Het jaar 2092 - De 120-jarige Nemo Nobody is de oudste man op aarde en de laatste sterfelijke persoon in een wereld waar iedereen eeuwig leeft. De enige vraag die hem achtervolgt, is of hij het juiste leven heeft geleid en de juiste vrouw heeft bemind. Als kleine jongen leeft Nemo in een wereld met oneindig veel mogelijkheden en zolang hij niet hoeft te kiezen blijft alles open. De scheiding van zijn ouders plaatst Nemo voor een onmogelijke keuze: stapt hij op de trein met zijn moeder of blijft hij achter bij zijn vader. Eén keuze, twee mogelijke levens. Terwijl de oude Nemo zijn verleden herleeft, zien we de hoeveelheid aan mogelijke levens die Nemo had kunnen leven.
Recensie(s)
De keuzes op ons levenspad maken een mens tot wat hij is. Een simpele stelling, die in Mr. Noboby nogal ingewikkeld wordt gepresenteerd.<br/>In een toekomstige wereld zonder sterfelijkheid is de doodstrijd van Mr. Nobody (Jared Leto) een televisiegebeurtenis van de eerste orde. Een reporter ondervraagt de hoogbejaarde man over zijn leven, maar de antwoorden die hij krijgt zijn raadselachtig. Want Mr. Noboby herinnert zich niet alleen zijn eigen leven, maar ook de levens die hij gehad zou hebben wanneer hij andere keuzes had gemaakt.<br/><br/>Regisseur Jaco van Dormael (Toto le Héros) verslond een megabudget om de levens van zijn titelheld visueel zo inventief mogelijk te presenteren. Het resultaat is snoepgoed voor het oog, maar niet voor de ziel. Daarvoor blijft Mr. Nobody te veel hangen in abstractheden. Van Dormael laat de jonge Nobody op een treinstation kiezen of hij bij zijn vader blijft, of vertrekt met zijn moeder. Wat dramatisch moet zijn, is alleen maar ongeloofwaardig: dit zou geen enkel ouderpaar doen. Het helpt ook niet dat de regisseur zijn verhaallijnen eindeloos door elkaar roert. Soms kan verwarring prikkelend werken, denk aan de wonderbaarlijke Synecdoche, NY. In het geval van Mr. Nobody leidt het echter tot onverschilligheid.<br/><br/>© Copyright Preview Filmmagazine BV
(277 stemmen)
(220 stemmen)
