MotoGP 09/10

Recensie(s)

Vorig jaar was de MotoGP-serie ten dode opgeschreven. Mijn recensie, waarin de game een vijf scoorde, had de volgende conclusie: ‘MotoGP 08 is een achteruitgang ten opzichte van zijn voorganger. Op visueel gebied is hij veel minder spectaculair, op gameplay-gebied irriteert de AI en wat betreft de verschillende spelmodi is er veel minder aanbod. Met deze minpunten verdient MotoGP 08 geen voldoende en is het te hopen dat Capcom volgend jaar beter zijn best doet.’ Toen ik dat zo schreef had ik het gevoel dat het nooit meer goed kwam en dat ik het enkel moest doen met de goede herinneringen aan de eerste drie delen voor de originele Xbox.

Maar Capcom heeft in een jaar tijd het licht gezien. Het paupere Milestone werd aan de kant gezet en een gloednieuwe studio mocht met de game aan de slag: Monumental Games. Zij begrijpen wat een MotoGP-spel moet hebben: een uitgebreide carrièremodus, spektakel en een goed gevoel voor snelheid.

Eindelijk heb je weer eens in een motorspel het gevoel dat je wordt uitgedaagd. Je begint als echt groentje in de 125 CC-klasse en hebt de keuze tussen twee matige motoren om het seizoen mee te starten. Met deze bolides concentreer je je in de eerste race op het halen van punten, want het podium is echt veel te ver weg. In de bochten kun je met deze motoren niet strak rijden en op de rechte stukken verlies je het op pure snelheid.

Het behalen van een tiende plaats in de eerste race was voor mij dan een reden om de champagne te ontkurken. Ik had wat punten binnen en had geld verdiend. Daarmee kon ik een PR-agent aannemen, die sponsoren binnenhaalde. Door een bepaalde prestatie te leveren verdien je extra geld, waarmee vervolgens weer mecaniciens worden aangenomen. Deze kunnen bepaalde onderdelen van de motor verbeteren, waardoor je steeds beter wordt en serieus mee kan doen om de podiumplaatsen.

Deze manier van aanpak is echt een stuk interessanter dan het voorgaande deel, waarbij je eigenlijk al gelijk na de eerste race de bovenste trede van het podium beklommen kon worden. Maar uiteraard is dit niet het enige verschil. Erg tevreden ben ik bijvoorbeeld over het spektakel. Tijdens races klinkt heerlijke dansmuziek door de speakers, zie je hoe de andere coureurs met elkaar een prachtige strijd leveren en om je scherp te houden zit er in elke race nog een speciale bonus objective. Als je ervoor zorgt dat je over een bepaald stuk een hoge snelheid haalt of binnen de gestelde tijd de voorliggende rijder inhaalt, verdien je extra aanzien. Naast de bonus objective verkrijg je aanzien door goed te presteren in de oefen- en kwalificatiesessies (waardoor die in één klap een stuk interessanter zijn geworden) en jouw gestegen aanzien zorgt er aan het einde van het raceweekend voor dat je in levels stijgt. Hoe hoger jouw level, des te meer mensen voor jou willen werken en je jouw team verder kunt verbeteren. Een leuk RPG-sausje.

Een ander sterk punt aan de races is het uitstekende gevoel voor snelheid. Ik heb mezelf er meerdere malen op betrapt dat ik mijn adem inhield, doordat ik het zo spannend vond. Dat klinkt wat vreemd, maar als je eenmaal in de race zit, word je echt heerlijk opgeslokt. Het is een uitdaging om bochten perfect aan te snijden en op de rechte stukken duik je met je lichaam wat meer naar beneden, om zo extra hard te accelereren. Terwijl je dat doet, ben je wel wat minder wendbaar, waardoor opkomende bochten minder makkelijk zijn aan te snijden. Er zit dus een klein tactisch elementje in: ga je voor volle snelheid of kies je ervoor om over de ideale lijn te rijden.

Mocht het een keer fout gaan, wat mij vooral overkwam in de zeiknatte regenraces, dan heeft de ontwikkelaar daar ook een oplossing voor: de rewind-functie. Een bekend element uit games als GRID, DiRT en Forza Motorsport 3, en eentje die ook in MotoGP zeer handig is. Want niks is irritanter dan een bocht iets ruimer nemen en zien dat een tegenstander met volle snelheid op je knalt en jij op je bek gaat. Op dat soort momenten kun je (oneindig) de tijd terugspoelen om de bocht strakker aan te pakken en er heelhuids door te komen. Natuurlijk, je kunt hier een tegenargument geven in de vorm van dat motorracen niet zo bedoeld is, maar als jij in het midden van de derde rond eerste ligt en door een crash in één keer laatste ligt, ben je er maar wat blij mee.

MotoGP 09/10 heeft op het juiste moment het licht gezien en lijkt op koers te liggen om een hele toffe racegame te gaan worden. Ik heb nu slechts de helft van het eerste seizoen gespeeld en ik kijk nu al uit naar de reviewcode om mezelf op te werken naar de echte MotoGP-klasse en daar de strijd aan te gaan met Valentino Rossi.

In 2008 heb ik de MotoGP-serie dood verklaard. Capcom wist de magie van de Climax-games op geen enkele manier te benaderen, laat staan evenaren en was misschien wel dé tegenvaller van het vorige jaar. Van de handdoek in de ring gooien wilde Capcom niets weten en dat is maar goed ook. Met MotoGP 09/10 heeft men de weg naar boven gevonden, maar de top is nog niet bereikt.

Zo is het jammer dat de game een iets te hoog arcadegevoel heeft gekregen. De game is veel en veel te vergevend wanneer je bijvoorbeeld in een bocht remt of vol accelereert terwijl je een bocht uitrijdt. Als een kip zonder kop kun je met 160 kilometer per uur op een bocht afdonderden en pas middenin de bocht remmen. Ter vergelijking, als je dat in het echt doet, vooral in de regen, dan kun je rekenen op een harde crash. Een ander goed voorbeeld van het gebrek aan echt realisme is terug te vinden bij de veel te snelle rondetijden die je neerzet. Met twee vingers in je neus verbeter je bijvoorbeeld het echte ronderecord van Mugello met een seconde of vijf, terwijl je allesbehalve een perfecte ronde rijdt.

Dat is voor de purist jammer, maar er zijn ook zat goede punten te ontdekken. Zo zijn tegenstanders van een zeer goed niveau. Constant duiken ze in elkaars slipstream en wisselen ze van positie. In het seizoen zul je dan ook merken dat de punten per race weer naar andere rijders gaan. Het is dus niet zo dat je altijd één iemand hebt die de race wint en daardoor kan een vierde plaats soms ook als overwinning aanvoelen.

Seizoen 2010Als je MotoGP 09/10 in huis haalt, zul je alleen aan de slag kunnen gaan met het 2009-seizoen. Waarom dan de titel 09/10? Omdat Capcom later in het seizoen spelers de mogelijkheid geeft om het 2010-seizoen voor nop te downloaden. Mooie service!Hiernaast is het gevoel van snelheid is in de race van een zeer goed niveau en ondanks de wat arcade-achtige besturing, is het rijden van de perfecte bocht nog altijd fantastisch. Wie de game goed doorheeft, kan door de bochten heen dansen en de ene na de tegenstander op die manier verschalken. En mocht het een keertje misgaan, dan heeft de game de optie om even de tijd terug te spoelen om zo de bocht wel goed te nemen.

MotoGP 09/10 is dan ook een spektakelracer, in plaats van het klinische racen zoals je dat in bijvoorbeeld de Superbikes-game terugziet. De game heeft een ijzersterke carrièremodus, waarin elke speler zich uren kan vermaken. Je begint daarbij als een kleine jongen in de grote, boze racewereld. Je krijgt na een testrace de kans je eigen team op te zetten en mee te doen in de 125 CC-klasse en is het de bedoeling dat je uiteindelijk in de MotoGP-klasse uitkomt. Maar de weg daar naartoe is lang!

De eerste motor waarop je plaatsneemt is niet vooruit te branden. Het is dus zaak jezelf in de kijker te spelen. Daarvoor introduceert de game een interessant ervaringssysteem. Wie goed presteert in zowel de Practice, Qualify als Race-modus, verdient ervaringspunten en met genoeg verzamelde ervaring word je uiteraard beter. Met een nieuw racelevel bestaat de kans dat andere motorfabrikanten jou een beter stalen ros aanbieden of dat nieuwe sponsoren aan de deur kloppen. Met die laatste haal je geld binnen en daarmee zijn medewerkers aan jouw team te binden. Een persvoorlichter levert bijvoorbeeld extra sponsorbonussen op, terwijl de monteurs aan jouw motor sleutelen en hem beter maken. En daarmee heeft de game een licht, maar zeer smakelijk, RPG-tintje.

In de multiplayer kun je deze verkregen vaardigheden aan de rest van de wereld tonen. De potjes verlopen soepel en zijn vermakelijk, maar het aantal racers dat online te vinden is, valt een beetje tegen. Zo heb ik met niet meer dan vijf rijders tegelijkertijd gescheurd en dat is in vergelijking met de hoogtijdagen van MotoGP 2 toch slikken. Bovendien is het jammer dat de online modus niet meer is dan het rijden van losse races. Hier had gewoon meer in gezeten.Conclusie: MotoGP 09/10 is vele malen interessanter dan zijn voorganger. De game kent een zeer boeiende carrièremodus, heeft een heerlijk snelheidsgevoel, prachtige circuits en slimme tegenstanders. Deze punten zijn sterk, maar daartegenover staan ook wat belangrijke minpunten. Als racepurist is het teleurstellend om te zien dat de besturing wel heel erg arcade is gemaakt en had er meer met de multiplayermodus gedaan kunnen worden.