Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Naar De Stad Van Weemoed
Nederlands - Paperback
236 pagina's | Atlas-Contact | februari 2010
4.5 van de 5 (2 reviews)Op werkdagen besteld, binnen 1-2 werkdagen in huis.
Een heerlijk boek voor de zondagmiddag
1 mei 2011 | Door: AJBergsma
Recensie Istanbul: Naar de stad van de weemoed. Hans van der Heijde door Andries Bergsma
Met Istanbul: naar de stad van de weemoed heeft Hans van der Heijde een nieuw genre geschapen binnen de ontelbare reisboeken en stadsgidsen die er al zijn: het 'leunstoelreisboek'. Voor de mensen met een voorkeur voor reizen met de vinger over de landkaart. Istanbul is gedurende 2010 culturele hoofdstad van Europa, samen met het Hongaarse Pécs en het Duitse Essen. En die gebeurtenis vormt een directe aanleiding tot het schrijven van dit reisboek voor thuisblijvers. En cultuur heeft de stad. 2700 jaar geschiedenis, daar valt wel iets over te schrijven. Een wandeling door Istanbul is tegelijkertijd een wandeling door het heden en een wandeling door het verleden, met name de Romeinse, Byzantijnse, de Ottomaanse en de hedendaagse geschiedenis, want van de oude, Grieks en Helleense fase is niet veel meer over.
Een leunstoelreisboek is een roman met de auteur als hoofdpersoon. Door zijn ogen maak je kennis met de Aziatisch-Europese metropool met 15 miljoen inwoners en de vele monumentale gebouwen. Tijdens zijn reis besteed hij niet alleen aandacht aan de omvangrijke geschiedenis van Byzantium, Constantinopel of Istanbul, maar ook aan sociaalmaatschappelijke thema's. Over de Turkse micro-economie: Turken aan de onderkant van de maatschappelijke ladder scheppen de illusie van een handelstransactie om zich de vernedering van het bedelen te besparen. Over zijn waarneming op straat met betrekking tot de hoofddoekjes en de politieke situatie in het land: Hij schept een helder beeld van de tweestrijd tussen het leger en de AK–partij van Erdogan met betrekking tot de grondwettelijke scheiding tussen kerk en staat. Over honden, katten en duiven in het straatbeeld die zich tegoed doen aan het vuil in de straten, en dat ratten zich daardoor waarschijnlijk niet laten zien. Al stelt een vriend van de schrijver dat de duiven de ratten zijn, maar dan met een goeie PR. Dergelijke vrolijke terzijdes maakt dit boek luchtig en nooit zwaarmoedig. Andere hoogtepunten zijn de passages over het gewone dagelijkse leven van de Turken en de verkopers op de Galatabrug en, altijd handig, een eetgids. Want al zit je thuis in je leunstoel te lezen, en heb je een Turkse supermarkt om de hoek zitten; je mist dan wel de geuren en de kleuren van Istanbul, waardoor het eten uit het boek veel beter smaakt dan thuis.
Van der Heijde wandelt niet chronologisch aan de geschiedschrijving door het boek. Het is meer dat hij zich laat verrassen door de stad. Zo maak je vanuit je leunstoel mee wat de schrijver mee moet hebben gemaakt wanneer hij volstrekt willekeurig de straat oversteekt, een steegje inschiet en aldaar overrompeld wordt door de beeldschone architectuur en het alledaagse leven. Dat maakt het geheel misschien wat vluchtig, door het slechts aanstippen van een geschiedenis verhaal over de stichters en de heersers en de sultans van de stad, beland je zo weer in een ander hoofdstuk. Daar valt tegenover te stellen dat dit ook niet de bedoeling van de schrijver is geweest met dit boek. Hij is een liefhebber van de stad, een kenner en hij heeft de stad meerdere malen bezocht, en er veel over gelezen zoals je kunt opmerken uit de bronnen die hij aanhaalt. Maar dat zou een veel te lijvig boek opleveren. En het is tenslotte een leunstoelreisboek. Een handige gids over wat je zult gaan beleven als je zelf de reis naar Istanbul zou maken.
De ondertitel 'naar de stad van de weemoed' verwijst naar Orhan Pamuk's Istanbul: herinneringen en de stad waarin de weemoed van de bladzijden afspat. In Van der Heijde's boek is de ondertitel alleen een verwijzing naar de weemoed. Hij maakt het niet invoelbaar.
Mocht de auteur zijn belofte waarmaken om ooit de reis over zee van Istanbul naar Odessa te maken, dan verlaat ik terstond mijn leunstoel om hem te vergezellen. Anders wacht ik zijn verslag van de trip wel af, om hem in mijn leunstoel te maken.
Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?
