Lux, Libertas En Leugens

Op 6 mei 2002 schreef Folkert Jensma, hoofdredacteur van NRC Handelsblad, zijn beruchte 'demoniserings-commentaar'. Een politicus van in principe onbesproken gedrag die op het punt stond de verkiezingen te gaan winnen, werd nadrukkelijk in de sfeer getrokken van racisme, vreemdelingenhaat en Nazi-Duitsland. De 'nette' krant NRC Handelsblad trad hiermee ver buiten het domein van den journalistiek en betrad dat van de actieve en bewuste beïnvloeding van politieke en democratische processen. Diezelfde dag werd Pim Fortuyn vermoord.

Als Jensma op dat moment was afgetreden en medeverantwoordelijkheid had genomen voor deze tragedie, had het nog goed kunnen komen met het NRC Handelsblad. Maar precies het tegenovergestelde gebeurde: de krant en Jensma gingen zichzelf over de ruggen van de eigen lezers verdedigen. Dit leidde tot de meest grove inbreuken op de journalistieke integriteit die dit land ooit heeft gezien en vormde de directe aanleiding voor het ontstaan van dit boek.

Recensie(s)

Micha Kat heeft een blauwe maandag als free lancer voor NRC Handelsblad geschreven. Nadat hij enkele jaren later werd bedankt voor zijn diensten, is Kat via de website van Theo van Gogh een ware vendetta begonnen tegen het liberale avondblad. De hoofdredacteur zou Pim Fortuyn 'gedemoniseerd' hebben, de ene na de andere redacteur wordt gefileerd wegens ongeoorloofde contacten met belangenorganisaties, die een professionele nieuwsvoorziening in de weg zouden staan. Elsbeth Etty is volgens Kat het ergste. Ook de ombudsman Piet Hagen moet het ontgelden vanwege zijn serviele houding ten opzichte van de krant die hij behoort de bekritiseren. Kat vergelijkt zijn boek (met een bundeling van zijn websitestukjes) met het kritische boek over Le Monde: 'La Face Cachee du Monde'. Helaas staat Kats boek te vol met onbewijsbare stellingen om die vergelijking te doen standhouden. Kleine druk.<br/><br/>Hans Renders