Just Cause 2

In 'Just Cause 2' kruip je wederom in de huid van Rico Rodriguez, een undercover-agent van de CIA. Ditmaal beland je in het zonovergoten Panau, een tropisch eiland voor de kust van Zuidoost-Azië. Hier is de boosaardige dictator Baby Panay de baas en het is jouw taak om hem op een bijzonder onprettige manier aan zijn einde te laten komen.

'Just Cause 2' biedt vrijheid, enorm veel vrijheid. Je bent helemaal vrij om het tropische Panau op je eigen houtje te doorkruisen. Net als de populaire Grand Theft Auto-games kun je missies aannemen om het verhaal verder te helpen of gewoon lekker een beetje rondlopen, schieten of scheuren.

De vijanden zijn een stuk slimmer in 'Just Cause 2'. Ze zoeken dekking en gebruiken de omgeving zoveel mogelijk in hun voordeel. Met behulp van het nieuwe richtsysteem kun je de huurlingen automatisch op de korrel nemen en daarna handmatig je vizier bijstellen. Op deze manier is het een eitje om vijanden in specifieke delen zoals benen, armen of het hoofd te raken.

Je hoef de spelwereld van 'Just Cause 2' niet alleen te voet te verkennen. Er zijn veel verschillende voertuigen beschikbaar variërend van jeeps en sportauto's tot motoren en een heuse Boeing 737! En natuurlijk is de kenmerkende parachute niet vergeten voor het betere stuntwerk!

Je kunt deze zaken met geld op de zwarte markt aanschaffen. Gekochte wapens en voertuigen worden per parachute voor je voeten gedropt en kunnen volledig naar eigen wensen worden aangepast. Er zijn meer dan 2000 verschillende onderdelen aanwezig om je wapen- en rijtuigen uniek te maken.

Ga op vakantie in het prachtige Panau en vergeet vooral je parachute niet in te pakken!

Recensie(s)

