Jongleren

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
De 12-jarige Duco is te dik. Zijn vader Gert-Jan, een sportieve man, probeert hem tevergeefs hardhandig een gezonde levensstijl aan te leren. Dan ziet Duco in het circus een jongleur. Betoverd door diens kunsten besluit Duco zelf te gaan jongleren. Hij heeft talent en wordt zelfs gespot door de talentenjager van een Circusschool. Gert-Jan wil niet dat zijn zoon daar heen gaat. Hij sportte vroeger op hoog niveau, maar dat bracht hem niet wat hij ervan hoopte. Sporten is goed, maar Duco mag er niet al zijn tijd in steken. Duco protesteert. De auteur was vroeger net als Gert-Jan american footballer. Hij hanteert een heldere, hedendaagse stijl met bijvoorbeeld sms'jes. Het verhaal bestaat voor een groot deel uit dialogen. Die zijn stuk voor stuk soepel leesbaar en komen altijd zeer natuurlijk over. Het bijzondere talent van Duco heeft absoluut iets sprookjesachtigs, desondanks boet het verhaal geen enkel moment aan geloofwaardigheid in. Als automatisch leef je je in in de hoofdpersoon. Je voelt zijn frustraties en wilt bijna zelf gaan jongleren. Dikke kinderen is een eigentijds onderwerp. Hier wordt het op een aansprekende manier beschreven: Duco is niet het standaard dikke 'dus zielige' kind. Verfrissend. Vanaf ca. 11 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Laura Grootaarts-van Bergen)