Mafia II Ps3 (Essentials)

Mafia 2 speelt zich af in de jaren vijftig. Nog altijd is de stad, Empire City, dat veel gelijkenis vertoont met het toenmalig San Francisco en New York, in de ban van de Mafia. Je speelt Vito, een Amerikaans-Italiaanse soldaat die tijdens de tweede wereldoorlog in Europa gevochten heeft.

Vito wordt bijgestaan door zijn vriend Joe, dit personage vervult een belangrijke rol in Mafia 2. In de loop van het verhaal zul je ook een aantal morele keuzes moeten maken. Hierbij is de scheidslijn tussen goed en slecht minder duidelijk dan in het eerste deel.

Grafisch is Mafia 2 een pareltje. Er zitten meer dan tachtig verschillende auto's in de game die allemaal een zeer gedetailleerd schademodel bevatten. De crashes in Mafia 2 zijn enorm spectaculair en realistisch.

De animaties van de verschillende personages zijn ook zeer natuurgetrouw. Zo bezit ieder gezicht bezit ongeveer 122 animatiepunten, waardoor de digitale karakters echt tot leven komen. In Mafia 2 kom je geen laadschermen tegen; alles wordt ter plekken geladen.

Je mag net zoals in de eerste game weer zelf kiezen waar je heen gaat, en wat je wil gaan doen. Je digitale speeltuin is ditmaal iets kleiner - zo'n dertig procent - dan in het eerste deel, maar de stad is wel een stuk levendiger geworden. De bewoners van Empire City zullen bijvoorbeeld zelf een taxi aanhouden, of ergens koffie gaan drinken. Wanneer je jezelf per auto verplaatst, zul je ook de radio aan kunnen zetten voor een muziekje of het journaal.

Werk je op in de Italiaanse onderwereld en word een echte don in Mafia 2!

Recensie(s)

