I'll Sleep When I'm Dead

Recensie(s)

Standaard genre-elementen als een driedubbelgevouwen plot, kogelregens, stromen bloed en geweld zijn in I’ll Sleep When I’m Dead niet te vinden. Dit is een sombere wraakthriller waarin de personages centraal staan, die doen wat zij doen zonder dat we direct waarom. Er is geen buit, geen overval, geen verraad die de betrokkenen duidelijke motieven geven om in de aanval dan wel de verdediging te gaan.

De film opent met een introductie van Davey (Jonathan Rhys-Meyers), een gelikt, onbezonnen, Londens dealertje. Zijn broer Will (Clive Owen) stond ooit bekend als de gemeenste, kilste misdadiger op de straten van Londen. Drie jaar terug kreeg hij een gewetensconflict, en sindsdien verblijft hij op het platteland, in een eenvoudige camper waar hij zich compleet heeft afgezonderd van de buitenwereld. Op een avond krijgt Davey een vernederend rectaal lesje: zijn ego kan de schande niet aan en hij snijdt zijn eigen hals door.

Will ziet de dood van zijn broer niet als zelfmoord: de verkrachter van zijn broer heeft zijns inziens de moord op zijn geweten. Hij keert terug om zijn broer te wreken. Ondertussen begint de Londense maffia onrustig te schuifelen, want ze weten niet waarom hun gevaarlijkste rivaal weer terug is. Will's oude bendeleden hebben ook geen idee, en koesteren de hoop om via hem hun glorieuze verleden weer in ere te herstellen.

Hodges' visualisering van Londen is geen toeristische aanbeveling. Sombere, stille straten en nauwe steegjes waar gevaar dreigt. De criminele levensstijl van de hoofdpersonages lijkt de enige manier om hier stand te houden, en daarin schuilt de belangrijkste morele boodschap van Hodges. Mannen als Will zitten verankerd in een codesysteem die hen weinig tot geen mogelijkheid gunt op verandering. Als jij de stad niet vreet, vreet ie jou op.

Deze thriller is geen kost voor filmkijkers die het flitsende misdaadgenre adoreren. Hodges neemt de tijd, werkt niet naar een spetterende knalfinale en volgt niet eens elk draadje tot het eind. Des te steviger is de impact van de film zelf, met die onuitgesproken ethische kwesties. Want Will is een man van weinig woorden, en acteur Owen heeft er met zijn broeierige blik ook weinig nodig.

© Copyright Preview Filmmagazine BV