Grand Theft Auto - Liberty City Stories

Met Grand Theft Auto: Liberty City Stories keert de serie terug naar de stad die ook het decor was voor Grand Theft Auto 3. Wel hebben de ontwikkelaars Rockstar Leeds en Rockstar North ook enkele nieuwe omgevingen aan Liberty City toegevoegd voor deze draagbare versie. Ook bevat het spel een totaal nieuwe verhaallijn ten opzichte van GTA 3. Je speelt met Tony Cipriani, een beginnende crimineel die zich in de onderwereld naar de top moet werken. Het verhaal speelt in 1998, drie jaar voor dat van GTA 3.

De missies in Liberty City Stories zijn wel een stuk korter dan bij GTA 3 het geval was, maar er zijn er wel meer van aanwezig. Rockstar doet dit natuurlijk niet voor niets; op een handheld speel je over het algemeen minder lang dan op een spelcomputer thuis op de bank. Verder biedt Liberty City Stories een feest van herkenning. Je kunt een willekeurig persoon uit zijn auto of van zijn motor meppen, je kunt naar radiostations luisteren of naar mp3's op je memorystick en ga zo maar door.

Recensie(s)

Grand Theft Auto: Liberty City Stories kwam eind 2005 uit op de PlayStation Portable en werd door ons destijds met een 9 beloond. En nu, een maand of zeven later, heb ik het spel wederom in mijn handen, maar dan voor de PlayStation 2. Misschien is het de omgekeerde wereld, maar aan de andere kant is het voor de PlayStation 2-bezitters zonder een PSP en met een budget van dertig euro een prachtige kans om dit nieuwe GTA-deel te spelen. <p>Je moet wel weten dat je behoorlijk terug in de tijd gaat. Er wordt namelijk in dezelfde stad als Grand Theft Auto 3 gespeeld en visueel gezien heeft het ook veel weg van die titel. Eigenlijk speel je een spel uit 2001, met iets scherpere graphics. Bovendien is de stad in dit deel een stuk kleiner dan dat we van Vice City en San Andreas gewend waren. Als je het spel alleen op deze twee punten zou beoordelen, dan valt Liberty City Stories behoorlijk door de mand.</p> <p>Gelukkig bestaat elk GTA-deel uit meer. Zo is er natuurlijk een fantastische soundtrack. Een paar nummers kwamen me bekend voor, maar het merendeel had ik nog nooit gehoord. Lekker in het gehoor lag het echter wel. Er zijn ook momenten voor een glimlach. Tijdens het rijden in een auto of motor kun je je vermaken met de grappige conversaties op de 'praatradio' LCFR en de leuke commercials. Het is dus weer heerlijk om uren door de stad te rijden en enkel naar de radio te luisteren. Bovendien zijn er honderden verstopte pakketjes die opgespoord kunnen worden, tientallen unieke stunts en zijn er straatraces waaraan je kunt deelnemen.</p> <p>Het hoofdgerecht van het spel blijft echter de opdrachten die je van verschillende opdrachtgevers krijgt. Voor de fans die GTA 3 hebben gespeeld is dit extra leuk, omdat we een aantal personages wederom tegen komen, maar dan drie jaar eerder (Liberty City Stories is namelijk een heuse prequel). Personages bekleden hierdoor soms een ietwat andere rol, wat voor komische situaties zorgt. Zo moet jij Donald Love helpen om de baas te worden, terwijl we uit GTA 3 weten dat hij al helemaal het mannetje is.</p> <p>De missies zelf verdienen niet de originaliteitprijs, omdat we het meeste al een keer gezien hebben. Vermakelijk blijft het wel. Ik heb prostituees moeten ophalen die geld verschuldigd waren, mensen moeten omleggen die een te grote mond hadden en weer andere 'brave burgers' naar een veilig onderkomen moeten brengen. Helaas is er in vergelijking met de PSP-versie niks nieuws bij gekomen, tenminste, niks wat mij is opgevallen. En dat is best jammer, want ik had gehoopt te kunnen vliegen met de Dodo. In de PSP-versie heb ik dat behoorlijk gemist, maar daar kon ik het vergeven dankzij de hardware-problemen. De PlayStation 2 heeft die hardware-issues niet, dus eigenlijk een gemiste kans dat Rockstar dit niet heeft toegevoegd.</p> <p>Er is wel iets uitgehaald en dat is de multiplayer-modus. Niet een enorme ramp, maar het geeft maar weer aan dat er gewoon weinig energie in het spel is gestoken. Het enige wat je als verbetering kunt noemen is de mogelijkheid om lekker ouderwets met twee analoge sticks te spelen, waardoor de cameraproblemen enigszins teniet gedaan worden. Maar voor de rest is dit gewoon een simpele port die voor dertig euro in de winkel ligt en eigenlijk alleen maar interessant is voor degenen die het spel nog niet gespeeld hebben.Conclusie: Als je Liberty City Stories nog niet hebt gespeeld, en deze zomer niet al te veel te doen hebt, dan is deze PS2-budget-versie een mooie kans om je zo'n dertig uur van de straat te houden. Er zijn veel missies, veel leuke radiostations en drie stadsdelen waar doorheen gecrost kan worden. Toch scoort het een vol punt minder dan zijn PSP-broertje en dat heeft er alles mee te maken dat niks nieuws is toegevoegd en het spel voor PS2-begrippen gewoon weinig indrukwekkend is. De zachte prijs zorgt er overigens voor dat het spel slechts één punt lager krijgt. Anders had het een 7,5 of lager gekregen.</p>