Inside Man

Recensie(s)

Een bankoverval op klaarlichte dag. Hoeveel films hebben we al niet over dit onderwerp voorbij zien komen? Maar onder regie van Spike Lee verloopt alles nét even opwindender. Ook met dank aan Denzel Washington.

Er was een tijd dat Spike Lee zijn publiek bestookte met films die de gespannen verhouding tussen blank en zwart Amerika op een pamfletachtige manier aan de orde stelden. Niet dat hij zijn politieke agenda inmiddels in de prullenbak heeft gegooid, maar Inside Man is toch in de eerste plaats een traditionele Hollywood-thriller over een gijzelingsactie in een bank. Overigens wel een heel goed gemaakte thriller, zelfs iets te goed voor zijn vernuftige maar uiteindelijk onzinnige scenario.

Ergens in New York dringt een groepje gemaskerde overvallers (onder leiding van Clive Owen) een bankgebouw binnen, waar het personeel en klanten in gijzeling neemt. In plaats van er zo snel mogelijk met de buit vandoor te gaan, lijken de gijzelnemers op een zenuwoorlog met de politie aan te sturen. Die laatste vraagt zich in de persoon van de omstreden rechercheur Keith Frazier (Denzel Washington) af waarom. Een bemiddelingspoging van ene Madeleine White (Jodie Foster) draait op niets uit, waarna de bankdirecteur (Christopher Plummer) begint te vrezen dat een goed - want in een kluisje van de bank - bewaard geheim uit zijn duistere verleden aan de openbaarheid zal worden prijsgegeven.

Waar de plot zelf zich in rare bochten wringt, zijn het de details die overtuigen. Zoals de scène waarin een van de vrijgelaten gijzelaars, een Sikh, door de politie voor crimineel wordt aangezien: ‘It’s a fucking Arab!’ Er zitten nog meer van die subtiele hints naar etnische en raciale kwesties in het script verborgen en dat geeft de film net dat beetje extra. En Denzel Washington domineert niet alleen alle scènes waarin hij voorkomt, hij zuigt ze op, met al zijn tegenspelers erbij. Met zo’n geweldenaar heb je eigenlijk geen scenario meer nodig.

DIT IS EEN OVERVAL!

Een bankoverval met gijzelingsdrama verschaft de regisseur eenheid van tijd, plaats en handeling. En van die klassieke dramatische wetten houden ze wel in Hollywood.

DOG DAY AFTERNOON (1975) Al Pacino berooft een bank om de geslachtsoperatie van zijn vriend te kunnen bekostigen.

KILLING ZOE (1994) Zootje ongeregeld richt bloedbad aan in Parijse bank. Geproduceerd door Quentin Tarantino.

PUPS (1999) Twee tieners beroven ‘voor de grap’ een bank en nemen de aanwezigen in gijzeling. Dan valt er al snel niets meer te lachen.

CHAOS (2005) Wesley Snipes en handlangers beroven bank en gebruiken dezelfde truc als hun collega’s uit Inside Man om ongemerkt te ontsnappen.

© Copyright Preview Filmmagazine BV