Het Koninkrijk Dat Niet Kwam...

Het persoonlijk verslag van iemand die veertig jaar lid is geweest van het Wachttorengenootschap. Totdat de schrijver de leugen achter hun leer ontdekt en dreigt te verzanden in depressiviteit en bitterheid. Een wonderlijke innerlijke verandering leidt er echter toe dat 'alle bitterheid tegenover hen die me jarenlang om de tuin hadden geleid verdween en er een grote liefde voor de Jehova's Getuige begon te groeien'. Eerder verschenen in Duisland, Noorwegen en Zweden.

Recensie(s)

In dit boek vertelt de in 1932 geboren schrijver over zijn ervaringen als lid van het Wachttorengenootschap (de Getuigen van Jehova). Hij is opgegroeid in een rooms-katholiek gezin, maar raakt al gauw teleurgesteld in die kerk en via kennissen komt hij in contact met de Getuigen van Jehova. Met zijn vrouw gaat hij naar Noorwegen, waar hij een actieve rol speelt in de gemeente in zijn woonplaats; hij wordt gemeenteopziener. De leer van het Wachttorengenootschap, de organisatie van het werk in en door de gemeente - met name de grote inzet die van de leden wordt gevraagd - en de wijze waarop de controle op (deviante) leden wordt uitgeoefend, komen uitvoerig aan de orde. Door het autoritaire optreden van de centrale leiding, tegenstrijdigheden in de leer en doordat de verwachting dat in 1975 het einde der tijden zou aanbreken niet uitkwam, sluipt de twijfel bij hem binnen. Hij krijgt mede daardoor ook psychische problemen. Die worden besproken en tenslotte beschrijft hij hoe hij na een lidmaatschap van veertig jaar afscheid neemt van het Wachttorengenootschap. Het boek is van belang; er zijn veel boeken van ex-Getuigen, zowel van mensen uit de top als uit de lagere regionen van de organisatie. Deze biografie is van iemand uit het middenkader en dat biedt toch nieuwe inzichten.<br/><br/>L.G. Jansma