2K Games heeft de afgelopen E3 een uiterst sterke line-up laten zien. XCOM, Spec-Ops en Civilization V zijn stuk voor stuk games die ik liever vandaag dan morgen speel. Maar toch zullen de meeste mensen naar een andere titel uitkijken: Mafia II. Het was de grote attractie van de stand, want voor het eerst was de game publiek speelbaar. Iets dat ik met veel plezier heb gedaan.<br/>De missie die ons op de E3 werd voorgeschoteld, liet perfect zien hoe het leven van een maffioso er uit ziet. Vito krijgt thuis een telefoontje om Joe te ontmoeten voor een nieuwe opdracht. Je verlaat het simpele appartement van Vito, pakt de auto en rijdt naar de plaats van bestemming. Terwijl je relaxt in de auto zit, geniet je van de swingende jaren vijftig muziek die uit de radio komt. De omgeving waar je doorheen rijdt inspireert. In de groene parkjes zie je hoe het klootjesvolk picknickt of een lekker praatje met elkaar maakt. Tijd om daar van te genieten heb ik niet, want de E3-demo loopt op een timer en als de tijd op is, eindigt de demo ook en eist een smerige dikke Amerikaan mijn plaats op. Dus zit er niks anders op dan het gaspedaal flink in te trappen en als de wiederweerga naar Joe te rijden.<br/><br/>Daar eenmaal aangekomen wordt het plan ontvouwd. Er wordt besloten om op een dikke verrader te wachten en hem uit te schakelen met een groot machinegeweer als hij langskomt. Wat zijn rol in het verhaal precies is, werd ons helaas niet duidelijk. Terwijl er wordt gewacht, praten de verschillende personages over hun verleden en leer je ze op die manier goed kennen. Niet veel later komt de verrader aan. Op dat moment denk je hem makkelijk af te maken, maar helaas worden Vito en zijn kornuiten ontdekt door een paar man die op de uitkijk staan en rent de papzak snel weg. Wat volgt is een kort vuurgevecht waarbij je de maten van de lafaard eerst afmaakt en daarna de achtervolging in zet.<br/><br/>Die achtervolging leidt de speler door een drankfabriek, waarbij je goed kennismaakt met het dekkingsysteem. Wie als een kip zonder kop de actie in rent, zal dat met de dood moeten bekopen. Drie kogels was in de demo al genoeg om het loodje te leggen, dus doe je er verstandig aan om achter elke muur of elke krat sterke drank dekking te zoeken, om van daaruit het vuur op de vijand te openen. Vito maakt daarbij gebruik van zijn trouwe pistool, waarmee hij goed kan mikken. Zonder al te veel problemen schiet je een kogel door iemands hoofd, die vervolgens dramatisch ter aarde stort.<br/><br/>Na een stuk of vier intense schietpartijen kom je uiteindelijk bij de corpulente verrader terecht die, zoals een goede verrader betaamt, voor zijn leven smeekt. Eén van Vito’s maten gaat met de beste man in discussie en dat had hij beter niet kunnen doen. De angsthaas heeft namelijk nog een pistool in zijn zak zitten en daarmee vuurt hij een laatste kogel recht in zijn ballen. De arme jongen kermt het uit van de pijn, waarna Vito en Joe hun blaffers op de papzak openen, die daardoor heerlijk doorzeefd wordt.<br/><br/>De missie is voorbij, maar veilig ben je nog niet. De fabriek waar je je in bevindt wordt door trouwe hulpjes van de dikkerd in de fik gestoken en jij zit tot overmaat van ramp nog met een jongen die door zijn schotwond niet kan lopen. Gelukkig wil Joe hem wel dragen, maar dan moet jij de weg vrijmaken. Inmiddels heb je de beschikking over een machinegeweer, waarmee je wat agressiever te werk kunt gaan. Als een echte Rambo storm je naar beneden door de vlammenzee en trakteer je iedereen die in je weg staat op een enkeltje naar de hel. Eenmaal bij de auto aangekomen blijk het feest nog niet voorbij te zijn. De politie is gealarmeerd en zij zetten de achtervolging op jou en je kornuiten in. Uiteindelijk wordt de speler bij een brug klem gereden en eindigt de demo met een cliffhanger.<br/><br/>Mafia II heeft in deze demo niet teleurgesteld. De game stroomt over van de sfeer, zit qua gameplay goed in elkaar, ziet er uitstekend uit en is gewoon enorm leuk om te spelen. Het voldoet gewoon aan alle verwachtingen die ik van te voren had en kan zo maar eens de beste game van het jaar gaan worden!
Ridin' along in my automobile, my baby beside me at the wheel. I stole a kiss at the turn of a mile, my curiosity runnin' wild. Cruisin' and playin' the radio, with no particular place to go... Als er één nummer is in de heerlijk diverse soundtrack van Mafia II dat het leven van een made man perfect beschrijft, dan is het wel de klassieker No Particular Place To Go van Chuck Berry. Bovenstaande liedtekst is tekenend voor de hele sfeer in Mafia II, een game waarin je als Vito Scaletta probeert jezelf op te werken binnen de georganiseerde misdaad.<br/>Vito Scaletta is een spaghettivreter die in de Amerikaanse metropool Empire Bay leeft. Met hem beleef je de tweede helft van de jaren '40 en het begin van de jaren '50 als nooit tevoren. Mafia II is opgedeeld in vijftien hoofdstukken en wijkt wat dat betreft af van de conventionele free-roaming game. Het is op bepaalde momenten wel mogelijk om de stad vrij te verkennen, maar verwacht dus geen pure free-roamer zoals een Grand Theft Auto. In plaats daarvan krijg je een strak geregisseerd verhaal voorgeschoteld, waarin je als Vito een rijk en machtig man wilt worden.