Lord Of The Rings: Return Of The King

Recensie(s)

Gandalf, de reddende engel
Het vorig jaar verschenen consolegame The Two Towers bevatte enkele filmsequenties die gebaseerd waren op The Fellowship of the Ring, alsook op het gelijknamige vervolg. Deze The Return of the King is gelijkaardig en begint, letterlijk, met de intense veldslag bij Helm's Deep (uit The Two Towers dus). Het lijkt alsof de makers je meteen willen overdonderen met de eerste spelindrukken, want het eerste level begint onmiddellijk zodra je het spel geladen hebt - na een kort filmfragment waarin je te zien krijgt dat Gandalf arriveert met Rohans troepen. De strijders van Helm's Deep worden onder de voet gelopen door de troepen van Sauron, maar de perfecte getimede interventie van Gandalf doet de veldslag in het voordeel van onze helden keren en zorgt ervoor dat de legers van Sauron zich moeten terugtrekken. Als Gandalf zal je je een weg moeten banen door hordes bloeddorstige Uruk-hai en moet je trachten op de kasteelwallen te geraken zodat je Aragorn, Legolas en Gimli een handje (in dit geval een vuurbal) kan toesteken in hun gevecht tegen de vijandige troepen. Waar je ook kijkt, overal is een gevecht aan de gang. Het eerste level slaagt er dan ook uitstekend in om de chaotische en razende snelheid van de gevechten uit The Two Towers in beeld te brengen en te integreren in dit game. En net als in de film win je deze veldslag (ook als je het heel slecht doet - het zou anders maar een kort game zijn). De overige levels in deze The Return of the King zijn gelijkaardig (met de uitzondering dat je nu wel kan verliezen): spectaculair, groots en geweldig fun!!
Zodra je de slag om Helm's Deep gewonnen hebt, krijg je een mooi levelselectiescherm te zien, waarin je bovendien ook toegang hebt tot de verschillende bonusfeatures die het game rijk is - je moet de extra's natuurlijk wel eerst unlocken. Het game kan ingedeeld worden in drie soorten levels, die gemodelleerd zijn naar de aparte paden van Gandalf, Aragorn en Frodo, de ringdrager. Het Pad van de Tovenaar en het Pad van de Hobbits zijn korter dan het Pad van de Koning (waarin Aragorn de hoofdrol speelt), maar je moet wel eerst de eerste twee tot een goed einde weten te brengen vooraleer je Aragorns avontuur helemaal kan voltooien. Via deze structuur slagen de makers erin om de gedwongen soloavonturen van onze helden te integreren in dit game; daarnaast krijg je het gevoel dat ze allemaal voor hetzelfde hogere doel aan het strijden zijn: de vernietiging van de Ring en daaraan gekoppeld de destructie van Sauron. De drie verschillende Paden kunnen in willekeurige volgorde bewandeld worden, maar zoals je waarschijnlijk wel verwachtte, moeten alle missies in een Pad in de juiste volgorde afgehandeld worden.
Laat uw filmplezier niet bederven!
Ook weinig verrassend is het feit dat het game een heleboel zaken zal verhullen uit de laatste aflevering van de Tolkien-trilogie - gelukkig niet te veel. De verhaallijn van het game is minder samenhangend dan verwacht en gaat ervan uit dat de gamer op de hoogte is van de Tolkien-wereld. Als je iemand bent die denkt dat Legolas het laatste nieuwe speelgoed is, kan het zijn dat alles niet onmiddellijk duidelijk is, maar we kunnen ons moeilijk voorstellen dat dit game gekocht zal worden door Tolkien-analfabeten. Veel mensen weten overigens al de afloop van het verhaal omdat ze Tolkien al eens ter hand hebben genomen (en gelezen). Wil je toch je filmpret niet bederven, dan raden we je aan dit game weg te leggen tot je de film hebt gezien (vanaf 17 december, de dag waarop The Return of the King in de bioscoop draait). Het game bevat echter maar een beperkt aantal sequenties uit de nieuwe film. Het full-motion filmgebeuren is eerder zeldzaam in het game; hetgeen je meestal te zien krijgt, is afkomstig uit The Two Towers.
In The Return of the King kan je met een heleboel karakters spelen. In het Pad van de Koning heb je de keuze uit Aragorn de krijger, Legolas de boogschietende elf of Gimli de onverwoestbare dwerg met z'n gigantische bijl. In het Pad van de Tovenaar kruip je in de huid van Gandalf, maar in het Pad van de Hobbit is de hoofdrol niet weggelegd voor Frodo, maar wel voor z'n metgezel en boezemvriend Sam. Als je The Two Towers op de PS2 hebt gespeeld, ga je er waarschijnlijk van uit dat elk karakter een vaste set bewegingen in huis heeft of dat elk karakter een andere speelwijze vereist. Bij deze The Return of the King is dit niet het geval. Terwijl de snelheid en stijl van uitvoering iets of wat verschillend is bij de karakters, zijn ze allemaal bijna even krachtig en kunnen ze allemaal hun plan trekken (wat ook nodig is, want hulp is vaak ver te zoeken). Puristen zullen het moeilijk hebben met het feit dat Sam even goed is in het afslachten van Uruk-hai als een ervaren rot als Gimli of met het feit dat de verre aanvallen van Legolas even efficiënt en effectief zijn als bij de andere karakters. Dit komt de gameplay wel ten goede; je kan je nu meer richten op het afweren van aanvallen en uitvoeren van combo's dan elke keer opnieuw controls te moeten doorgronden voor elk karakter.
