, die nu er gewoon echt tof uit zien. Op elk vlak ziet de game er beter uit, maar tegelijkertijd moeten we eerlijk zijn en stellen dat de andere GTA PSP-games, die vanaf het begin af aan voor de PSP zijn gemaakt, een stuk indrukwekkender zijn.<br/><br/>Naast het grote visuele vraagstuk, is het net zo interessant om te zien hoe Rockstar de functionaliteiten van het touchscreen heeft opgelost. Van te voren had ik mijn geld op een Quick Time Event-achtige benadering gezet en daarmee zit ik er niet ver vanaf. Je maakt gebruik van de analoge stick en de verschillende knoppen om de touchscreen-acties na te bootsen. In plaats van het draaien met de stylus op het scherm, draai je nu met jouw analoge stick. Het tikken op de touchscreen wordt vervangen door het tegelijk indrukken van de schouderknoppen en zo zijn er nog een paar andere mogelijkheden. Feit is dat het werkt en als je niet beter zou weten, dan zou je denken dat de game origineel voor de PSP is gemaakt.<br/><br/>Helemaal een verbetering is de muziek. Op de Nintendo DS was het een technisch hoogtepunt, maar het is niks in vergelijking met de PlayStation Portable. De speler krijgt een volledige soundtrack voorgeschoteld, waarbij Chinese elementen een belangrijke rol spelen. Vooral de toevoeging van zang maakt het een vollere ervaring en hierdoor krijg je weer zin om een tijd in een auto met de muziek aan rond te scheuren. Wel is het een kleine teleurstelling dat het niet mogelijk is om naar je eigen muziek op de PSP te luisteren, maar vaak is de soundtrack zo goed dat je dat ook niet nodig hebt.<br/><br/>Het enige waarover een beetje gemakzuchtig is gedaan, is het verhaal. Daaraan is buiten de toevoeging van een aantal nieuwe drugsgerelateerde missies niks veranderd. Voor ouwe DS-rotten is deze PSP-versie dan ook niet bedoeld, het gaat echt om het aanspreken van een nieuwe doelgroep. Nieuwelingen kunnen rekenen op een aantal grappige personages, waarbij ego’s een grote rol spelen, gecombineerd met een groot, gevarieerd missieaanbod. Tel daarbij op dat het mogelijk is om elke gespeelde missie nog een keer te doen, om zo een hogere score neer te zetten.<br/><br/>De enige onduidelijkheid is te vinden in de multiplayer-modus. Die zal er net als in de Nintendo DS-versie in zitten, maar het is de vraag of je tegen meer dan één speler gespeeld kan worden. Dat laatste was in de DS-versie een lichte teleurstelling. Een antwoord op die vraag konden de heren van Rockstar nog niet geven, maar zij verzekerden mij daar binnenkort meer over te vertellen.<br/><br/>Chinatown Wars voor de PlayStation Portable is geen originele titel, maar er is wel tijd in gestoken om de game voor PSP-bezitters interessant te maken. De graphics zijn beter, de muziek ligt lekkerder in het gehoor en de typische DS-functionaliteiten zijn op een juiste manier omgezet. Mede daarom is dit alweer een game om PSP-fans in de gaten te houden en lijkt het er eens te meer op dat het tweede leven van de PSP een succes kan worden.
Het porten van games, het verloopt zelden feilloos. Meer dan eens heeft de ontwikkelaar er niet zoveel zin in en met alle technische mankementen van dien wordt een game op een andere spelcomputer uitgegeven, zonder dat er enige ziel en zaligheid in is gelegd. Zoiets kan Rockstar zich natuurlijk niet veroorloven, want de ogen van de wereld zijn gericht op het bedrijf dat keer op keer kwaliteit moet en weet te bieden.<br/>WantedHet ‘wanted level’-systeem is anders dan wat we van andere GTA’s gewend zijn. In Chinatown Wars moet je politiewagens juist kapot beuken in plaats van proberen te ontsnappen! Pas wanneer er genoeg politiewagens zijn gemold, kun je veilig ontkomen. Ook een opmerkelijk detail is het feit dat Liberty City, in tegenstelling tot andere GTA's, vanaf het begin in zijn geheel toegankelijk is. Het eiland Alderney, dat in GTA IV ten westen van Liberty City ligt, ontbreekt echter.Inhoudelijk is er niet of nauwelijks iets veranderd ten opzichte van de DS-versie. Je speelt nog steeds Huang Lee, een zoon van een triadesbaas die zijn relaxte leventje vaarwel kan zeggen wanneer zijn vader wordt vermoord. Met een erg speciaal zwaard, Yu Jian, reist hij vervolgens naar Liberty City om deze aan zijn oom te overhandigen. Een GTA-game zou geen GTA-game zijn als er niet iets goed fout gaat, en daarop is Chinatown Wars geen uitzondering. Na een warm onthaal laten een paar Koreanen Huang voor dood achter in een auto, dumpen hem in het water en nemen het zwaard mee.