Prachtig boek over Istanbul
1 mei 2011 | Door: profiele | 60-69 jaar
Voor de reis naar Istanbul dit boek aangeschaft. Hset is zoals een reisboek moet zijn: veel achtergrondinformatie (of liever achtergrondsfeer) en uitnodigen tot reizen en kijken. Waren alle reisboeken maar als dit! Erg leuk en onderhoudend. Een aanrader dus.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
| Conditie | Verkoper | Prijs |
|---|---|---|
|
Goed Bekijk exemplaar |
Verkoper: Agnes Niemeijer |
€ 15,00
|
Selecteer één of meer kenmerken:
Prachtig boek over Istanbul
1 mei 2011 | Door: profiele | 60-69 jaar
Voor de reis naar Istanbul dit boek aangeschaft. Hset is zoals een reisboek moet zijn: veel achtergrondinformatie (of liever achtergrondsfeer) en uitnodigen tot reizen en kijken. Waren alle reisboeken maar als dit! Erg leuk en onderhoudend. Een aanrader dus.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Een heerlijk boek voor de zondagmiddag
1 mei 2011 | Door: AJBergsma
Recensie Istanbul: Naar de stad van de weemoed. Hans van der Heijde door Andries Bergsma
Met Istanbul: naar de stad van de weemoed heeft Hans van der Heijde een nieuw genre geschapen binnen de ontelbare reisboeken en stadsgidsen die er al zijn: het 'leunstoelreisboek'. Voor de mensen met een voorkeur voor reizen met de vinger over de landkaart. Istanbul is gedurende 2010 culturele hoofdstad van Europa, samen met het Hongaarse Pécs en het Duitse Essen. En die gebeurtenis vormt een directe aanleiding tot het schrijven van dit reisboek voor thuisblijvers. En cultuur heeft de stad. 2700 jaar geschiedenis, daar valt wel iets over te schrijven. Een wandeling door Istanbul is tegelijkertijd een wandeling door het heden en een wandeling door het verleden, met name de Romeinse, Byzantijnse, de Ottomaanse en de hedendaagse geschiedenis, want van de oude, Grieks en Helleense fase is niet veel meer over.
Een leunstoelreisboek is een roman met de auteur als hoofdpersoon. Door zijn ogen maak je kennis met de Aziatisch-Europese metropool met 15 miljoen inwoners en de vele monumentale gebouwen. Tijdens zijn reis besteed hij niet alleen aandacht aan de omvangrijke geschiedenis van Byzantium, Constantinopel of Istanbul, maar ook aan sociaalmaatschappelijke thema's. Over de Turkse micro-economie: Turken aan de onderkant van de maatschappelijke ladder scheppen de illusie van een handelstransactie om zich de vernedering van het bedelen te besparen. Over zijn waarneming op straat met betrekking tot de hoofddoekjes en de politieke situatie in het land: Hij schept een helder beeld van de tweestrijd tussen het leger en de AK–partij van Erdogan met betrekking tot de grondwettelijke scheiding tussen kerk en staat. Over honden, katten en duiven in het straatbeeld die zich tegoed doen aan het vuil in de straten, en dat ratten zich daardoor waarschijnlijk niet laten zien. Al stelt een vriend van de schrijver dat de duiven de ratten zijn, maar dan met een goeie PR. Dergelijke vrolijke terzijdes maakt dit boek luchtig en nooit zwaarmoedig. Andere hoogtepunten zijn de passages over het gewone dagelijkse leven van de Turken en de verkopers op de Galatabrug en, altijd handig, een eetgids. Want al zit je thuis in je leunstoel te lezen, en heb je een Turkse supermarkt om de hoek zitten; je mist dan wel de geuren en de kleuren van Istanbul, waardoor het eten uit het boek veel beter smaakt dan thuis.
Van der Heijde wandelt niet chronologisch aan de geschiedschrijving door het boek. Het is meer dat hij zich laat verrassen door de stad. Zo maak je vanuit je leunstoel mee wat de schrijver mee moet hebben gemaakt wanneer hij volstrekt willekeurig de straat oversteekt, een steegje inschiet en aldaar overrompeld wordt door de beeldschone architectuur en het alledaagse leven. Dat maakt het geheel misschien wat vluchtig, door het slechts aanstippen van een geschiedenis verhaal over de stichters en de heersers en de sultans van de stad, beland je zo weer in een ander hoofdstuk. Daar valt tegenover te stellen dat dit ook niet de bedoeling van de schrijver is geweest met dit boek. Hij is een liefhebber van de stad, een kenner en hij heeft de stad meerdere malen bezocht, en er veel over gelezen zoals je kunt opmerken uit de bronnen die hij aanhaalt. Maar dat zou een veel te lijvig boek opleveren. En het is tenslotte een leunstoelreisboek. Een handige gids over wat je zult gaan beleven als je zelf de reis naar Istanbul zou maken.
De ondertitel 'naar de stad van de weemoed' verwijst naar Orhan Pamuk's Istanbul: herinneringen en de stad waarin de weemoed van de bladzijden afspat. In Van der Heijde's boek is de ondertitel alleen een verwijzing naar de weemoed. Hij maakt het niet invoelbaar.
Mocht de auteur zijn belofte waarmaken om ooit de reis over zee van Istanbul naar Odessa te maken, dan verlaat ik terstond mijn leunstoel om hem te vergezellen. Anders wacht ik zijn verslag van de trip wel af, om hem in mijn leunstoel te maken.
Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?
Exemplaar 1 t/m 1
| Conditie | Verkoper | Prijs |
|---|---|---|
|
Goed Bekijk exemplaar |
Verkoper: Agnes Niemeijer |
€ 15,00
|
Veilig en betrouwbaar 2ehands artikelen kopen, met recht van retour.
Ook daarom koop je bij bol.com
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina
(3 stemmen)
3 stemmen
