Het Luistert Nauw

Zul je altijd zien, verschijnt er na jaren toegewijde arbeid van zeer deskundige vertalers, bijgestaan door neerlandici en literatoren, een Nieuwe Bijbelvertaling die dat aloude document toegankelijk maakt voor mensen van nu, en er staan weer zure lieden langs de kant te roepen dat die vertaling niet deugt.
Het spijt Deurloo en Ter Linden oprecht maar zij vinden inderdaad dat die vertaling niet betrouwbaar is en ze hopen in dit boek te laten zien waarom. Een goede bijbelvertaling laat in zo eenvoudig en helder mogelijk Nederlands zien wat er in het Hebreeuwse en Griekse origineel staat. Wie die twee talen niet kent moet erop kunnen vertrouwen dat aan de schrijvers van weleer recht wordt gedaan. Aan de hand van vele voorbeelden laat Het luistert nauw zien dat de NBV de lezers en hoorders van nu de toegang tot de oude teksten helaas in veel gevallen eerder belemmert dan ontsluit.
Het luistert nauw is een bijdrage aan de discussie over de vraag of de NBV-vertaling daadwerkelijk in kerk en leerhuis gebruikt moet gaan worden, maar biedt tegelijkertijd ook een hernieuwde kennismaking met de rijkdom en de originaliteit van die grote schat uit de wereldliteratuur, de Bijbel.

Recensie(s)

In 2004 verscheen de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV). Omgeven door een grote publiekscampagne werd de brontekstgetrouwe en doeltaalgerichte vertaling geintroduceerd. Koningin Beatrix las bij die gelegenheid het begin van het boek Genesis. Ze las 'overvloed' waar 'oervloed' staat. Niet alleen bij het lezen, maar ook bij het vertalen kan men fouten maken. Voor de NBV is een groot team van vertalers, bijbelgeleerden en literatoren bezig geweest met een Vlaams lezerspaneel en een wetenschappelijke begeleidingscommisie. Het is een mooie vertaling geworden waarbij men onduidelijkheden of andere mogelijkheden van weergave heeft aangegeven. Maar dat is nog niet genoeg in de ogen van de zogenaamde Amsterdamse school. Volgens haar woordvoerder Karel Deurloo is de NBV uitgelopen op een regelrechte mislukking. Samen met Nico ter Linden, die de bijbel in zes delen heeft geparafraseerd, lanceert hij zijn bezwaren tegen de nieuwe vertaling. De auteurs geven tal van voorbeelden waar het mis is gegaan. Hun andere vertaalvisie gaat terug op verschil in theologische inzichten, maar met hun archaische vertaalwijze leveren ze geen bijdrage tot een moderne, aansprekende bijbelvertaling. De NBV hoeft geen kanselbijbel te worden, maar verdient met kritische zin te worden gelezen.<br/><br/>H. Buning