LittleBigPlanet 2

LittleBigPlanet 2 is het vervolg op één van de meest originele PlayStation 3-games ooit gemaakt! In LittleBigPlanet 2 moet je samenwerken om het einde van een level te halen. Al springend, slingerend en gekke-bekken-trekkend ren je door de wereld, verzamel je voorwerpen en maak je plezier!

Waar je in het originele LittleBigPlanet platform-levels kon ontwerpen, laat LittleBigPlanet 2 je complete games maken. Zo kan je zelf proberen om een schiet-, race-, puzzel-, rpg- of strategie-game te maken.

Het belangrijkste nieuwe element van de uitgebreide level-editor is de zogenaamde 'direct control seat'. Door deze aan een object te hangen, kan de besturing worden aangepast. Zo kan je een 'direct control seat' aan een zelfgemaakte auto hangen en kiezen met welke knoppen je gas geeft of remt. Of er eentje op het hoofdpersonage Sackboy plaatsen om zijn bewegingen te bepalen.

Om je zelfgemaakte game mooi af te maken, bevat LittleBigPlanet 2 de mogelijkheid om tussenfilmpjes te creëren en je eigen geluidseffecten toe te voegen. Je kunt zelfs allerlei race-, schiet- of puzzel-levels achter elkaar plaatsen in een poging de ultieme game te maken!

LittleBigPlanet 2 ondersteunt de Move-controller voor de Playstation 3 waardoor je met behulp van je eigen lichaamsbewegingen door de wereld kunt rennen of snel hele levels kunt bouwen!

Maak zelf een schiet-, race-, puzzel-, rpg- of strategiegame of speel gewoon heerlijke platformlevels met je vrienden in LittleBigPlanet 2!

Recensie(s)

