Letters To Juliet

Recensie(s)

Verona: de stad waar Romeo en Juliet elkaar leerden kennen. In Letters to Juliet brengen de romantische straatjes, de Italiaanse levenslust en de fraaie balkons opnieuw oude en nieuwe geliefden bijeen.

De romantische vakantie die Sophie (Amanda Seyfried) en Victor (Gael Carcía Bernal) in Verona hadden gepland, begint eigenlijk als een teleurstelling. Victor heeft nauwelijks oog voor Sophie. De drukke New Yorkse restauranthouder raakt hoofdzakelijk in extase van Italiaanse wijnen, kazen en fijne olijfolie. Arme Sophie. In haar eentje verkent ze Verona en zo belandt ze in het Casa di Giulietta. Het huis waar, volgens het beroemde toneelstuk van William Shakespeare, Juliet Capulet ooit woonde.

Vrouwen met gebroken harten van over de hele wereld schrijven nog steeds brieven aan Juliet. En Sophie ontdekt dat een team van Italiaanse vrijwilligers al die brieven beantwoordt. Wanneer Sophie zelf een reactie schrijft op een brief van meer dan vijftig jaar geleden, leert ze Claire Smith (Vanessa Redgrave) en haar zoon Charlie (Christopher Egan) kennen. Gedrieën gaan ze op zoek naar Claire's Italiaanse jeugdliefde uit 1951: Lorenzo Bartolini. De stoet charmante Italiaanse grijsaards die allemaal hevig flirtend verklaren ‘Lorenzo Bartolini' te zijn, vormt het hilarisch middelpunt van deze charmante romantische komedie. De vreselijk overacterende Bernal en ontelbare clichés over Italië moet je daarbij maar even voor lief nemen.

Seyfried speelt gewoon weer haar Mamma Mia!-meisje, maar ach, dat doet ze goed en ze is een prettige verschijning. Het is echter vooral Vanessa Redgrave die zorgt voor de romantiek plus brok in de keel. Ze ontroert als oudere Engelse dame die al een heel leven achter de rug heeft, maar nog hevig begint te blozen van al die bejaarde charmeurs, haar Lorenzo incluis. En gelukkig: ook voor Sophie ligt er echte liefde in het verschiet. Waar? Zoals haar Romeo toepasselijk opmerkt: 'Natuurlijk! Het balkon!'

© Copyright Preview Filmmagazine BV