Er is een toenemende interesse voor de vraag of de sferische objecten die soms op digitale foto's verschijnen simpelweg stofdeeltjes zijn dan wel iets anders. In 'Het Orb Project' combineren de theoloog Míceál Ledwith en de fysicus Klaus Heinemann, twee experts op het gebied van het orb fenomeen, hun (verschillende) pogingen om deze verschijnselen te duiden. Zij komen tot analyses met behulp van kleurenfoto's van verschillende soorten orbs, doen verslag van fascinerende onderzoeksresultaten en geven uitgebreide informatie over de orbpatronen en -kenmerken. 'Het Orb Project' demonstreert op overtuigende wijze dat onze dagelijkse realiteit slechts onderdeel is van een grenzeloze dimensie en dat orbs verbonden zijn met werkelijkheden buiten onze dagelijkse perceptie.
Recensie(s)
Sinds er volop digitaal en met infrarood gefotografeerd wordt, neemt men zo allerlei sferische objecten waar. Theoloog Ledwith (onder meer tien jaar president van het Ierse Maynooth Seminarie) en fysicus Heinemann (lang werkzaam bij de NASA) analyseren in deel een met behulp van kleurcorrectie en andere geavanceerde technieken flitsfoto's van verschillende soorten orbs, hun patronen en kenmerken. De auteurs laten om critici voor te zijn in vier categorieen ingedeelde foto's van 'nep'-lichtbollen zien, waarbij het effect is veroorzaakt door waterdruppels, stof, plantenpollen, ongewone sluitertijden, lensvervuilingen of iets dergelijks. Deel twee diept een spirituele benadering uit vanuit de gedachte dat orbs intelligente, althans bewuste geestemanenties/entiteiten zijn die zich met een extreem hoge snelheid (quantumsprongen) in een fluorescentieveld voortbewegen, spontane uitbarstingen van niet-lineaire energie, mogelijk ook natuurgeesten. Ze zijn vaak aanwezig bij spirituele bijeenkomsten en plaatsen waar genezingen plaats vinden. Geloof in dit boeiende bewijsmateriaal levert minstens een herdefinitie van ideeen over niet-aardse beschavingen op. Zwarte omslag met vibrerende orb.<br/><br/>Peter den Haring