De drie miljonairsvrouwen Kitty, Estelle en Nicolette leiden een luxueus bestaan. Hun voornaamste zorg is de strijd tegen het ouder worden. Ze shoppen wekelijks bij de plastisch chirurg om maar jong en aantrekkelijk te blijven, voor zichzelf én voor hun echtgenoten. Aan het rimpelloze bestaan komt abrupt een eind als Kitty vermoedt dat haar man vreemd gaat. Om te voorkomen dat ze aan de kant wordt gezet en er een eind komt aan haar luxe leven, besluit ze samen met haar vriendinnen haar echtgenoot uit te weg ruimen. De vriendinnen dalen af naar de Amsterdamse Wallen om een huurmoordenaar te vinden die dit klusje kan klaren. Wat een gemakkelijke klus had moeten zijn, blijkt toch meer voeten in aarde te hebben dan de dames hadden verwacht.
Extra's:- Audio commentaar: Audiocommentaar van Dick Maas
- Bioscooptrailer: Bioscooptrailer
- Making of: Making of Moordwijven
- Muziekvideo: Videoclip Di-Rect: Bring Down Tomorrow
Recensie(s)
Vlotte dialogen en leuke rollen van drie stuntelende Moordwijven geven deze zwarte komedie net dat beetje extra glans dat de comeback-film van Dick Maas goed kan gebruiken.<br/><br/>Gesteund door Hadewych Minis en Sanne Wallis de Vries toont vooral Bracha van Doesburgh (Vet Hard) zich andermaal een begaafde comédienne. Ze speelt Kitty, een blonde trofeevrouw van onbestemde leeftijd, die er tot haar grote schrik achterkomt dat haar superrijke echtgenoot (Hans Kesting) vreemd lijkt te gaan met een zekere Pamela. Samen met haar in vergelijkbare luxe levende vriendinnen Nicolette (Sanne Wallis de Vries) en Estelle (Hadewych Minis) neemt ze een huurmoordenaar met een zwaar gehavend gezicht (Kees Boot) in de arm om een scheiding onmogelijk en de erfenis definitief te maken. Als echter blijkt dat ook de andere echtgenoten (Bart Klever en Bart Oomen) niet van onbesproken gedrag zijn, krijgt de wereld van de allerhoogste inkomens met een snel groeiende bodycount te maken.<br/><br/>Het uitgangspunt van Moordwijven biedt zeker mogelijkheden, maar toch hadden we Dick Maas een sterkere comeback gegund. Moordwijven is beter dan Do Not Disturb en Down, maar haalt niet het niveau van zijn beste films: de horror-klassieker De Lift, de eerste Flodder of de actiekomedie Amsterdamned. Enerzijds zit Moordwijven vol grapjes over plastische chirurgie en dan vooral de ingrepen die vrouwen laten plegen om hun lichaam in vorm te houden. Anderzijds staat de film zelfs voor een komedie wel erg ver van de realiteit af. Vaak voelt Moordwijven als een tot in het absurde doorgetrokken persiflage op tv-series als Desperate Housewives of Gooische Vrouwen. Opvallend is ook het grotendeels ontbreken van echte actiescènes, in het verleden vaak terecht als Maas' sterke punt geroemd. Wel vermakelijk zijn de dialogen, die de drie hoofdrolspeelsters de kans geven om het soort stuntels neer te zetten, dat je ondanks hun moorddadige inborst toch graag in hun opzet ziet slagen.<br/><br/>Bron: ©preview
Vlotte dialogen en leuke rollen van drie stuntelende Moordwijven geven deze zwarte komedie net dat beetje extra glans dat de comeback-film van Dick Maas goed kan gebruiken.<br/><br/>Gesteund door Hadewych Minis en Sanne Wallis de Vries toont vooral Bracha van Doesburgh (Vet Hard) zich andermaal een begaafde comédienne. Ze speelt Kitty, een blonde trofeevrouw van onbestemde leeftijd, die er tot haar grote schrik achterkomt dat haar superrijke echtgenoot (Hans Kesting) vreemd lijkt te gaan met een zekere Pamela. Samen met haar in vergelijkbare luxe levende vriendinnen Nicolette (Sanne Wallis de Vries) en Estelle (Hadewych Minis) neemt ze een huurmoordenaar met een zwaar gehavend gezicht (Kees Boot) in de arm om een scheiding onmogelijk en de erfenis definitief te maken. Als echter blijkt dat ook de andere echtgenoten (Bart Klever en Bart Oomen) niet van onbesproken gedrag zijn, krijgt de wereld van de allerhoogste inkomens met een snel groeiende bodycount te maken.<br/><br/>Het uitgangspunt van Moordwijven biedt zeker mogelijkheden, maar toch hadden we Dick Maas een sterkere comeback gegund. Moordwijven is beter dan Do Not Disturb en Down, maar haalt niet het niveau van zijn beste films: de horror-klassieker De Lift, de eerste Flodder of de actiekomedie Amsterdamned. Enerzijds zit Moordwijven vol grapjes over plastische chirurgie en dan vooral de ingrepen die vrouwen laten plegen om hun lichaam in vorm te houden. Anderzijds staat de film zelfs voor een komedie wel erg ver van de realiteit af. Vaak voelt Moordwijven als een tot in het absurde doorgetrokken persiflage op tv-series als Desperate Housewives of Gooische Vrouwen. Opvallend is ook het grotendeels ontbreken van echte actiescènes, in het verleden vaak terecht als Maas' sterke punt geroemd. Wel vermakelijk zijn de dialogen, die de drie hoofdrolspeelsters de kans geven om het soort stuntels neer te zetten, dat je ondanks hun moorddadige inborst toch graag in hun opzet ziet slagen.<br/><br/>© Copyright Preview Filmmagazine BV
(1004 stemmen)
(223 stemmen)
(0 stemmen)
