Het kwaad, of Het drama van de vrijheid

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Safranski (1945) trok eerder de aandacht met een studie over Schopenhauer en een voortreffelijk boek over Heidegger. Hier toont hij opnieuw de zeldzame eigenschap om over moeilijke problemen helder en soms zelfs spannend te kunnen schrijven. Het kwaad is voor hem geen abstract begrip, maar een naam voor het bedreigende, het geweld, de chaos, de leegte, de naderende ondergang buiten in de wereld en binnen in onszelf. Het kwaad is een mogelijkheid van de menselijke vrijheid. Wij leven in een maatschappij vol risico's en ieder van ons is een risicofactor voor zichzelf en voor anderen. Safranski schrijft vlot, soms suggestief, en bezit een grote kennis van de wijsbegeerte van het Westen. Van Plato tot en met Freud en Girard komen de belangrijkste denkers aan de orde (vreemd: Middeleeuwen, scholastiek en de wijsbegeerte van deze eeuw spelen nauwelijks een rol). Hij ondervraagt ook de mythe van de zondeval, de Griekse tragedie en enkele literatoren. Zijn opmerkingen over religie en haar ontzag voor het onverklaarbare en de ondoorgrondelijkheid van de wereld zijn fundamenteel en een nadere uitwerking waard. Een knap boek, zeer geschikt om samen te bespreken in een werkcollege of een gespreksgroep.
(Biblion recensie, Prof. dr. F.J. Heggen.)