Mounqaliba

De in Brussel geboren en tegenwoordig in Londen woonachtige zangers Natacha Atlas brengt begin september 2010 haar nieuwe album Mounqaliba uit. Natacha Atlas wil hiermee haar voorgaande succes met Ana Hina (2007) continueren en verder uitbreiden. In november 2010 is de zangeres, die westerse en oosterse muziek combineert, voor een viertal concerten in de Benelux.

Mounqaliba project

Zangeres Natacha Atlas heeft Oosters en Westers bloed in zich. Haar moeder is Engelse, haar vader komt uit Egypte; haar grootouders hebben Marokkaanse, Palestijnse, Turkse en Griekse wortels. Het zal dan ook niet verbazen dat haar dualiteit tussen Oosterse en Westerse elementen iedere keer weer een terugkerend onderwerp is in zowel haar leven als in haar muziek. Met Mounqaliba ('zich bevindend in een staat van omkering') wil Natacha verder inhaken op haar voorgaande, succesvolle album Ana Hina ('Hier ben ik') uit 2008.

Over Mounqualiba

Op Mounqualiba wordt Natacha Atlas' indrukwekkende zang begeleid door pianiste Zoe Rahman, een twintigkoppig Turks ensemble én een kamerorkest. Het lyrische karakter uit de klassieke muziek wordt in haar songs wordt verbonden met het poëtische karakter uit de Arabische muziek. Westerse klassieke strijkinstrumenten als de cello en de viool worden geplaatst naast traditionele Arabische instrumenten als de ney en de qanun. Klassiek Arabische dichtkunst naast abstract impressionisme. En traditionele Arabische percussie naast jazz. Dit alles is Mounqualiba waarmee Natacha een omkering in de maatschappij wil bereiken. Een verandering in het politieke en geloofssysteem. Maar ook een terugkeer van materialisme naar spiritualiteit.

De meeste songs op Mounqaliba zijn herschreven in klassiek Arabisch, wat Natacha met haar producer Samy Bishai - hij groeide op in Egypte, volgde in Alexandrië lessen klassieke viool - gerealiseerd heeft. Direct na Natacha's achttien maanden durende 'Ana Hina-wereldtour' hebben beiden een begin gemaakt met hun Mounqaliba project.

Titelsong Mounqaliba is een klaaglied over de toestand in de wereld, over de scheef gegroeide en foutieve maatschappelijke omstandigheden. Mounqaliba begint somber, maar eindigt indrukwekkend, waarbij Natacha's zang overgaat in zang 'zonder woorden'. Op de cd staat ook een arrangement van een 400 jaar oude Mwashah, een bewerking van een klassiek Arabisch epos in een oost-westerse orkestratie in de stijl van de Rahbani Brothers. Mooi is haar vertolking van Nick Drake's song The Riverman.

Natacha zingt ook een bewerking van La nuit est sur la ville van de Franse zangeres en actrice Françoise Hardy. Taalet is een innemend, vrolijk huwelijkslied waarbij Natacha's zang begeleid wordt door volledigeTurkse strijkerssectie. Het lied - opgenomen in Istanbul - is verleidend en ontroerend.