Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Nederlands - Paperback
326 pagina's | Barnabas | februari 2011
5.0 van de 5 (1 reviews)Niet leverbaar.
7 februari 2011 | Door: FennaDinette
In 2010 heeft Dick van Dormael op bijzondere wijze een bijzondere autobiografie gestalte gegeven. Met behulp van spraaksoftware heeft Van Dormael zijn levensverhaal ‘op papier gezet’. Afgelopen december heeft hij zijn manuscript hoofdstuk voor hoofdstuk persklaar laten maken, zodat in februari 2011 een mooie uitgave van de band is gerold. De titel van zijn debuut is 'Ik loop al op gouden straten'.
Van Dormael is 34 jaar, woont in Amersfoort en komt uit een meelevend evangelisch nest. Na de basisschool heeft Dick havo, mbo en hbo gevolgd, om vervolgens te gaan werken bij een IT- bedrijf. Maar omdat bij hem op 7-jarige leeftijd de ziekte van Duchenne werd geconstateerd, is zijn leven gaandeweg steeds meer in het teken van zijn ziekte komen te staan, omdat de spierdystrofie zijn spieren afbreekt …
Van Dormael schrijft in 'Ik loop al op gouden staten' op een heel eigen wijze over veel facetten van zijn leven, dat steeds meer gedomineerd wordt door de ziekte van Duchenne. Kort en bondig laat hij weten: ‘Het gaat over hoop, geloof, verlies, genezing, verlangen, meedoen, gezondheid, teleurstelling, vriendschap en liefde, kortom het hele leven’. Rode draden in zijn verhaal zijn de achteruitgang van zijn lichamelijke conditie, alle hindernissen die hij - ook rondom uitblijvende genezing - elke keer weer dapper onder ogen komt, en zijn geloof in Jezus, die hem kracht geeft om hoopvol te blijven voor de toekomst.
De oprechte en ontwapenende stijl waarin Van Dormael zijn leven(sverhaal) onder woorden brengt, is ontroerend. Zijn verhaal wekt grote bewondering voor de manier waarop hij zijn leven vol moeiten tegemoet treedt en zijn geloof daarin heeft verweven. ‘Als God door mensen werkt, dan ook zeker door van Dormaels boek/leven’. De puurheid die van zijn schrijfstijl uitgaat, is zowel eerlijk als inspirerend. Zijn verhaal raakt mensen, vanwege de emotionele herkenningen die het bij de lezer oproept. Voor Van Dormael is het geloof in Christus zo’n krachtige bron om vanuit te leven, dat hoop op genezing uiteindelijk over de grenzen van dit leven heen getild wordt.
De missie van Van Dormael is het willen delen in zijn leven door de lezer een kijkje te geven op de manier waarop hij met zijn handicap omgaat. Daarnaast is bij Van Dormael ook zeker de wil aanwezig om te delen in de hoop die er mag zijn. ‘Dat dit boek jullie tot zegen mag zijn, op wat voor manier dan ook!’
Van Dormaels ziekte is dan wel minder progressief, maar wel al in een vergevorderd stadium. Wonend in een Fokuswoning in Amersfoort, waar hij zelfstandig woont en hulp op oproepbasis binnen handbereik heeft, hoopt van Dormael, met ondersteuning van beademing, op een goede laatste fase van zijn leven.
Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (0) | Ongepast?
Selecteer één of meer kenmerken:
7 februari 2011 | Door: FennaDinette
In 2010 heeft Dick van Dormael op bijzondere wijze een bijzondere autobiografie gestalte gegeven. Met behulp van spraaksoftware heeft Van Dormael zijn levensverhaal ‘op papier gezet’. Afgelopen december heeft hij zijn manuscript hoofdstuk voor hoofdstuk persklaar laten maken, zodat in februari 2011 een mooie uitgave van de band is gerold. De titel van zijn debuut is 'Ik loop al op gouden straten'.
Van Dormael is 34 jaar, woont in Amersfoort en komt uit een meelevend evangelisch nest. Na de basisschool heeft Dick havo, mbo en hbo gevolgd, om vervolgens te gaan werken bij een IT- bedrijf. Maar omdat bij hem op 7-jarige leeftijd de ziekte van Duchenne werd geconstateerd, is zijn leven gaandeweg steeds meer in het teken van zijn ziekte komen te staan, omdat de spierdystrofie zijn spieren afbreekt …
Van Dormael schrijft in 'Ik loop al op gouden staten' op een heel eigen wijze over veel facetten van zijn leven, dat steeds meer gedomineerd wordt door de ziekte van Duchenne. Kort en bondig laat hij weten: ‘Het gaat over hoop, geloof, verlies, genezing, verlangen, meedoen, gezondheid, teleurstelling, vriendschap en liefde, kortom het hele leven’. Rode draden in zijn verhaal zijn de achteruitgang van zijn lichamelijke conditie, alle hindernissen die hij - ook rondom uitblijvende genezing - elke keer weer dapper onder ogen komt, en zijn geloof in Jezus, die hem kracht geeft om hoopvol te blijven voor de toekomst.
De oprechte en ontwapenende stijl waarin Van Dormael zijn leven(sverhaal) onder woorden brengt, is ontroerend. Zijn verhaal wekt grote bewondering voor de manier waarop hij zijn leven vol moeiten tegemoet treedt en zijn geloof daarin heeft verweven. ‘Als God door mensen werkt, dan ook zeker door van Dormaels boek/leven’. De puurheid die van zijn schrijfstijl uitgaat, is zowel eerlijk als inspirerend. Zijn verhaal raakt mensen, vanwege de emotionele herkenningen die het bij de lezer oproept. Voor Van Dormael is het geloof in Christus zo’n krachtige bron om vanuit te leven, dat hoop op genezing uiteindelijk over de grenzen van dit leven heen getild wordt.
De missie van Van Dormael is het willen delen in zijn leven door de lezer een kijkje te geven op de manier waarop hij met zijn handicap omgaat. Daarnaast is bij Van Dormael ook zeker de wil aanwezig om te delen in de hoop die er mag zijn. ‘Dat dit boek jullie tot zegen mag zijn, op wat voor manier dan ook!’
Van Dormaels ziekte is dan wel minder progressief, maar wel al in een vergevorderd stadium. Wonend in een Fokuswoning in Amersfoort, waar hij zelfstandig woont en hulp op oproepbasis binnen handbereik heeft, hoopt van Dormael, met ondersteuning van beademing, op een goede laatste fase van zijn leven.
Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (0) | Ongepast?
Betaal gemakkelijk met acceptgiro!
Ook daarom koop je bij bol.comGa naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina