Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Nederlands - Pocket
Ook verkrijgbaar als: Voordeeleditie , Hardcover
362 pagina's | Flamingo | juni 2004
5.0 van de 5 (1 reviews)Niet leverbaar.
9 december 2003 | Maastricht
Terwijl Jair een vrijwel onbekende vrouw uitnodigt tot correspondentie, is de opwindende introductie van 'Je bent mijn mes' vooral een impliciete belofte aan de lezer. Het geschreven contact belooft van een hoge intimiteit te worden. En die belofte lost Grossman helemaal in. De hoofdpersoon pelt zijn huid, snijdt voor ons zijn buikvlies open en toont zijn ingewanden. Hij voert ons voortdurend verder naar intieme gedachten, zelfs tot aan de diepste driften in de hersenstam. Voor wie het allemaal hebben kan, is het verhaal een mentaal avontuur dat bol staat van energie. Maar deze roman vráágt ook veel energie. De ingedikte schrijfstijl (Grossman herschrijft zijn teksten voortdurend, op zoek naar de scherpste verwoording) noopt tot inspannend lezen. Niet alleen de schrijver maar ook de lezer raakt soms wat buiten adem. En dat kan al na enkele hoofdstukken tot de behoefte aan een time-out leiden. Het leitmotiv blijft in de opgejaagde schrijfdrift van de hoofdpersoon niet altijd even helder. Toch geeft deze waanzinnige briefwisseling ook de lezer een bevrijdend gevoel en toont opmerkelijke geschreven dimensies. Nog niet eerder las ik een boek waarin de innerlijke gedrevenheid van het 'openhartig delen van intimiteiten' zo scherp werd vastgelegd.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
9 december 2003 | Maastricht
Terwijl Jair een vrijwel onbekende vrouw uitnodigt tot correspondentie, is de opwindende introductie van 'Je bent mijn mes' vooral een impliciete belofte aan de lezer. Het geschreven contact belooft van een hoge intimiteit te worden. En die belofte lost Grossman helemaal in. De hoofdpersoon pelt zijn huid, snijdt voor ons zijn buikvlies open en toont zijn ingewanden. Hij voert ons voortdurend verder naar intieme gedachten, zelfs tot aan de diepste driften in de hersenstam. Voor wie het allemaal hebben kan, is het verhaal een mentaal avontuur dat bol staat van energie. Maar deze roman vráágt ook veel energie. De ingedikte schrijfstijl (Grossman herschrijft zijn teksten voortdurend, op zoek naar de scherpste verwoording) noopt tot inspannend lezen. Niet alleen de schrijver maar ook de lezer raakt soms wat buiten adem. En dat kan al na enkele hoofdstukken tot de behoefte aan een time-out leiden. Het leitmotiv blijft in de opgejaagde schrijfdrift van de hoofdpersoon niet altijd even helder. Toch geeft deze waanzinnige briefwisseling ook de lezer een bevrijdend gevoel en toont opmerkelijke geschreven dimensies. Nog niet eerder las ik een boek waarin de innerlijke gedrevenheid van het 'openhartig delen van intimiteiten' zo scherp werd vastgelegd.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Selecteer één of meer kenmerken:
9 december 2003 | Maastricht
Terwijl Jair een vrijwel onbekende vrouw uitnodigt tot correspondentie, is de opwindende introductie van 'Je bent mijn mes' vooral een impliciete belofte aan de lezer. Het geschreven contact belooft van een hoge intimiteit te worden. En die belofte lost Grossman helemaal in. De hoofdpersoon pelt zijn huid, snijdt voor ons zijn buikvlies open en toont zijn ingewanden. Hij voert ons voortdurend verder naar intieme gedachten, zelfs tot aan de diepste driften in de hersenstam. Voor wie het allemaal hebben kan, is het verhaal een mentaal avontuur dat bol staat van energie. Maar deze roman vráágt ook veel energie. De ingedikte schrijfstijl (Grossman herschrijft zijn teksten voortdurend, op zoek naar de scherpste verwoording) noopt tot inspannend lezen. Niet alleen de schrijver maar ook de lezer raakt soms wat buiten adem. En dat kan al na enkele hoofdstukken tot de behoefte aan een time-out leiden. Het leitmotiv blijft in de opgejaagde schrijfdrift van de hoofdpersoon niet altijd even helder. Toch geeft deze waanzinnige briefwisseling ook de lezer een bevrijdend gevoel en toont opmerkelijke geschreven dimensies. Nog niet eerder las ik een boek waarin de innerlijke gedrevenheid van het 'openhartig delen van intimiteiten' zo scherp werd vastgelegd.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
9 december 2003 | Maastricht
Terwijl Jair een vrijwel onbekende vrouw uitnodigt tot correspondentie, is de opwindende introductie van 'Je bent mijn mes' vooral een impliciete belofte aan de lezer. Het geschreven contact belooft van een hoge intimiteit te worden. En die belofte lost Grossman helemaal in. De hoofdpersoon pelt zijn huid, snijdt voor ons zijn buikvlies open en toont zijn ingewanden. Hij voert ons voortdurend verder naar intieme gedachten, zelfs tot aan de diepste driften in de hersenstam. Voor wie het allemaal hebben kan, is het verhaal een mentaal avontuur dat bol staat van energie. Maar deze roman vráágt ook veel energie. De ingedikte schrijfstijl (Grossman herschrijft zijn teksten voortdurend, op zoek naar de scherpste verwoording) noopt tot inspannend lezen. Niet alleen de schrijver maar ook de lezer raakt soms wat buiten adem. En dat kan al na enkele hoofdstukken tot de behoefte aan een time-out leiden. Het leitmotiv blijft in de opgejaagde schrijfdrift van de hoofdpersoon niet altijd even helder. Toch geeft deze waanzinnige briefwisseling ook de lezer een bevrijdend gevoel en toont opmerkelijke geschreven dimensies. Nog niet eerder las ik een boek waarin de innerlijke gedrevenheid van het 'openhartig delen van intimiteiten' zo scherp werd vastgelegd.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
9 december 2003 | Maastricht
Terwijl Jair een vrijwel onbekende vrouw uitnodigt tot correspondentie, is de opwindende introductie van 'Je bent mijn mes' vooral een impliciete belofte aan de lezer. Het geschreven contact belooft van een hoge intimiteit te worden. En die belofte lost Grossman helemaal in. De hoofdpersoon pelt zijn huid, snijdt voor ons zijn buikvlies open en toont zijn ingewanden. Hij voert ons voortdurend verder naar intieme gedachten, zelfs tot aan de diepste driften in de hersenstam. Voor wie het allemaal hebben kan, is het verhaal een mentaal avontuur dat bol staat van energie. Maar deze roman vráágt ook veel energie. De ingedikte schrijfstijl (Grossman herschrijft zijn teksten voortdurend, op zoek naar de scherpste verwoording) noopt tot inspannend lezen. Niet alleen de schrijver maar ook de lezer raakt soms wat buiten adem. En dat kan al na enkele hoofdstukken tot de behoefte aan een time-out leiden. Het leitmotiv blijft in de opgejaagde schrijfdrift van de hoofdpersoon niet altijd even helder. Toch geeft deze waanzinnige briefwisseling ook de lezer een bevrijdend gevoel en toont opmerkelijke geschreven dimensies. Nog niet eerder las ik een boek waarin de innerlijke gedrevenheid van het 'openhartig delen van intimiteiten' zo scherp werd vastgelegd.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Alle bestsellers
binnen 1 werkdag in huis!
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina