Mortal Kombat Collector's Edition

Recensie(s)

Oeeehhh! Aaaaaahhh! Neeeeeee! Dat meeeeeeeen je niet! Zag je dat??!! Holy shiiiiit… Het lijkt misschien op het geluid dat je op een schoolpleintje vol kleine, grofgebekte kinderen hoort, maar niets is minder waar. Dit zijn de reacties die je krijgt wanneer je een groepje fanatieke gamers de nieuwe Mortal Kombat voorschotelt. Probeer ze maar eens ongelijk te geven.

Mortal Kombat is de laatste jaren een beetje in het slop geraakt, de reputatie van de fighter-serie grensde aan het belabberde. Het laatste deel, Armageddon, maakte al een stap in de juiste richting en over de rest moeten we het eigenlijk niet meer willen hebben. Wat het ook allemaal was, het was geen Mortal Kombat. Dat maakt de wederopstanding des te glorieuzer, des te glansrijk. Mortal Kombat heeft hij zijn wonden gelikt en betaalt iedereen met meer dan gelijke munt terug… en het kleingeld mag je houden.

Schedels, ribben en andere botten zijn er om gebroken te worden, ingewanden om mee te spelen en bloed om onder te douchen. Dat lijkt ontwikkelaar NetherRealm Studios goed begrepen te hebben. Simpel gezegd: alles wat goed was aan de eerste drie Mortal Kombat-delen zit er nu ook in, of is verbeterd. Zoals wel duidelijk mag zijn is de game heerlijk gewelddadig. Een groot deel van het originele team, dat achter de eerste drie games zat, zit nu bij NetherRealm Studios onder de mantel van uitgever Warner Bros., waar ze alle vrijheid hebben gekregen (om met organen te jongleren).

Fatawattes?Fatalities, brutalities, animalities, babalities, allemaal hartstikke leuk en aardig, maar als je de Mortal Kombat-termen niet kent wordt het al snel onduidelijk.

Fatalities: in principe zijn dit de grofste aanvallen die in de game zitten en kunnen alleen aan het einde van het gevecht worden gebruikt nadat de tegenstander al verslagen is en de legendarische woorden "Finish him!" door de speakers galmen. Dit is dus wanneer vijanden uit elkaar gescheurd worden en alle ingewanden er uit vliegen.

Brutalities: een absurde aaneenschakeling van aanvallen die helemaal niets heel laat van je tegenstander. Een gelekt geluidsbestand uit de game wijst erop dat er dit soort aanvallen gewerkt is, hoewel ze dan waarschijnlijk pas met DLC mee zullen komen.

Animalities: hierbij verandert je speler in een dier en eet vervolgens de tegenstander op. Hiervan kunnen we helaas niet bevestigen dat ze erin zitten, maar ontwikkelaar NetherRealm heeft wel eerder uitspraken gedaan over DLC, dus kijk er niet gek van op als ze opeens samen met de brutalities te downloaden zijn.

Babalities: deze gekkigheid tovert de winnende speler om in een schattige baby-versie van zichzelf, gevolgd door een vaak hilarische actie.

Het gevolg is een heerlijk volwassen Mortal Kombat, in tegenstelling tot bijvoorbeeld (duiken we toch nog terug de tijd in!) het tergend kinderlijke Mortal Kombat vs DC Universe. Probeer je maar eens alle gruwelijke aanvallen te herinneren die er ooit in de Mortal Kombat-reeks hebben gezeten: die zitten er weer in. En meer. Fatalities en ook de gekke sh*t zoals babalities zijn van de partij en ze zijn over het algemeen heerlijk. Tegenstanders worden in tweeën gescheurd, doormidden gezaagd, in mootjes gehakt of simpelweg doodgeslagen met hun eigen ledematen. Met de toevoeging van super-superaanvallen genaamd "X-ray moves" wordt er zelfs nog een schepje bovenop de bekende formule gedaan. Deze aanvallen kunnen alleen uitgevoerd worden wanneer een balk onderin het scherm zich helemaal heeft gevuld. Dit stelt je in staat aanvallen te doen waarbij je letterlijk de botten ziet breken van je tegenstanders. Heerlijk overdreven en dus op en top Mortal Kombat.

Maar dat is slechts een klein deel van de glorie van deze Mortal Kombat. Zo zijn er zeer sterke keuzes gemaakt wat betreft de personages die in de game zitten. Oudgedienden als Scorpion, Sub-Zero, Liu Kang, Kung Lao, Sheeva, Raiden, Ermac, Cyrax, Sektor, Kitana, Mileena, Shang Tsung en vele anderen zitten er in, met veel van hun overbekende aanvallen. Er is eigenlijk maar een enkele vaste nieuwkomer en dat is Cyber Zub-Zero (tenzij je de PlayStation 3-versie hebt met exclusief personage Kratos uit God of War). Naast de basisaanvallen, fatalities en wat al niet meer, beschik je ook over een scala aan combo-aanvallen en ook tag-aanvallen, aangezien je nu ook met twee personages een gevecht in kunt duiken.

Ook daar niets dan lof, want de game barst van de content. Je kunt in je uppie het verhaal of de Arcade-modus doorspelen, de Challenge Tower induiken, je verdiende extra's bekijken en beluisteren (artwork, character models en muziek), trainen (kun je ook met z'n tweeën) of online dwarslaesies uitdelen. Je kunt echter ook met z'n tweeën de Arcade-modus doorspelen en online knokken, of met drie of vier man op de bank tegen elkaar spelen (twee tegen één plus computertegenstander of twee tegen twee). Het werkt allemaal heerlijk en intuïtief.

En ook de rest voelt zeer logisch, waardoor het zeer toegankelijk is. Deze Mortal Kombat heeft een zeer goede balans getroffen tussen een lage instapdrempel en diepgaande gameplay. Ondanks de zeer hoge snelheid van de gevechten. Iedereen zal er in het begin een paar toffe moves uit kunnen gooien, maar alleen als je over flink wat kennis beschikt van een personage kun je het opnemen tegen de allerbesten. Wat dat betreft is deze game wat Street Fighter IV voor de Street Fighter-serie betekend heeft.

Zo goed als de game al is puur op basis van het speelgemak, stijgt hij nog boven zichzelf uit dankzij een tweetal modi: de verhaalmodus en de Challenge Tower. Het verhaal borduurt voort op de gebeurtenissen uit Armageddon en voert je terug naar de tijd van de eerste drie delen uit de serie. Hierbij speel je legendarische gevechten na en ben je na enkele uren aangekomen bij het einde van een zeer tof verhaal. Alles is aan elkaar genaaid met zeer toffe in-game filmpjes en ook de dialogen en voice-acting zijn op niveau. Hierdoor kan iedereen het verhaal van Mortal Kombat begrijpen en krijgen fans antwoord op een groot aantal vragen die over de jaren zijn ontstaan.

De Challenge Tower is een luchtige snack, waarbij je telkens mini-missies, minigames en gevechten met bizarre condities (vechten zonder armen of hoofd, omgekeerd beeld, slow motion) dient te voltooien. Zo luchtig als de kleine hapjes zijn, de koek lijkt nooit op te raken. Ikzelf heb er zo'n 150 voltooid en het einde is nog lang niet in zicht. Heerlijke tussendoortjes die je ook weer punten opleveren om extra fatalities, kostuums of andere extra's mee vrij te spelen. Zoals al eerder gezegd, deze game zit echt boordevol met content, dus zelfs wanneer de verslavend lekkere gameplay niet meer genoeg dreigt te zijn, is er nog genoeg om je aan je controller gelijmd te houden.

Is alles rozengeur en manensch… ingewandengeur en schedelschijn? Nee, de game kent een aantal schoonheidsfoutjes. Af en toe is het een animatie die plots niet helemaal lekker aansluit, de tegenstand die de computer biedt is soms absurd (zeker op graadje expert), Shao Kahn is de lompste eindbaas sinds Seth uit Street Fighter IV en de online multiplayer kampt soms met lag. Is dat erg? Nee. Deze kleine minpuntjes weten niets af te doen aan de lol die je met de game kunt blijven beleven en zijn slechts een kleine smet op een verder glanzend bloedfestijn.Conclusie: Mortal Kombat heeft zichzelf opnieuw uitgevonden en naar een nieuw niveau getild. Het is misschien heiligschennis, maar ik neig er naar dit gewoon de allerbeste Mortal Kombat aller tijden te noemen. Wees gewaarschuwd, verslaving is zeer waarschijnlijk en als je er eenmaal aan begint: you will… FINISH HIM!