Interactie met de omgeving
Net als in The Two Towers word je in The Return of the King beloond als je op een propere en snelle manier (lees: zonder geraakt te worden) je vijanden neerslaat. De controls zijn voor alle karakters identiek: je kan snelle, brutale en fysieke aanvallen uitvoeren om ze terug te slaan of neer te halen; je kan een tegenstander neersteken als ie op de grond ligt; je kan aanvallen van op afstand door tegenstanders neer te schieten met je pijl en boog of een bijl in hun richting slingeren; en je kan de slagen van de tegenstand pareren. Verder kan je ook nog een heleboel items gebruiken, zoals speren, katapulten en toortsen, of een ophaalmechanisme om een brug te bedienen. Sommige karakters hebben bovendien nog speciale vaardigheden. Sam bijvoorbeeld, kan z'n magische mantel gebruiken om tijdelijk te verdwijnen uit het zicht van de vijand, terwijl Gandalf een verdedigend schild kan optrekken rond zichzelf. Dit zijn echter geen levensnoodzakelijke vaardigheden en zorgen maar voor een tijdelijk extraatje, maar ze zorgen wel voor een beetje variatie. Belangrijker is dat je karakters, net als in The Two Towers, ervaringspunten krijgen als ze vechten. Met deze punten kunnen dan tussen twee levels door nieuwe combo's en verbeterde vaardigheden aangekocht worden. Hoe meer perfecte combo's en moves je maakt, hoe meer ervaringspunten je zal vergaren. Dit is erg goed gevonden, want op deze manier zijn de gevechten meer dan ontiechelijk hard op je knoppen rammen.
Nieuw in deze The Return of the King zijn de zogenaamde reisgenootschapupgrades; bij deze upgrades spendeer je ervaringspunten voor het unlocken van een combo of een vaardigheid die niet enkel beschikbaar is voor het karakter waarmee je aan het spelen bent, maar voor alle selecteerbare karakters - ervan uitgaand dat hun level voldoende hoog is. Als je met een karakter aan het spelen bent dat een lager level heeft in de andere paden van het game, kan je de vaardigheden die je al unlocked hebt bij de andere onmiddellijk gebruiken. De meeste unlockable combo's en andere vaardigheden kunnen aangekocht worden voor de volledige reisgenootschap. The Return of The King bevat bovendien meer high-level vaardigheden dan The Two Towers, waardoor je meer gestimuleerd wordt om te blijven spelen als je de hoofdmissies volbracht hebt. Zodra je het game beëindigd hebt, kan je elk level opnieuw spelen met een ander karakter, wat de herspeelbaarheid van dit game wel bevordert.
Eén tegen allen
De gevechten in The Return of The King zijn behoorlijk eenvoudig gehouden. Je zal echter snel merken dat vijanden met een schild heel eenvoudig je snelle aanvallen kunnen afslaan; je brute aanvallen zullen de schilden tot splinters herleiden. De AI van de tegenstanders is overtuigend; het zal meermaals voorvallen dat je in een massaal gevecht verzeild geraakt en dat er overal om je heen gevochten wordt. Tegenstanders die je hebben opgemerkt, hebben de neiging om met een sprong een aanval in te zetten in jouw richting, en dan al 'dansend' je nog enkele slagen toe te brengen. Daarnaast proberen ze je steeds te omsingelen als ze uit verschillende richtingen naar jou toe gestormd komen. Als je op hetzelfde moment aanvalt als je tegenstander, zal geen van beiden verwond worden - dit is dus eigenlijk hetzelfde als een slag blokken. Voor het pareren van slagen is de timing eigenlijk niet zo belangrijk. Blijf op je pareertoets rammen en geen enkele slag of stoot zal door je defensie geraken. Ook bij het uitvoeren van de combo's is de timing niet zo belangrijk; de juiste moves maken en linken wel! Zo kan je bijvoorbeeld een slag pareren en onmiddellijk het offensief kiezen en je vijand in één keer neerslaan - na een tijdje krijg je het linken van bewegingen wel onder de - euh - vingers.
Deze tegenaanvallen zorgen er bovendien voor dat je onmiddellijk in Perfect-mode bent, een tijdelijke status waarin je het maximaal aantal ervaringspunten kan scoren als je vijanden neerslaat. Het meermaals uitvoeren van combo's zonder dat je geraakt wordt, zorgt ook voor deze Perfect-mode. Je wordt ook niet afgestraft als je steeds dezelfde combo's uitvoert. Sommige combo's die redelijk snel beschikbaar zijn, zijn bovendien de krachtigste. Hoewel elke combo anders is bij elk karakter, worden ze wel met dezelfde knoppencombo's uitgevoerd. Je zal ook meermaals geraakt worden in de verschillende levels, maar gelukkig zijn er her en der drankjes te vinden die je gezondheid (deels) herstellen. We concluderen dan ook dat de gameplay van deze The Return of The King voldoende diepgang heeft en dat het goed zit met het overall gevoel.