Op zoek naar wat afleiding voor uw stressvolle bestaan? Genoeg van die kantoorbaan van negen tot vijf? Bezoek Panau, een idyllisch eiland vol met explosieve vaten, lekkende benzine en wapens. Schiet die frustratie van je af en pak een rustmomentje met de superaerodynamische parachute. Bezoek Panau en beleef een knettergekke vakantie. <p>VakantievideoBij de PlayStation 3-versie zit een geinig extraatje: een opnamefunctie. Hiermee kun je al je favoriete vakantiemomenten vereeuwigen en met anderen delen. Kun je aan je ouders met die Texel-foto's laten zien dat een vakantie niet per se hoeft te bestaan uit alleen rondjes over het eiland fietsen.Hoewel Panau een Luilekkerland lijkt voor undercoveragent Rico Rodriguez, is het een heuse werkvakantie. Aan het begin van de game word je voorbereid op een uiterst geheime missie: Rico's voormalige baas Tom Sheldon heeft zich niet meer gemeld en vermoed wordt dat hij overgelopen is. Tijd voor Rico om op onderzoek uit te gaan en uit te zoeken wat er aan de hand is. Een soepele sprong uit de helikopter en vlekkeloze landing later staat Rico op Panau en in Rambo-stijl mag er gelijk het één en ander gesloopt worden in een vijandelijke basis. Een warm welkom. Niet lang daarna ontmoet je verschillende facties die strijden tegen de zittende president en jou voorzien van verschillende missies. Ook beloven ze je te voorzien van informatie over Sheldon.</p> <p>Veelal bestaan de missies uit het opblazen van basissen en het hacken van wat installaties. Daarbij kun je lekker ravotten met het voetvolk dat je wilt neerschieten en alles opblazen dat in de buurt staat. Soms gaat de game alle remmen los en laat zien wat voor geniale gekte de game af en toe bezit. Zo is er een race met door ninja's bestuurde legertrucks over een bevroren meer, terwijl je bestookt wordt met raketten, afgeschoten door een nucleaire onderzeeër, tien kilometer verderop. Ook de missie waarin je moet voorkomen dat drie spaceshuttles gelanceerd worden blijft je ongetwijfeld bij.</p> <p>De gewonere missies zijn minder memorabel, maar weten je ongetwijfeld te vermaken. Als een ware Amsterdamse taxichauffeur zal Rico meermaals onbeschoft hard moeten scheuren terwijl talloze bad guys hem beschieten. Een goed moment om even op de motorkap te springen, de andere auto onder vuur te nemen en vervolgens weer snel achter het stuur te kruipen. Net als in Amsterdam dus!</p> <p>Daarnaast kun je nog op andere manieren de creativiteit opzoeken. Daar zijn de parachute en vooral grijphaak voor. Komt een vijand de hoek om en ben je in een sadistische bui? Grijp hem vast en geef een flinke slinger aan de grijphaak zodat hij door de lucht suist. Schiet vervolgens snel je magazijn van je semiautomaat op hem leeg en houd hem op die manier in de lucht. Juggle kill! Of verbind het ene uiteinde van de grijphaak met een gastank en bevestig het andere eind aan een tegenstander, schiet vervolgens de tank kapot en zie hoe je er vandoor vliegt, terwijl de tegenstander gillend wordt mee getrokken. Tot ziens! Het is heerlijk om dingen uit te proberen en je krijgt hier ook uitgebreid de mogelijkheid toe, gezien de intelligentie – of het gebrek eraan – van de tegenstanders. Ze blijven vaak staan zodat ze een makkelijk doelwit vormen voor Rico's sadistische praktijken. Is dat een minpunt? Nee, het is een feature van Just Cause 2.</p> <p>Net zo'n fout annex feature is de parachute. Met de parachute is het voor Rico namelijk mogelijk om onmenselijk lang te blijven zweven en op die manier vijanden van bovenaf onder vuur te nemen. Gebruik je daarbij ook nog eens de grijphaak, dan is het zelfs vrij eenvoudig om op een hoger punt te eindigen dan waar je begon. Dat is nog eens over the top! Tijdens een vrije val kun je de parachute ook herhaaldelijk openen en sluiten. Wederom geldt: geen minpunt, maar een feature. Het is gewoon handig om tijdens een vrije val telkens weer de parachute erbij te pakken om rustig te kijken of je al ver genoeg gedaald bent. Is dat niet het geval, dan doe je hem weer even dicht. En het openen van de parachute een meter boven de grond is geen enkel probleem. Rico stuitert en schuift wat raar over het landschap, maar staat ongedeerd weer op. Geen moeilijk gedoe met onnodig realistische physics, maar pure, ongecompliceerde lol.