Jeugdhuizen. Ze bestaan al vijftig jaar, in essentie veranderen ze niet: ruimtes waar jongeren -met Beatles kapsel, hanenkam, of dreads- vrij zijn. Fora, waar initiatieven groeien en ideeën vertakken. Sterke jonge harten, waarin de maatschappij klopt.
Voor sommigen zijn jeugdhuizen nog duister en onbekend. Jong Goud zet de deuren open!
Formaat, de overkoepelende organisatie voor het Jeugdhuiswerk in Vlaanderen, gaf een groep jonge creatievelingen carte blanche om een boek te maken over jeugdhuizen. Zij werden professioneel begeleid door illustratrice Julie Tavernier, schrijfster Maud Vanhauwaert en fotograaf Jimmy Kets.
Samen snuisterden ze in beduimeld archiefmateriaal. Gewapend met camera's bezochten ze jeugdhuizen van vandaag, interviewden bijzondere jeugdhuisgangers, daagden sterke figuren uit om hun visie te geven over de toekomst van de jeugdhuizen.
Dit boek is voor iedereen met interesse voor de manier waarop jongeren zich engageren in hun vrije tijd: jeugdhuisbezoekers, jongeren, leerkrachten, ouders, jeugdwerkers en jeugdconsulenten.
Een boek met een flap in het verleden en een in de toekomst, dat graag openligt in jeugdhuizen en op salontafels of op uw schoot.
Recensie(s)
De Vlaamse jeugdhuizen (jongerencentra, jeugdcentra en jeugdclubs) bestaan vijftig jaar. Ter gelegenheid ervan produceerde een jong en enthousiast redactieteam dit informatieve, vlotte en chaotische boek over verleden en heden van de diversiteit van meer dan vierhonderd jeugdhuizen in Vlaanderen. Aan bod komen thema's als historie, jongeren en samenleving, openheid en diversiteit, vrijwilligers en beroepskrachten en cultuur en (re)creatie. Persoonlijke verhalen van oud- en nieuwgedienden en tekeningen en foto's geven een letterlijk kleurrijk beeld van jeugdhuizen als culturele vrijplaatsen en als volwaardige spelers in het culturele en maatschappelijke veld. In de Nederlandse situatie zouden met name gemeentelijke beleids- en programmamakers veel van de Vlaamse situatie kunnen leren. Interessant voor lezers met belangstelling voor jeugdcultuur, jeugdbeleid en jeugdzorg.<br/><br/>G. Brandorff