Guitar Hero: Warriors of Rock - Super Bundel Xbox360

Recensie(s)

Ik ben niet zo’n grote held in muziekgames. Wel een grote fan overigens, maar gewoon niet zo’n grote held. Guitar Hero vind ik geweldig, maar verder dan Hard reikt mijn gitaarvirtuositeit niet. Daarom haak ik na verloop van tijd ook altijd af, omdat ik in het grijze gebied tussen Hard en Expert beland. Het één is te eenvoudig, het ander te pittig. Geen reden om dan nog verder te spelen, want je doet het voor niets meer dan de muzieknummers. En laat daar met Guitar Hero: Warriors of Rock nu toch eens verandering in komen.

Het zesde hoofddeel in de Guitar Hero-serie draait namelijk om meer dan alleen de muziek. Je moet in een verhaalmodus diverse rockende sufferds opleiden tot rockstrijders die weten hoe ze moeten ‘rollen’. Deze zogenaamde Quest Mode draait om de “Demigod of Rock” (vertolkt door Gene Simmons van KISS) die de Battle Axe kwijtraakt. Door als een ware gitaarheld te spelen, kunnen verschillende personages transformeren in een Warrior-versie van zichzelf.

Daarmee verdienen ze speciale krachten, die de Demigod of Rock kan inzetten in zijn (gitaar)strijd tegen het beestachtige kwaad. In de demo zien we het personage Echo transformeren nadat de Activision-medewerkers zichzelf in een ziek moeilijke solo als gitaarheld bewezen hebben. Ze krijgt een stoere make-over en verdient de kracht om sneller Star Power te verzamelen. Erg handig natuurlijk, vooral in een gitaargevecht dat draait om het afmaken van de tegenstander.

In de Quest Mode speel je trouwens niet meer om een zo hoog mogelijke score. Het gaat erom zoveel mogelijk sterren te verzamelen, waarmee je de level-up voor je personage kunt verdienen. Tijdens het spelen van een nummer kun je op een metertje zien hoe ver je al in het nummer gevorderd bent. Een goede toevoeging, want dan weet je ook of de verzuring in je arm bij overmatig strummen nog veel langer gaat duren. Verder valt op dat er tijdens de nummers af en toe ook paarse E-noten voorbij komen, die de nummers nog net ietsje moeilijker maken.

Via de Quest Mode kom je in aanraking met het gros van de negentig beschikbare nummers. Elk van de nummers bevat dertien uitdagingen en dat geeft een leuke motivatie om ze vaker te spelen. Bij een Metal-nummer ligt de nadruk bij de uitdagingen op solo’s, terwijl ballads meer vocale uitdagingen bevatten. Via leaderboards kun je zien hoe goed jij het doet en zijn jouw prestaties ook te vergelijken met die van je vrienden. De toevoeging van dertien uitdagingen per nummer lijken me een slimme manier om herspeelwaarde te creëren, want het is een dikkere wortel dan het bereiken van een zo hoog mogelijke score.

Naast de negentig nummers van Warriors of Rock kun je ook nummers uit oudere Guitar Hero’s en DLC importeren om los te spelen. Voor de echte rockliefhebber is de setlist zoals die nu bekend is gemaakt overigens al zeer aanlokkelijk, want het is duidelijk dat dit officiële zesde Guitar Hero-deel zich weer focust op echte gitaarmuziek. Bereid je dus voor op onder andere Uprising van Muse, Sharp Dressed Man van ZZ Top en Wish van Nine Inch Nails.

Met kleine veranderingen die vooral betrekking hebben op de herspeelwaarde lijkt Guitar Hero: Warriors of Rock weer eens een echt interessant nieuw deel in de serie te worden. Natuurlijk blijft de basis hetzelfde, want nog steeds stromen de noten van boven naar beneden over een notenbalk, maar een paar kleine extra’s hebben mijn interesse gewekt. De Quest Mode lijkt me leuk om te spelen, het toevoegen van challenges zorgt voor extra uitdaging en de setlist weet mij als rockliefhebber absoluut te bekoren. Ik ga mijn gitaar dus maar vast weer eens afstoffen, want ik heb zin gekregen om weer te rocken.

Je kunt er zo langzamerhand op wachten: een nieuwe Guitar Hero ziet het levenslicht en Neversoft beweert het Rock-wiel opnieuw te hebben uitgevonden. Dat levert jaar in jaar uit geslaagde, maar toch vooral minder geslaagde vernieuwingen op. Met het uitstekende Guitar Hero 5 had de ontwikkelaar vorig jaar eindelijk de goede richting te pakken, maar dat vonden ze voor een laatste bijdrage aan de serie nog niet genoeg…

Voor het eerst sinds Guitar Hero 3 wordt de nadruk sterk gelegd op een ‘verhaal’, dat in Warriors of Rock de naam Quest heeft gekregen. In het land der riffs en powerchords heerst namelijk chaos: de Demigod of Rock zit vast en kan alleen bevrijd worden door zijn magische gitaar (waarover je meer leest in het kader). Als uitverkoren gitaarheld moet jij een leger van krijgers - de titulaire ‘warriors of rock’ - rekruteren en hun verborgen krachten ontketenen. Zo legt de voice-over van ex Kiss-frontman Gene Simmons ons uit. Helaas komen zijn roestige stembanden net zo verjaard over als de inspiratie- en nutteloze Quest-modus.

Toch zal je met dit clichématige avontuur aan de slag moeten als je alle nummers vrij wilt spelen. Traditiegetrouw is het voltooien van verschillende stages de hoofdzaak, zodra je genoeg sterren hebt verzameld, biedt de volgende selectie nummers zich aan en kom je steeds dichter bij ‘het einddoel’. Door de vreemde indeling van de stages is er achteraf weinig reden om terug te keren. Waar ze vroeger geleidelijk aan steeds moeilijker werden, zijn ze nu vooral ingedeeld op basis van genres en dat is voor beginnende gitaarhelden wellicht wat verwarrend.

Een nieuw onderdeel van de gameplay, dat vrijwel alleen aan bod komt in bovengenoemde Quest-modus, zijn de speciale krachten. Als je lang genoeg hebt gerockt, transformeert jouw personage. Zo verandert Lars Umlaut in een duivelsvariant van Knorretje, krijgt Casey Lynch plotseling een slangenhuid en loopt Axel Steel als een woest skelet over het podium. Dit geeft je vervolgens de beschikking over een hogere vermenigvuldiger, meer starpower of een schild die jouw lange streak bewaakt als je een foutje maakt. De eerste paar keer is het nog leuk om jouw score omhoog te zien schieten door deze krachten, maar het voelt af en toe als stuurhulp in een racegame: dat wil je niet. Het is wederom een nutteloze toevoeging en lijdt door de flitsende balken en effecten alleen maar af van de vijfkleurige noten op het scherm.

Rush 2112 Het leukste aan de Quest-modus is, naast het slotstuk dat gedomineerd wordt door Megadeth, de speciale stage waarin je de gitaar van de Demigod of Rock moet bemachtigen. Dit doe je door de zeven secties van het epische 2112 te spelen. Dit in totaal twintig minuten durende stuk van de prog-rockband Rush is met zijn eigen venues en voice-over van bandleden een aangename variatie op de karakterstages.Maar wees niet bang, in alle overige modi biedt Warriors of Rock nog steeds de verslavende gameplay die de serie zo succesvol maakt. Meer dan ooit tevoren kun je uit je dak gaan op keiharde platen tot je vingers verkrampen. De slogan ‘Rock is Back’ klinkt eerder als een verkapte verontschuldiging voor het uitmelken van vorige iteraties, maar namen als Megadeth, Pantera, Black Sabbath en DragonForce liegen er niet om. Ook minder nekkramp verwekkende bands zijn van de partij. Zo geven The Rolling Stones, Them Crooked Vultures en Queen acte de présence, waarvan laatstgenoemde met Bohemian Rapsody het natuurlijk érg goed doet op een feestje. Wat een band als Nickelback te zoeken heeft in deze game is mij echter een raadsel. Na een hevige strumsessie zit niemand te wachten op een nummer als ‘How You Remind Me’, en dat is helaas niet de enige vreemde eend in de bijt.

Desondanks zit er in de selectie van ruim negentig rockliederen voor ieder wat wils. Daarnaast is alle voorgaande DLC en een groot deel uit de vorige vijf Guitar Hero-versies, waaronder Guitar Hero Metallica, te importeren. Het overzicht dat het bekende Quickplay+ daarbij biedt is een verademing ten opzichte van de kinderachtige Quest. Met de grootste eenvoud maak je een playlist, stel je je band samen en ben je binnen een paar tellen aan het rocken. Het mooiste is nog wel dat álle nummers Challenges hebben gekregen waarmee je ontelbare sterren kunt verdienen. Hier speel je natuurlijk weer accessoires, artwork en ander spul vrij. Daarnaast zijn alle overige modi uit voorgaande delen weer van de partij, waardoor Warriors of Rock uitermate verslavend en lang houdbaar is.

Conclusie: Door dit jaar enkele twijfelachtige dingen als de Quest-modus en transformaties toe te voegen, verliest Neversoft de kern van Guitar Hero een beetje uit het oog. De serie staat bekend om ongecompliceerd rocken en dat wordt ons nu onnodig moeilijk gemaakt. Dankzij een groot aantal loeiharde nummers, de bijbehorende Challenges in Quickplay+ en overige modi biedt Guitar Hero: Warriors of Rock toch nog genoeg houvast om op het podium te blijven staan.