</p> <p>De makers proberen dit gevoel bij de speler ook aan te wakkeren door de omgevingen te bezaaien met talloze races die uitgevoerd kunnen worden. Wedstrijden waarin gevaren, geracet, gevlogen of zelfs gebasejumpt moet worden. Erg leuk om af en toe eens mee te pikken en weer wat geld te verdienen, wat in Just Cause 2 altijd wel van pas komt.</p> <p>Het is namelijk mogelijk om op elk moment op de zwarte markt te shoppen en wapens of voertuigen te kopen of te upgraden. Vooral erg handig is de helikopter die je al vrij snel vrijspeelt. Dit soepele dingetje kan lekker snel stijgen en dalen en vooral als je naar de volgende missie wil gaan die pas tien kilometer verderop geactiveerd kan worden, is het een godgeschenk. De zwarte markt is een perfecte toevoeging en langzaamaan krijg je meer mogelijkheden. Na zo'n tien uur kun je eindelijk een granaatwerper bestellen en niet veel later kun je ook de bazookabezorgdienst bellen om wat chaos aan te richten. Aan Just Cause 2 ligt een subtiele opbouw ten grondslag waar slim over nagedacht is.</p> <p>Althans, tot op zekere hoogte. Tijdens het spelen krijg je meermaals het gevoel dat bij het bij de volgende missie de geniale gekte weer de kop op zal duiken en inderdaad, dat doet het een paar keer. Maar het moment dat de stront echt de ventilator raakt (sh*t hits the fan – Red.) blijft uit. De signalen zijn daar: ninja's, space shuttles, nucleaire raketten, exploderende hotels, maar Just Cause 2 weet de momenten niet vol te houden. Sterker nog, in de zesde verhaalmissie blijkt opeens alles koek en ei en in de direct erachter geplakte laatste verhaalmissie wordt alles op knullige wijze tot een onbevredigend einde gebreid. Einde, klaar, over en uit. Opeens. Na negentien uur. De aftiteling rolt over het scherm terwijl je over je bolletje krabt. Het komt nogal rauw op je dak vallen, helemaal omdat je waarschijnlijk pas een klein gedeelte van de 350 locaties hebt gezien. Ontzettend zonde, want Panau is een fantastische en grote speeltuin waar overal wel explosieve speeltoestellen staan.</p> <p>Dat je na het voltooien van de game nog in de Mercenary Mode verder kunt gaan met het omkeren van elke steen van Panau, is niets meer dan een lapmiddel. Je verwacht van een open wereld-game niet alleen dat je te allen tijde alle kanten op kunt gaan, maar ook dat er een moment is waarop je even terug kunt vallen op het verhaal. Helaas is die ruggensteun simpelweg niet aanwezig. Het klooien en het klieren zou slechts onderdeel moeten zijn van het spel, maar blijkt de hoofdmoot. Just Cause 2 verzandt in 'nietsnuttigheid' waardoor je maar 'wat gaat aanklooien', in plaats van dat je Rico aan het werk zet. Het is zoals het gezegde luidt: van een beetje werk is nog nooit iemand slechter geworden. Conclusie: De ontdekking van Panau is een heerlijke vakantie met fantastische explosieve actie. Maar net als met een echte vakantie is het na verloop van tijd allemaal wel welletjes en verrast het niet meer zo. Uiteindelijk gaat Just Cause 2 zelfs uit als een nachtkaars, maar voordat dit gebeurt, klapt, knalt en knettert de popcornactie van het scherm af.</p>
Sommige mensen houden van realisme, ook al spelen ze een actiegame. Voor anderen kunnen vuurgevechten, achtervolgingen en vernielingen niet over-the-top genoeg zijn. De één zweert bij het wat meer realistische rijden in het Liberty City van Grand Theft Auto IV, de ander gaat liever in San Andreas met een BMX-fietsje de snelweg op om tegen vrachtwagens omhoog te crossen. Die eerste groep kan het vervolg op Just Cause beter mijden, de tweede groep gaat er waarschijnlijk een hele vette game bij krijgen. Just Cause 2 voelt wat actie betreft aan als "San Andreas on steroids". <p>Jij bent, net als in het eerste deel, nog steeds Rico Rodriguez, voormalig werknemer van de CIA die de meest gevaarlijke klusjes voor zijn huidige opdrachtgevers moet opknappen. Rico staat dit keer in dubio, hij wordt namelijk gevraagd om zijn vroegere mentor Tom Sheldon uit de weg te ruimen. Sheldon heeft blijkbaar connecties met de huidige president van het Aziatische eiland Panau (niet te verwarren met Panama) en is mogelijk overgelopen naar de corrupte bende die daar de scepter zwaait.