Mass Effect 2

Recensie(s)

BioWare's Mass Effect-serie staat inmiddels drie jaar als een huis. Met een indrukwekkend en sterk geschreven verhaal, interessante personages en werelden, een goed gevuld en geloofwaardig universum en een mooie mix van RPG- en third-person shooter-elementen zijn de games prachtige sciencefictionavonturen. Literatuur heeft Dune, film heeft Star Wars en gaming heeft Mass Effect. Zo klaar als een klontje. Het eerste deel maakte eind 2007 furore op de Xbox 360 en kwam na een paar maanden naar de PC, met lovende kritieken. Het vervolg van afgelopen jaar verscheen op beide platformen en werd bedolven onder prijzen en lofzangen van pers en consumenten. Nu is de beste game van 2010 dan ook op de PlayStation 3 te spelen. Is het spel ook nu weer een ode waard? Kort antwoord: ja. Lang(er) antwoord:

De game is in essentie weinig anders dan de versies op de Xbox 360 en PC. Waar het wezenlijke verschil in zit, is het feit dat BioWare gebruik maakt van een nieuwe grafische engine, een samenvatting van het eerste deel heeft gemaakt met behulp van Dark Horse Comics en alle te downloaden missies op het schijfje van deze versie heeft gezet. Deze recensie begint dan ook met een algemene introductie tot de serie voor PlayStation 3-eigenaren, gevolgd door een bespreking van de verschillen ten opzichte van de eerdere versies en besprekingen van de missies die Xbox 360- en PC-gamers als extra kunnen downloaden – sommige gratis en sommige tegen een prijs.

In Mass Effect 2 gaat het verhaal van Commandant Shepard verder. Hij is de eerste menselijke SPECTRE, wat wil zeggen dat hij het eerste menselijke lid is van een speciale eenheid van 's universums beste krijgers. Tijdens zijn eerste opdracht ontdekt hij dat er een gevaarlijk ras machines - genaamd "de Reapers" - op de loer ligt om al het leven in het heelal te vernietigen en hij neemt de taak op zich om ze dit te beletten. Hij kan dit echter niet alleen: hij heeft voor deze missie een team van de sterkste en vindingrijkste krijgers nodig. In Mass Effect 2 brengt hij dat illustere gezelschap bij elkaar en bevecht hij de kwaadaardige Collectors, die aan de zijde van de Reapers staan. Shepard doet dit overigens allemaal met een zekere steun van Cerberus, een rijke en mysterieuze organisatie die menselijke dominantie in het heelal wil bereiken.

Dit epos is meeslepend en extreem goed uitgewerkt, al helemaal voor gamebegrippen. Elk personage heeft ook zijn eigen, boeiende verhaal en brengt niet alleen vuurkracht, maar ook leven en geschiedenis met zich mee. De Drell Thane heeft bijvoorbeeld perfect geheugen. In gesprekken met hem vervalt hij af en toe in herinneringen, die hij met zijn diepe, ietwat zoemende en toch treurige stem in detail beschrijft. Dit soort dingen geven kleur en geloofwaardigheid aan de wereld van Mass Effect. Het is bovendien zo dat door de goede uitwerking van de personages, je als speler echt meeleeft met de helden die vechten voor hun leven en de galactische samenleving.

Mass Effect 2 excelleert daarnaast ook op het gebied van gameplay. In gesprekken kiest de speler bijvoorbeeld of Shepard goed- of kwaadaardig aan informatie komt en/of geschillen oplost. Dingen die essentieel zijn voor het verloop van het verhaal zijn hierdoor dynamisch en relevant voor de gameplay. Ontwikkelaar BioWare heeft klaarblijkelijk aan een hoop dingen gedacht bij het opzetten van de game. Dat komt ook terug in het overgrote deel van de game: de vuurgevechten. Shepard strijdt in een team van drie en moet gebruik maken van verschillende wapens, biotics en tech abilities. Het ene teamlid is beter in bepaalde dingen dan de ander en de ene combinatie wapens en abilities zijn sterker tegen bepaalde vijanden dan andere. Dit maakt Mass Effect 2 tot een tactische game. Gelukkig heeft BioWare de besturing simpel en doeltreffend gehouden, waardoor dit een erg intuïtieve en gestroomlijnde speelervaring is. Tot zo ver eigenlijk de algemene kennismaking met Mass Effect 2.

