Kane & Lynch - Dead Men

Kane en Lynch zitten samen in een gevangenenbus wanneer ze worden uitgebroken. De psychopaat Lynch schiet samen met de moordenaar Kane zich een weg naar de vrijheid. Een spoor van gedode politieagenten achterlatend komen Kane en Lynch uiteindelijk aan bij de personen die ze hebben uitgebroken. Hier blijkt dat Kane een verdwenen buit moet terughalen als hij wil dat zijn vrouw en kind blijven leven. Lynch zal hem hierbij helpen.

De verhaalmodus van Kane & Lynch: Dead Men kan offline door één of door twee spelers gespeeld worden. In de coöperatieve modus speelt de ene speler met Kane en de ander met Lynch. Samen gebruik je zeer veel geweld in veel verschillende omgevingen waaronder een stripclub in Tokio, een bank en een donutzaak in de Verenigde Staten. Hierbij kom je zeer veel politieagenten op je pad tegen die met scherp schieten. Daarom is het zaak om veel achter objecten te schuilen en samen te werken met handlangers. Met twee spelers kun je beide de leiding nemen over een team om je vijanden te flankeren. Naast de één- en tweespelermodi in Kane & Lynch bevat het spel ook een online multiplayermodus voor acht man.

Recensie(s)

Vandaag precies een jaar geleden zagen Remco en Theo op de Games Convention voor het eerst Kane & Lynch: Dead Men. Waar het toen bij een videopresentatie bleef, stond de nieuwe actie-game van IO Interactive dit jaar zomaar bij uitgever Eidos op de stand en kon ik uitgebreid aan de slag met de Xbox 360-versie.<br/>Zoals je vast eerder hebt gelezen, zit er een heel verhaal achter de twee hoofdpersonages Kane & Lynch. Om het kort samen te vatten: de één is een huurmoordenaar, de ander een regelrechte psychopaat. Hoe het precies zit moet je maar in onze impressie van vorig jaar lezen, want ik weet het eerlijk gezegd ook niet precies meer. De demo van vandaag hielp daar ook niet echt bij, aangezien die niet bij het begin begint. In plaats daarvan start je ergens op het dak van een immens kantorencomplex waar een helikopter staat.<br/><br/>Tot mijn verbazing zag ik daar niet alleen mijn buddy Lynch staan, maar nog drie knapen met glimmende geweren. Als Kane zijnde kun je hen a lá Freedom Fighters heel eenvoudig ergens heen laten lopen of op laten vuren. In totaal ben je dus met z’n vijven en moet je een koffertje van een of ander crimineel zakenmannetje terughalen en afrekenen met de rest van zijn aanhang. Voor het zover is speel je trouwens een van de twee scènes die Eidos vooral in haar screenshots heeft laten zien: het abseilen van een groot gebouw. We dachten altijd dat dit een beetje zoals Rainbow Six: Vegas zou zijn maar dit viel flink tegen. Je glijdt gewoon een paar verdiepingen naar beneden, koppelt je op een richeltje los en blaast met een explosief de ramen op. Ziet er dus leuk uit, maar uiteindelijk is het meer een cut-scene dan dat het echt iets toevoegt aan de gameplay. Het is te hopen dat de rest van de levels er wél echt toe doen.<br/><br/>Wat me verder opviel is dat dit een ´typische´ Eidos-game is. Je ziet dit bijvoorbeeld aan de manier waarop je schiet, aan de ´looks´ van de game en hoe vijanden neergaan. Of dit positief is ligt er aan wat je van Hitman en Freedom Fighters vindt. Ik ben er persoonlijk wel fan van en had dan ook al snel door hoe alles werkt. Wel moet je rustig kijken hoe alle controls werken en hoe je omgaat met je teamgenoten. Eigenlijk werkt het heel standaard. Door met je cursor ergens heen te wijzen en vervolgens op B te drukken stuur je een teamgenoot ergens heen. Je moet dit wel één voor één tegen ze zeggen, maar met de D-pad gaat dit heel snel. Met Y kun je ze trouwens ergens op laten schieten en met X volgen ze jou.<br/><br/>Maargoed, waar het in de demo absoluut om draaide waren de dikke shoot-outs. De mooiste vond plaats in een kantoorruimte die wel wat weg heeft van de beroemde liftscène van The Matrix, waarin de hal finaal aan gort wordt geschoten en er niks overblijft van de stenen pilaren. De eerste keer was ik binnen twee seconden down, maar daarna ging het al een stuk beter. Toen ontdekte ik namelijk dat je vrij eenvoudig dekking kunt zoeken achter allerlei objecten zoals pilaren en bureau’s. Dit werkt op dezelfde manier als in Stranglehold. Dus gewoon ergens tegenaan lopen: zo simpel is het.