De kracht van LittleBigPlanet wordt prachtig uitgelegd door de pakkende slogan “Play. Create. Share.” Voor platformliefhebbers zijn er toffe levels beschikbaar, creatievelingen gaan uit hun dak met de talloze bouwmogelijkheden en de sociale beestjes kunnen hun stem laten horen door levels te delen en te beoordelen. Dus wat doe je bij een vervolg? Simpel: je plakt er “Even more ways to...” voor en klaar is Sackboy.<br/>Hoewel de beschikbare bèta momenteel niet bepaald overloopt van de levels die door Media Molecule zijn gemaakt (drie stuks), wordt daarin wel duidelijk gemaakt dat alles in een hogere versnelling staat. Door allerlei slimme constructies stuiteren Sackboys soms letterlijk door het beeld en moet je goed in de gaten houden wat er allemaal gaande is. Media Molecule lijkt met de levels vooral te willen zeggen dat dit tweede deel meer is dan een voorspelbaar vervolg.<br/><br/>Zo valt op dat de camera een stukje dynamischer is ingesteld en actief wordt betrokken bij het levelontwerp. Neem het level dat zich afspeelt in een ruimteschip dat flink in de penarie zit. Middels een mooi overzichtsshot is te zien dat het ruimteschip beschadigd raakt, waarna er ingezoomd wordt en je in het ruimteschip zelf aan de slag mag gaan. En als je even later in een ruimte staat en de helft van het schip afbreekt, dan wordt dat ook weer prima in beeld gebracht met een overzichtsshot. Het is misschien maar een klein iets, maar het zorgt er wel voor dat je dit soort details ziet en niet alle aandacht steeds gericht is op de pittenpopjes.<br/><br/>Dit komt ook terug op de momenten dat een Sackboy in een voertuig stapt of door een springplatform van links naar rechts en van beneden naar boven wordt geketst. Bij een voertuig wordt de besturing helemaal aangepast, wat originele situaties oplevert. Zo is er in een moment waarop je in een karretje stapt dat tegen het plafond plakt en door een enkele druk op de knop zichzelf op de grond nestelt. Dit zorgt voor toffe momenten waarbij steeds van perspectief gewisseld wordt, een beetje zoals in sommige Super Mario Galaxy 2-levels ook gebeurde. Bovendien wordt dit gecombineerd met wat geinige, zij het ietwat simpele puzzeltjes.<br/><br/>Ook de zwaartekrachtfunctie komt om de hoek kijken op het moment dat in het ruimtelevel de boel ontploft en er een stukje door ‘de ruimte’ moet worden geplatformd. Met zwierige, zweverige sprongen moet er van brokstuk naar brokstuk worden gemanoeuvreerd. Het gaat allemaal wat langzamer en is daarom een welkome afwisseling op de eerdere hectiek. Ondanks dat er slechts drie levels aanwezig zijn, geven ze wel aan dat variatie dit keer hoog in het vaandel staat.<br/><br/>Bovendien maken de levels duidelijk dat LittleBigPlanet 2 wezenlijk verschilt van het origineel. Waar bij het eerste deel dankbaar gebruik werd gemaakt van de aantrekkingskracht van de wollen mennekes, daar lijken de makers nu genoeg vertrouwen getankt te hebben om de potentie van het spelconcept ten volste te benutten. Natuurlijk vervullen de Sackboys in die visie nog steeds een belangrijke rol, maar het is geen centrale meer. Nee, die centrale rol is weggelegd voor de levels zelf waarin Sackboys dankbaar als speelbal worden gebruikt.<br/><br/>Het is daarom jammer dat bij de bèta het aantal levels zo beperkt is gehouden. Je krijgt heel erg het gevoel dat de levels er als showcase zijn voor de actieve communityleden die ook in de bèta aanwezig zijn. Media Molecule geeft het voorzetje, aan het collectieve brein om die erin te koppen. Media Molecule wil het achterste van zijn tong nog niet laten zien, dat moet de community maar doen. En gelijk hebben ze...
In een wereld waarin je trouwste compagnons een besnorde kalenderman, een krantensnipper-uitvoering van Cousin It en een appelhoofdvrouwtje zijn, weet je één ding zeker: hier spelen vreemde zaken. Als dezelfde wereld dan ook nog eens bedreigd wordt door een plagiërende stofzuiger die uit is op de creaties van anderen, dan is het helemaal duidelijk: in de wereld van LittleBigPlanet 2 is niets onmogelijk. En dat uit zich in meer dan alleen vreemde vrienden en maffe vijanden.<br/>De strijd tegen stofzuiger Negativitron is de rode draad die door de pittige platformavonturen van pittenpopje Sackboy loopt, maar bij de dertig verhaallevels begint LittleBigPlanet 2 eigenlijk pas. Het verhaal is opgesplitst in een aantal themawerelden, waarin telkens een lid van de zogenaamde Alliantie wordt aangetroffen. In principe klinkt deze opzet hetzelfde als die in het eerste deel, maar door nieuwe mogelijkheden is de diversiteit in zowel omgevingen als gameplay een stuk groter.<br/><br/>Waar het originele LittleBigPlanet volledig leunt op de platformelementen is dit in deeltje twee minder het geval. Zodra je aan een level begint kan het zijn dat je direct op een hommel – en als je het verpest, een verkloothommel – wordt geplaatst om vervolgens een soort sidescrolling shoot ‘em up te spelen. Even later duik je op een rups om een soort race te houden met je mede-Sackboys. Deze plotse veranderingen in levelopzet blijven verbazen en doen je verwonderen hoe het in vredesnaam mogelijk is om deze creaties uit de level editor te toveren, waar je in LittleBigPlanet meestal wel doorzag hoe iets gecreëerd was. Door al deze nieuwe ideeën is er een enorm aangename afwisseling op de originele speelstijl ontstaan. Nu ben je constant van speelmanier aan het veranderen en word je vaak verrast door een nieuwe situatie, terwijl je in deel één voornamelijk bezig bent met getimede sprongen en sprintjes.