</p> <p>Rico twijfelt omdat hij niet kan geloven dat zijn oude vriend tot zoiets in staat zou zijn, maar aangezien hij zijn missie pas te horen krijgt terwijl hij in een helikopter zit die over Panau vliegt, en hij zijn welbekende parachute(s) al op zijn rug heeft zitten, is er weinig ruimte meer voor twijfel. Helemaal niet wanneer de plaatselijke militairen in het zogenaamde "vriendelijke gebied" het toch niet zo op Amerikanen blijken te hebben en de helikopter onmiddellijk uit de lucht proberen te halen. Daarom zet Rico zijn twijfel maar volledig aan de kant om vervolgens een sprong in het diepe te maken en zijn eerste stappen op Panaus grondgebied te zetten.</p> <p>De eerste missie begint in de besneeuwde bergtoppen, waar je een vijandelijke basis moet infiltreren. De ideale geledenheid om (weer) bekend te raken met je grijphaak, die a la Bionic Commando aan je arm vastzit. Al snel schiet je door de lucht van gebouw naar gebouw, laat je vijanden hulpeloos bungelen aan lichtpalen (of aan elkaar) en trek je explosieve tonnen van stellages af om te zorgen voor een vroeg Nieuwjaar. De infiltratiemissie ontaardt al snel in een actiespektakel van jewelste en nadat je een aantal vijandelijke doelwitten met C4 de lucht in hebt geblazen, is het tijd om je met je haak weer vast te klampen aan de helikopter die je naar een "voorlopig" rustiger gebied vliegt. Al hangend los je nog een paar welgemikte pistoolschoten en gooi je als afscheidscadeautje nog een aantal granaten naar beneden.</p> <p>Die helikopter mag je in de eerste missie helaas nog niet zelf besturen, maar later zijn er genoeg vervoersmiddelen waar je je helemaal mee uit kunt leven. Zo kom je verderop in het spel terecht voor een gigantisch casino waar de militairen van het Panause regime een blokkade hebben opgezet. Je kunt tijdens de schietpartijen verschillende militaire jeeps stelen, maar beter is het om één van de geparkeerde auto's te jatten. Mensen in casino's zijn vaak nu eenmaal de armste niet en in een snelle sportwagen ben je veel wendbaarder en kun je makkelijker door de smalle trappengangetjes manoeuvreren van het naburige stadje.</p> <p>Veiligheid is echter een schaars goed in Just Cause 2 en al snel zul je stunts met de voertuigen moeten uitvoeren die tot in het extreme doorgevoerd zijn. Vooral op het moment dat de vijanden ook achter het stuur kruipen om je in groten getale onder vuur te nemen en van de weg af te beuken. Zo is er een moment waarop een auto door iemand anders wordt bestuurd en je de vrijheid krijgt om iedereen vanaf alle hoeken van de auto onder vuur te nemen. Schiet bijvoorbeeld de banden van de andere achtervolgers lek om enorme kettingbotsingen te laten ontstaan of maak een tegenstander met je grijphaak vast aan de achterbumper van een auto op volle snelheid om hem met zijn gezicht over het asfalt heen te laten schaven. Dan heeft hij ook weer een leuke anekdote om op feestjes te vertellen.</p> <p>De oppervlakte van Panau is enorm en het eiland is vele malen groter dan Liberty City. In totaal zitten er zo'n zevenenvijftig missies in de game en als de eerste paar ook maar enige indicatie zijn voor de rest van de actie, dan zeg ik nu al: wow! Op hier en daar een kleine adempauze na is die namelijk non-stop en de verschillende voertuigen zorgen al meteen voor een heerlijke chaos. Ook de omgevingen zijn onmiddellijk lekker gevarieerd, van de besneeuwde basis die je 's nachts 'infiltreert' tot de hoge casinotorens die voor meer verticale gameplay zorgen en de open landwegen waar je achtervolgers af probeert te schudden.</p> <p>De grijphaak is en blijft daarbij een leuk hebbedingetje en zal in combinatie met het arcade-achtige schieten ongetwijfeld ook in de andere gebieden, vooral de steden van Panau, voor veel plezier zorgen. Vooral wanneer je bijvoorbeeld met je haak een auto aan een helikopter gaat kunnen hangen om deze als sloopkogel te gebruiken. Hopelijk krijgen we binnenkort nog een aantal "side-missions" te zien die niets met de verhaallijn te maken hebben, om te kunnen beoordelen of deze ook wat meer variatie bieden, vooral ook met het oog op het trappen van onzinnige rotzooi, net als je bijvoorbeeld ook in San Andreas deed. Als dat zo blijkt te zijn en wanneer de variatie en mogelijkheden tijdens het verdere verloop van de reguliere missies nog meer toenemen, wordt Just Cause 2 zeker een titel die niet mag ontbreken in de collectie van iedere zichzelf respecterende vandaal.</p>