<br/><br/><br/><br/>Vanuit die dekking kun je vervolgens langs alle kanten schieten, ook zonder zelf tevoorschijn te komen. Je kogels wijken op die manier natuurlijk wel weer meer af van hun doel maar toch is het af en toe erg handig. Niet dat het altijd goed werkt trouwens, want de vijanden zoeken zelf ook goed dekking. Gelukkig ben je niet alleen en kun je je teamgenoten ook wat werk laten doen. Meestal liet ik ze op een groepje schieten en sloop ik zelf naar de andere kant om ze vandaar rustig neer te knallen. Die shoot-outs waren het mooiste van de hele demo. Ontploffingen zagen er tof uit en vijanden vielen spectaculair neer.<br/><br/>Als je zélf doodgaat is het niet meteen einde verhaal. Er komt dan namelijk een teamgenoot naar je toe met een spuit adrenaline waarna je enigszins verward weer opkrabbelt en vrolijk verder kunt. Natuurlijk kun je wel dood gaan want een aantal van die shots zorgen voor een overdosis die je niet meer te boven komt. Mocht een van je teamgenoten tegen de vlakte gaan dan kun je hem uiteraard ook een spuitje geven.<br/><br/>Dat alles zag er heel stoer uit en ook erg gedetailleerd. Toch ben ik nog niet helemaal overtuigd van de grafische kwaliteiten. Kane & Lynch en z’n matties zien er erg strak uit en hebben zeer gedetailleerde gezichten. Dit in tegenstelling tot de vijanden overigens, die er allemaal veel hetzelfde uitzien en lang niet zo gedetailleerd als jouw teamgenoten. Ook de omgevingen waren wisselvallig. Het tweede deel van de demo (Tokyo Streets) buiten op straat zag er een stuk eenvoudiger en minder gedetailleerd uit en hier en daar zelfs kartelig.<br/><br/>Ondanks dat denk ik wel dat Kane & Lynch een goede game gaat worden. De actie heeft me overtuigd en de samenwerking met teamgenoten werkt ook goed. Toch durf ik het nog niet met zekerheid te zeggen dat Kane & Lynch gaat scoren. Speltechnisch is er nog wel het een en ander te verbeteren en grafisch kan het ook nog wat worden opgekrikt. Ik hoop dat dit lukt, want het zou zonde zijn als de game hier de mist in gaat.
‘Games met vriendelijke, interessante en goedaardige hoofdpersonen hebben we wel genoeg gezien’, moet ontwikkelaar Io Interactive gedacht hebben. Kane en Lynch zijn namelijk van een heel ander kaliber. Beide zijn koelbloedige moordenaars en één van hen heeft ook nog een flinke psychische stoornis. Daarbij komt dat ze een enorme hekel aan elkaar hebben en elkaar voortdurend lopen te vervloeken en uit te schelden.<br/>Kane en Lynch zijn twee gewetenloze crimininelen. Dat blijkt onder andere uit het feit dat de twee ontsnapte gevangenen elke politieagent zonder pardon overhoop knallen. En als een onschuldige burger in de weg loopt, dan gaat ook die eraan. Het gebeurt regelmatig dat een slachtoffer niet helemaal dood is, maar ligt te kermen op de grond. Het is vaak Lynch die er dan op afloopt en het klusje van dichtbij afmaakt.<br/><br/><br/><br/>Grof is de game dus zeker, en Kane en Lynch zijn echt grote smeerlappen. Toch voel je een soort medeleven voor ze. Kane gaat namelijk over lijken om zijn dochter te redden. Zij en haar moeder zijn ontvoerd door The7, een organisatie waaraan Kane zeer veel geld verschuldigd is. Kane doet alles voor zijn dochter en moet op zoek naar het geld om haar te redden. Dat hij handelt uit liefde, maakt van hem meer dan een koelbloedige moordenaar. Lynch is nog veel gestoorder, hij heeft zijn eigen vrouw vermoord. Toch leef je ook met hem mee, omdat hij haar waarschijnlijk tijdens één van zijn psychotische aanvallen heeft gedood en daar niets meer van weet.<br/>Lynch is een waakhond van The7 en moet Kane in de gaten houden en helpen op zijn missie. Daarom hebben de twee tot elkaar veroordeelde moordenaars ook zo’n hekel aan elkaar. Dat aspect werkt goed in de game en al helemaal in samenwerking met het vrij sterke verhaal. Jammer genoeg blijft dat verhaal niet de hele game even goed. In het begin is de plot interessant en zijn de hoofdpersonages boeiend, maar tegen het einde van de game begint het allemaal wat af te nemen. Kane & Lynch: Dead Men wordt op een gegeven moment een verhaal over wraak in plaats van een verhaal over misdaad.