Hoe is de game een jaar later?Zoals gezegd is de game essentieel niet veel veranderd. Het centrale verhaal is hetzelfde, de personages zijn niet wezenlijk veranderd en de setting heeft ook geen metamorfose ondergaan. Het uiterlijk van de game is daarentegen wel ietwat op schop gegaan. Op het eerste gezicht kan gezegd worden dat de game er beter uitziet dan op de Xbox 360, maar na wat langer spelen blijkt die stelling een onwaarheid. De belichting is veranderd, maar niet essentieel verbeterd, de gezichtsanimaties zijn hier en daar wat natuurlijker en qua kleur verschilt het af en toe. De game mag dan gebruik maken van een nieuwe grafische engine, maar het nieuwe eraan zit 'm waarschijnlijk in het feit dat deze voor drie platformen te gebruiken is. Echt mooier dan de Xbox 360-versie is het niet, de PC-versie ligt wat dat betreft nog wat kilometertjes voor. Daarnaast lijkt één minigame een klein beetje veranderd te zijn: het scannen van planeten. Ikzelf heb er weinig problemen mee, vooral omdat niet elke wereld van grondstoffen ontdaan hoeft te worden, maar ik kan me voorstellen dat sommigen er wat op tegen kunnen hebben. Dit stukje gameplay verloopt nu net iets sneller. En dat waren alweer de veranderingen ten opzichte van vorig jaar.

Mass Effect: GenesisWelnu, aangezien het originele Mass Effect door Microsoft werd uitgegeven, kunnen gamers wachten tot ze een ons wegen eer die game op een console van Sony of Nintendo verschijnt. Omdat deze gameserie draait om een emotioneel en diep verhaal, heeft BioWare gezorgd voor een interactief stripverhaal om spelers het relaas van het eerste deel mede te delen en, op belangrijke punten, te laten beïnvloeden. Een aantal keuzes is namelijk van belang voor het verloop van de game. De strip is, geheel in de stijl van Mass Effect: Redemption, kleurrijk, expressief en levendig. De voice-over van Shepard is ook gepast en aangenaam om naar te luisteren, wat voor een warm en feitelijk nostalgisch moment aan het begin van de game zorgt, wat feitelijk nergens op slaat.

Mass Effect was goed voor dertig tot veertig uur speelplezier, wat lastig in een kwartier te proppen is. Daarnaast is het onmogelijk binding te krijgen met personages, instellingen en rassen; iets waar je wel over moet beslissen in Mass Effect: Genesis. BioWare geeft aan dat dit nieuwe spelers moet introduceren in de wereld van Mass Effect 2, maar helaas is hen dit niet gelukt. Als veteraanspeler vind ik het een mooi onderdeel van de game, omdat het gewoon een knus kwartiertje herinneringen ophalen is, maar voor doorgewinterde spelers is dit onderdeel van de game niet bedoeld. Dit moet nieuwkomers informeren en ze laten inleven in de rijke speelwereld van Mass Effect. Om alles te begrijpen en van alles te genieten moet je als beginner toch echt je heil zoeken in bijvoorbeeld de codex, het internet of alsnog het eerste deel.

Firewalker, Overlord, Kasumi en ZaeedDe bovenstaande namen staan respectievelijk voor een tweetal missies en een tweetal personages met hun eigen extra opdrachten. De eerste, Firewalker, brengt het voertuig M-44 Hammerhead op het speelveld. Dit zwevende 'karretje' beweegt snel en behendig en is ook goed voor het nodige schietwerk. Met de Hammerhead worden verschillende uiteenlopende plekken bezocht, die soms wonderschoon zijn. Het voertuig is ook fijn om te besturen, vooral in vergelijking met de Mako uit het eerste deel. De uurtjes die er in te besteden zijn, zijn dan ook erg plezierig. Overlord biedt dan weer iets totaal anders. Cerberus stuurt Shepard erop uit een onderzoeksfaciliteit te bezoeken, waarmee het contact verbroken is. Het blijkt dat een experiment gruwelijk is misgegaan: een mens is gekoppeld aan geavanceerde software, wat is geresulteerd in een gevaarlijke hybride virtuele intelligentie.

Deze missie staat garant voor een paar uurtjes schietplezier in een interessante omgeving. Het centrale verhaal van Overlord is bovendien intrigerend en op momenten ontzagwekkend; een kant van de Cerberus-organisatie wordt namelijk getoond die de gewetenloze reputatie niet logenstraft. De verhalen van Kasumi en Zaeed zijn weer andere koek. Zij is de beste dievegge van het hele universum en hij is een norse en geharde huurling. Beiden zijn voor jouw team gerekruteerd door Cerberus. Vooral Kasumi is cool, grappig en een leuke toevoeging aan Shepard & co., wat echt goed naar voren komt in de opdracht die Shepard met haar uitvoert. Ze wil ergens inbreken om een herinnering aan haar voormalige partner te krijgen. Ook hier wordt weer een interessant verhaal verteld en wordt de gewone gameplay van Mass Effect 2 even onderbroken.

Lair of the Shadow BrokerDit laatste pakket is het beste van alle toevoegingen. Niet voor niets benoemde wij dit tot de beste downloadable content van het afgelopen jaar. In Lair of the Shadow Broker gaat Shepard voor het eerst in jaren weer op avontuur met Liara T'Soni. Zij heeft de afgelopen twee jaar gewerkt voor de Shadow Broker, maar wilde hem feitelijk omverwerpen. Hij heeft namelijk een dierbare van haar gevangengenomen en zij wil wraak. Deze quest leidt hun door het zwevende en snelle verkeer van Illium, de ruimte en uiteindelijk het vliegende fort van de Shadow Broker. Het zorgt allemaal voor prachtige plaatjes, maar belangrijker is het spannende avontuur dat zich er in afspeelt. Naast de sterke verhaallijn, zitten er ook een hoop leuke extra's in Lair of the Shadow Broker verborgen.

En dat is Mass Effect 2 in zijn algemeenheid ook. Het is een game gericht op een ijzersterk verhaal met boeiende personages, waar toffe vuurgevechten en interessante gesprekken in de meest uiteenlopende plaatsen aan de orde van de dag zijn. Het is jammer dat Mass Effect 2 op de PlayStation 3 het met de valse start van Mass Effect: Genesis moet doen. Doordat je een initiële binding met het verhaal en de personages mist, kun je op de eerste plaats het avontuur niet ten volste waarderen. Maar investeer je even wat tijd om de wereld te leren kennen en ben je eenmaal goed begonnen aan de game, dan laat de game je niet meer los. Voor de rest is dit namelijk precies de fantastische ervaring van vorig jaar. Meer zelfs, want de toegevoegde missies zijn goed voor zeker tien à vijftien uur extra speelplezier, bovenop de al extreem genietbare dertig tot veertig uur. De originele game is een fenomenale en eindeloos speelbare ervaring van epische proporties, en nu kunnen PlayStation 3-eigenaren ook genieten van dit geweldige spel.Conclusie: Mass Effect 2 is een fantastisch spel. Het diepe verhaal, de interessante personages, de diepte van het universum, de prachtige visuele stijl en prestaties; een lofzang is onvermijdelijk. Niet te missen zijn ook de sterke muziek en fijne gameplay. En wat te denken van de sterke en epische opzet? Het komt allemaal neer op dit ene feit: Mass Effect 2 is een verschrikkelijk goed spel dat een ervaring biedt die na een jaar nog niet stoffig of overtroffen is. Het is een game die je altijd op kunt pakken en van kunt genieten. Alhoewel het voor nieuwelingen niet is wat het had kunnen zijn, blijft dit een dijk van een overdonderende game. Mass Effect 2 is simpelweg een klassieker van deze generatie.