Het gevaar dreigt...
Het leveldesign van deze The Return of The King was het gameonderdeel dat ons het hardst deed kwijlen - toch één keertje. Elk level omvat het chaotische en epische gevoel dat we kennen uit de prachtige gevechten in de The Lord of the Rings-films. Honderden vijanden en het bulderende oorlogsgeluid zijn voortdurend in beeld en te horen. Gigantische explosies, omvervallende muren en een voortdurend dreigend oorlogsgevoel geven je zelfs een beetje de indruk dat je middenin de soms hopeloze gevechten verzeild bent geraakt. De levels zijn bijna steeds lineair en het cameraperspectief draait in de juiste richting waardoor je een goed zicht behoudt op de strijd. Het kan wel eens gebeuren dat je vanuit een bizarre hoek aan het vechten bent, maar hierover struikelen we niet. Karakters die zicht bevinden tussen je eigen karakter en de camera worden trouwens halftransparant, waardoor je eigen karakter nooit verloren kan gaan in het strijdgewoel - of de tegenstand moest echt massaal worden.
Alle levels zijn volledig en nauwgezet gescript, en worden bijna elke keer op dezelfde manier gespeeld. Dat ondermijnt wel de herspeelbaarheid van het game, maar het zorgt er tegelijk voor dat je weet wat je mag verwachten als je één van de moeilijkere delen opnieuw moet spelen. Sommige levels hebben één of meer controlepunten; als je komt te sterven, start je opnieuw van op het laatst gepasseerde controlepunt. In de levels zonder controlepunt(en) moet je steeds helemaal van het begin starten. De levels zijn trouwens verrassend uitdagend, en dat met de moeilijkheidsgraad ingesteld op Normaal. Ze draaien vaak uit in een race tegen de klok of je moet anderen beschermen in plaats van gewoon maar jezelf verdedigen. Beginnende spelers kunnen natuurlijk altijd voor de gemakkelijste moeilijkheidsgraad kiezen - voor de hardcore slashers is er gelukkig ook een Hard-mode. Over het algemeen is dit game niet zo heel moeilijk te spelen, maar het bevat wel voldoende pit om een lekker alles-of-niets sfeertje te creëren.
Samenpelen
Heel veel spelers vonden het heel teleurstellend dat The Two Towers geen coöperatieve mode bevatte - als je dan toch met computergestuurde medestanders speelt, waarom dan niet eentje reserveren voor een vriend(in)? In The Return of The King is deze optie wel van de partij en hij speelt nog erg leuk ook! Deze coöperatieve mode is misschien nog het slechtst op de pc-versie van dit game, aangezien de één een gamepad kan gebruiken en de ander het moet doen met het toetsenbord en de muis - niet de ultieme wapens voor dit soort games. De PS2-versie bevat bovendien de unieke feature om online coöperatief te spelen (en daaraan gekoppeld de voice-command ondersteuning via een USB-hoofdtelefoon). De pc-versie heeft deze feature jammer genoeg niet, maar dat is deels te begrijpen; coöperatief is nu eenmaal veel leuker met een vriend dan met een onbekende, hoewel je natuurlijk ook met een vriend online kan gaan...
The Return of the King ziet er best wel indrukwekkend uit - tussen de verschillende versies is er weinig of geen verschil. De Xbox-versie ziet er misschien nog het beste uit, met vloeiende en scherpe beelden, en een constante framerate. Wil je het uiterste uit de pc-versie halen, moet je over een behoorlijk monster beschikken dat al de pracht en praal van dit game op het scherm kan toveren. Het kan dus best zijn dat je de resolutie wat moet laten zakken om een aanvaardbare framerate te halen. In vergelijking met The Two Towers zien de karakters er ietsje beter uit, maar nog steeds plat. De overige graphics zijn om van te smullen; de omgevingen, kleuren en speciale effecten hebben heel veel gelijkenissen met de films. Ook de videokwaliteit is uitstekend.
Het geluid is nog indrukwekkender dan de graphics en creëert nog beter dat intense actiegevoel. Ian McKellan, Gandalf in de film, heeft zijn stem verleend voor dit game waardoor alles nog echter overkomt. Geluidsfragmenten van de andere acteurs zijn op een goede manier gebruikt om de overige audio in te vullen. Het beste audiodeel zijn echter het wapengekletter en de strijdkreten die luiden tijdens de dramatische gevechten.

The Lord of the Rings: The Return of the King tovert razendsnelle en cinematografische actie op ons netvlies. Het slaagt erin aan te sluiten bij de gelijknamige filmtrilogie en bevat een heleboel DVD-achtige extra's voor de fans van de films (en boeken). Het gaat hier echter niet om een enorm uitgebreid of complex game - op een weekendje zou je het toch uitgespeeld moeten krijgen. Desondanks veel fun en een must-have voor de fans van J.R.R. Tolkien en ook voor de liefhebbers van het betere hack&slash-werk.