<br/><br/>Hit and runNee, ik doel hier niet op de subtitel van de beste Simpsons-game ooit gemaakt, maar op de twee aspecten van de actie in Mafia II. Tussen het schieten door is er namelijk ook nog ruimte voor de nodige vuistgevechten en auto-achtervolgingen. Erg lastig zijn deze niet, maar ze zorgen voor de juiste hoeveelheid variatie waardoor de actievolle missies in Mafia II praktisch nooit vervelen. Vito doet dit door zich op te werken binnen de, hoe raad je het, Italiaanse maffia. We willen niet teveel kwijt over het verhaal en de personages omdat het simpelweg de lol van het spel kan verpesten als je vooraf teveel weet. Wel kunnen we vertellen dat het verhaal en de personages van begin tot eind blijven fascineren. Van de plotwendingen en de scherpe dialogen tot de motieven van personages om bepaalde acties te ondernemen, alles loopt naadloos in elkaar over. Je hebt simpelweg het idee een film als Goodfellas na te spelen, zo goed steekt het in elkaar.<br/><br/>Bovendien zijn de cutscenes echt van toegevoegde waarde. Je ziet Joe grappen maken alsof hij Joe Pesci is, knokscènes die geïnspireerd zijn door The Bourne Identity, stijlvolle beelden met prachtige orkestrale muziek op de achtergrond en ook de bijzonder goede voice-overs maken van de cutscenes een soort minifilmpjes die je maar in weinig games ziet. Enig puntje van kritiek is dat de minder belangrijke personages praten alsof ze watten in de wangen hebben. Nu zorgt dit weliswaar voor een treffende vergelijking met Don Corleone, maar laten we eerlijk wezen: het is wel een beetje jammer dat hier minder aandacht aan is besteed.<br/><br/>Het bijzonder goed vertelde verhaal wordt ondersteund door een sfeer die je haast laat geloven dat je zelf een gleufhoed hebt. Mensen lopen rond in kleding die toentertijd modieus was en datzelfde oog voor detail geldt voor de tientallen wagens waar je in kunt rijden, de billboards die reclame maken voor de nieuwste producten en de wapens waarmee je Empire Bay naar jouw hand zet. Loop rond in Empire Bay en je loopt rond in 1950. Of rijd rond in Empire Bay en je rijdt rond in 1950, want het voelt fantastisch aan om rond te toeren met heerlijke muziek uit de jaren '40 en '50 en radioreclames die het hebben over de eerste telefoon met voicemail en de eerste sigaretten met filter, die 'veel gezonder zijn dan sigaretten zonder'. Of om het simpeler te zeggen: niets is fijner dan rondcrossen door de stad met op de achtergrond Muddy Waters' Mannish Boy of Frank Sinatra's Let It Snow. Je kunt The Betrayal of Jimmy2K heeft inmiddels al twee DLC-pakketten voor Mafia II aangekondigd en de eerste daarvan, The Betrayal of Jimmy, verschijnt op de dag van de release exclusief voor de PlayStation 3. Deze DLC is gratis te downloaden, mits je de bijgeleverde coupon niet bent kwijtgeraakt. In The Betrayal of Jimmy speel je met Jimmy, een huurling die pas wordt ingeschakeld voor missies als anderen deze niet tot een goed einde weten te brengen. Intense shoot-outs staan dus centraal en tijdens deze missies verdien je punten, die worden geüpload naar online leaderboards. echt merken dat er aan het verhaal en de sfeer bijzonder veel aandacht is besteed en dat is misschien nog wel belangrijker dan de actie zelf.<br/><br/>De actie zelf is vooral in de eerste helft van de game helaas iets minder overtuigend. De eerste missies die je doet bestaan bijvoorbeeld uit het inbreken in een bank om daar rantsoenbonnen te jatten of een simpele overval op een juwelierszaak te plegen. Het is logisch voor het verhaal dat je niet meteen in de meest intense shoot-outs terecht komt, je moet je tenslotte opwerken binnen de maffia, maar aangezien de actie toch een belangrijk deel uitmaakt van de maffiavibe, is het jammer dat het een aantal uren duurt voordat het spektakel echt op gang komt.<br/><br/>Maar als Vito, zijn beste vriend Joe en andere maffiosi eenmaal echt op dreef zijn, dan is er geen houden meer aan. Laat ik als voorbeeld een shoot-out nemen die zich afspeelt in een Japans restaurant. Vito en beste vriend Joe nemen het wegens pure rancune (motieven laat ik maar even achterwege) op tegen tientallen spleetogen die elk met een dikke shotgun of tommy gun bewapend zijn. Links en rechts vliegen de kogels rond je oren, naast je wordt een aquarium stukgeschoten waardoor het water over je heen gutst, Japanners schoppen tafels omver om zich achter te verschuilen... de actie in Mafia II is behoorlijk lineair, maar door dit soort details evengoed indrukwekkend. Bovendien schiet je de tegenstanders met veel plezier naar de filistijnen omdat er altijd een goede reden voor is. Waar je in een spel als GTA IV regelmatig een fatsoenlijk motief om te knallen mist en je hierdoor minder kunt identificeren met de hoofdpersoon, word je in Mafia II haast één met Vito en snap je zijn beweegredenen door en door. Een veel groter compliment is de game niet te geven!Conclusie: Al met al is Mafia II een twaalf uur durend spektakel geworden dat vooral op het gebied van verhaal en sfeer grensverleggend is. De actie mag dan wat lineair zijn en in de eerste uren zelfs een beetje (te) rustig zijn, als het eenmaal losgaat ben je één met het scherm, één met de game, één met Vito Scaletta. En dat, signore e signori, is zo'n bijzonder gevoel dat deze game de aanschaf meer dan waard is.