<br/><br/>Ontsnappen doe je vervolgens door de voorruit “in te tikken”. Bij de DS werd hierbij slim gebruik gemaakt van de touchscreen-mogelijkheden, maar bij gebrek aan een touchscreen en stylus heeft Rockstar besloten een Quick Time Event te gebruiken. Hoewel dit een leuke afwisseling is en er goed gebruik wordt gemaakt van de analoge stick en de schouderknoppen voelt het niet echt meer aan als een toevoeging. Dat is jammer, maar echt storen doet het niet.<br/><br/>Als Huang de naderende dood heeft overwonnen, is het tijd om het slechte nieuws te melden aan zijn oom, Kenny. Wu “Kenny” Lee wilde het zwaard overhandigen aan de grote baas Hsin Jaoming, om zijn plaats als opvolger vast te stellen. Na het verlies van het zwaard heeft Kenny echter zijn geloofwaardigheid verloren en volgt een verhaal vol verrassende twists, waarin Huang zich opwerkt in het criminele circuit en uiteindelijk wraak zal nemen op de moordenaar van zijn vader. Door de verhaalmissies één voor één af te werken kom je steeds dichter bij dit doel.<br/><br/>Het valt hierbij gelijk op dat je het verhaal een beetje met een korreltje zout moet nemen. De absurditeit en het sarcasme spatten er namelijk aan alle kanten vanaf. Het is heerlijk om te zien hoe Huang lekker de spot drijft met zijn oom en andere figuren die rechtstreeks uit een gesticht lijken te zijn ontsnapt. Mocht sarcasme jou niet liggen, dan raakt het verhaal kant noch wal. Maar dat het verhaal wat luchtiger en minder diepgaand is vergeleken met andere GTA’s is helemaal niet zo erg, want de gameplay blijft erg verslavend.<br/><br/>Dit komt mede door de gevarieerde verhaalmissies. Zo ben je de ene keer raceauto’s aan het saboteren om een hoge pief van de triade een race te laten winnen en mag je de andere keer met molotovcocktails auto’s vernielen. Het zijn de originele details en de minigames die ervoor zorgen dat geen enkele missie aanvoelt als een herhalingsoefening. De missie waarbij ik een ‘vriend’ van een hoog triadelid moest ontvoeren en levend moest afleveren staat me nog goed bij. Dat de beste man in een ambulance lag en nogal een zwak hart had maakte het er niet gemakkelijker op. Toen uiteindelijk bleek dat het triadelid zijn ‘vriend’ had laten ontvoeren om hem zelf te kunnen vermoorden, moest ik toch even grijnzen. Dit is nou typisch Grand Theft Auto. De missies hebben daarnaast met een gemiddelde speelduur van 5 á 10 minuten precies de juiste lengte, waardoor de verveling ver buiten de deur blijft.<br/><br/>Een leuke toevoeging in de vorm van een nieuw personage is journaliste Melanie Mallard. Haar motieven om criminele activiteiten te filmen voor een documentaire blijken niet zo gunstig voor de desbetreffende criminelen en dat zorgt voor een iets uitgebreidere verhaallijn met de nodige extra missies. Vooral de exclusieve missie “Factory Fun” zal een grote glimlach opleveren bij mensen die San Andreas hebben gespeeld. Zo weet Rockstar toch nog iets extra’s te brengen zonder dat het geforceerd aanvoelt.<br/><br/>Naast de nodige verhaalmissies, die je in zo’n acht uurtjes wel voltooid hebt, is er natuurlijk nog zat te doen. Zo kun je proberen geld te verdienen door een heleboel krasloten te kopen en prijzen te winnen (geen waterdichte methode helaas) of door mensen te tatoeëren. Maar het blijft het leukst als je drugs gaat dealen. Je krijgt regelmatig tips via de mail binnen van dealers die graag in willen kopen of iets in de aanbieding hebben. Als je dit goed in de gaten houdt, kun je leuke winsten maken. Met gebruik van het handige GPS-systeem ben je binnen no-time van de ene dealer bij de andere. Drugs dealen gaat echter niet zonder slag of stoot, want het gebeurt regelmatig dat je in een valstrik van de politie loopt. Maar ja, dat is een ‘risico van het vak’.<br/><br/>Als de hel dan losbreekt en het scherm zich vult met kleurrijke sirenes, schietgrage agenten en onschuldige omstanders valt het op hoe goed de game er uitziet en hoe vloeiend alles loopt. Op het grotere beeldscherm is sowieso meer zichtbaar dan op de DS, maar de gebouwen, wegen en bomen zijn haarscherp en zelfs reclameborden zijn goed leesbaar vanuit het 2D aanzicht. Daarnaast is de muziek geremixt en klinkt deze nu veel beter op de PSP. Conclusie: Rockstar heeft duidelijk alles gegeven om met Chinatown Wars ook op de PSP de complete GTA-ervaring te brengen en is daarin absoluut geslaagd. Zo ziet de game er goed uit en brengen de extra missies net wat meer variatie. Dat het verhaal wat minder diepgang dan andere GTA-games heeft, wordt perfect verbloemd door de droge humor en het sarcasme van Huang. De minigames, hoewel redelijk goed uitgewerkt, zijn jammer genoeg niet echt van toegevoegde waarde door het ontbreken van een touchscreen. Maar doordat Rockstar de voordelen van de PSP goed heeft weten te benutten, heeft men met Chinatown Wars toch een regelrechte topper afgeleverd die je een behoorlijke tijd zoet zal houden.