Ik droeg nog kleine kleren

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
De titel van deze bundel is ontleend aan het klassieke gedicht 'De wolken' van Martinus Nijhoff. Er staan méér klassieke 'kindgedichten' in deze thematische bloemlezing, echter ook minder bekende en een enkele keer een cabaretliedje of smartlapje. Al wat per traditie aan het kind wordt toegeschreven: het ongerepte, tere, vrolijke, onbezorgde vinden we in deze bloemlezing die zich niet alleen tot onze tijd beperkt, terug. Pijn en rouw om een ziek of gestorven kind leiden bijna altijd tot hartbrekende gedichten. In onze tijd komt daar dan de pijn van de echtscheiding bij de kinderlijke zowel als de ouderlijke. Veel gedichten laten de lezer/-es zien hoe het leven van de volwassene veranderd wordt door een kind of het gemis ervan. Het blijkt een ervaringsgegeven dat kinderen ''t grijze oog (voor volwassenen) vol zonnebloemen zetten'. Al wie niet bot is, zal blij zijn met deze 'kindgedichten', die eeuwenoude gevoelens verwoorden.
(Biblion recensie, Els van Geene.)