<br/><br/>Die afwisseling is juist zo welkom omdat het springen en rennen eigenlijk nauwelijks verbeterd is. Waar vrijwel ieder ander aspect van LittleBigPlanet 2 een kwaliteitsinjectie heeft gekregen, is de motoriek van Sackboy een beetje blijven steken op het oude niveau. Het springen voelt nogal onbeheersbaar aan, omdat Sackboy nog steeds een vrij zweverige sprong maakt en daardoor vrij lang in de lucht is. Daarnaast spring je vaak na een sprintje ook niet helemaal goed, omdat je voetjes door het rennen van de vloer zijn en je als gevolg slechts een lullig minisprongetje uit weet te voeren. Het is goed te begrijpen dat je door de beweeglijkheid van de gehele wereld, die vereist is om het hele idee achter LittleBigPlanet 2 in stand te houden, zo nu en dan niet helemaal lekker uitkomt met je sprongen, maar verbetering had hier zeker niet misstaan.<br/><br/>Gelukkig zijn er een hoop andere vernieuwingen doorgevoerd die daar een heleboel van goedmaken. En dan voornamelijk de enorm stoere en vermakelijke gadgets die je in de verschillende levels krijgt. Je krijgt een hoop vette hulpmiddelen: van een waterspuitmachine op je hoofd tot een soort armband waarmee je zware voorwerpen met alle gemak optilt. Al direct in het de eerste themawereld krijg je bijvoorbeeld te maken met een soort slingerhaak: deze schiet je op een bepaald grijpbaar object (voor de sadisten: mede-Sackboys vallen daar ook onder) en vervolgens kun je van de ene naar de andere kant slingeren of jezelf omhoog en omlaag takelen. Wanneer je met meerdere mensen tegelijk speelt, ontstaan er soms nogal chaotische situaties waarin niemand meer precies weet wie wie is en je onnodig de fout in gaat. Maar gelukkig zorgen die speeltjes er wel voor dat je lekker kunt aanklooien en zo zeer effectief het bloed onder de nagels van je medespelers vandaan haalt.<br/><br/>Op het gebied van creëren merk je pas echt dat niets onmogelijk is. Of je nu een échte Cousin It wilt maken of een martelkamer voor de boosaardige Negativitron, het kán. Wie zelf aan de slag wil met het maken van levels kan met een geruster hart beginnen dan in de eerste LittleBigPlanet, want voor zowel doorgewinterde levelbouwers als mensen die nieuw zijn op levelcreatiegebied zijn verbeteringen doorgevoerd. De gehele bouwmodus is een stuk gebruiksvriendelijker: handleidingen voor het gebruik van materialen en voorwerpen zijn beter geordend in één grote lijst, waardoor je niet langer tijden hoeft te zoeken naar een specifieke uitleg. Daarnaast is alles een stuk compacter te houden met microchips. In deze handige stukjes hardware kun je meerdere schakelaars en verbindingen stoppen, om dat alles vervolgens in één centrale chip te hebben. Ken je dat userlevel uit de eerste LittleBigPlanet nog, waarin een gigantische rekenmachine is nagebouwd? Die volledige rekenmachine kan nu opgeslagen worden op één kleine microchip.<br/><br/>Uiteindelijk worden de mooiste en indrukwekkendste levels waarschijnlijk wel gebouwd door de creatievelingen onder ons, maar iedereen heeft een reden om de level editor in te duiken omdat het gewoon erg leuk blijft om te doen. Als je er een keer niet in slaagt om dat ene voorwerp aan de praat te krijgen, dan heb je waarschijnlijk tijdens het bouwen al genoeg voldoening gehaald uit het uitdokteren van een hoop andere problemen en obstakels. Ikzelf ben nou niet bepaald de grootste held als het aankomt op het bouwen van levels. Toch keer ik zo nu en dan even terug, om er weer even lekker mee aan de slag te gaan. En eigenlijk is dat tekenend voor de gehele game: zo nu en dan heb je gewoon de behoefte om even terug te keren. Terug naar je vreemde vrienden. Terug naar die dekselse stofzuiger.Conclusie: LittleBigPlanet 2 heeft de creativiteit van het eerste deel naar de overtreffende trap gebracht en weet toch speelbaar te blijven voor iedereen. Er zit veel variatie in de 30 singleplayerlevels, waarin zowel veel verschillende spelgenres als diverse thema’s aan bod komen. Het is jammer dat de levels hier en daar iets te chaotisch worden en het spring- en sprintwerk niet verbeterd is, maar daar wordt gelukkig een hoop tegenover gesteld. De verschillende gadgets zijn stuk voor stuk enorm vermakelijk en zorgen voor een heleboel leuke aanklooimomenten, zowel in je eentje als met meerdere spelers. Ook op het gebied van levels bouwen is LittleBigPlanet 2 sterker dan zijn voorganger, voornamelijk doordat de gehele modus een stuk overzichtelijker is geworden. Daarmee bewijst LittleBigPlanet 2 dat dingen die we onmogelijk achtten, toch mogelijk zijn. Zoals het op bijna alle vlakken verbeteren van een briljante voorganger.