<br/><br/>Dit merk je ook terug in de missies. Het begin van het spel bevat bijzonder vette momenten. Zo is er een missie waarbij de speler een aantal misdadigers moet bevrijden uit de gevangenis. Tijdens deze missie zie je overal om je heen gevechten uitbreken tussen gevangenen en bewakers en krijg je het gevoel dat de gebeurtenissen in de gevangenis niet alleen om jou draaien, maar dat jij je een weg baant door de chaos. Chaos is ook het codewoord in een missie in Tokio. Hier moet je in nachtclub iemand ontvoeren en die club is echt vet. Mensen die Hitman: Blood Money (de vorige Io Interactive-game) hebben gespeeld herinneren zich wellicht het Mardi Gras-level nog. Hierin zag je indrukwekkend veel feestgangers door de straten lopen. In Kane & Lynch is dat nog vetter gedaan. Honderden dansende mensen staan in de volle club. Je hoort pompende muziek op de achtergrond en de verlichting knippert op de maat mee. Zodra het eerste schot gelost wordt, breekt er totale chaos uit en rennen de feestende Japanners in paniek alle kanten op. De sfeer en setting van die missie zijn heb ik nooit eerder zo gezien in een spel.<br/><br/>Ergens halverwege de game verplaatst het verhaal zich echter naar Havana, waar je een soort burgeroorlog lijkt uit te vechten met je eigen team van criminelen. Nou ben ik fan van een beetje afwisseling in games hoor, maar de industriële, moderne omgevingen van het begin van het spel zijn veel vetter dan de straten en jungles van Havana. In het begin van het spel doet Kane & Lynch aan een misdaadfilm als Heat denken, maar aan het eind is dat gevoel helemaal verdwenen. Bovendien gaat de moeilijkheidsgraad aan het eind soms erg omhoog doordat je aangevallen wordt door grotere legers. Op dat soort momenten gaan de talrijke gameplayproblemen harder frustreren.<br/><br/>Het eerste probleem zit hem in het zoeken van dekking. Jouw personage moet zich automatisch tegen een muur aandrukken als je er tegenaan gaat staan. Dit werkt jammer genoeg vaak niet, waardoor je keer op keer tegen een muur aanloopt in de hoop dat het spel snapt wat je wilt. Tijdens die pogingen ben je natuurlijk een schietschijf en gebeurt het nogal eens dat je wordt doodgeschoten. Maar ook als het wel lukt ben je vaak niet veilig. Je wordt soms ook geraakt als je wel in dekking staat en dat is wel erg irritant. Gelukkig kun je gerust een keer neergeschoten worden, want een teamgenoot kan je met een flinke spuit adrenaline er weer bovenop helpen. Jammer genoeg moet jij dit ook bij je teamgenoten doen. Normaliter is dat niet erg, maar ze zijn niet al te snugger en rennen soms zo een open gebied in om vervolgens te worden neergehaald. Het is erg moeilijk ze dan te redden zonder zelf ook neergeschoten te worden. En dat is maar één van vele voorbeelden waarin de domheid van jouw team kan frustreren.<br/><br/><br/><br/>Uiteraard kan deze frustratie een beetje worden weggenomen in de coöperatieve spelmodus. In splitscreen neemt de tweede speler de rol van Lynch op zich. De coöp maakt het spel een stuk interessanter doordat je één dom teamlid minder hebt, maar vooral doordat je echt goed moet samenwerken. Dan is het wel weer erg jammer dat die modus niet online gespeeld kan worden. Een gemiste kans. Er zit overigens wel een online multiplayermodus in Kane & Lynch en hoewel die wat kaal lijkt, is hij heel erg vet. Die multiplayer heet Fragile Alliance en is een psychologisch spelletje. Met een team van maximaal acht man ga je een bank overvallen die wordt beveiligd door computergestuurde bewakers. Je gaat langs de kassa’s en door de kluis om zoveel mogelijk geld te verzamelen. Als je ontsnapt wordt de complete buit verdeeld onder de overlevenden. Om goed geld te verdienen kun je echter ook een verrader worden. Dit doe je door een andere overvaller dood te schieten. Je mag je buit dan helemaal voor jezelf houden en de buit van je slachtoffer ook. Hier staat wel tegenover dat elke verrader als zodanig zichtbaar is voor de overige spelers. Dat is nog niet alles, elke doodgeschoten overvaller spawnt meteen als een politie-agent die de uitgang van de bank moet verdedigen. Fragile Alliance draait dus om tactisch spelen. Besluit je de rest te verraden? Wanneer doe je dat? En gaat de teamgenoot achter je jou niet verraden? Een zeer originele multiplayermodus waarvoor Io Interactive absoluut een compliment verdient.Conclusie: Kane & Lynch: Dead Men heeft twee kanten. Aan de ene kant bevat het spel een zeer originele multiplayermodus, vette personages, een tof verhaal en een aantal zeer vette missies. Jammer genoeg gaat de kwaliteit van het verhaal en de missies halverwege de toch al korte game omlaag. Bovendien is er teveel aan te merken op de gameplay en de AI van je teamgenoten en tegenstanders om Kane & Lynch een hoog cijfer te geven.