bol.com
Geen artikelen - € 0,00
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Op werkdagen voor 21.30 uur besteld, morgen in huis.
Disk 1
1.
Moscow Underground
2.
Rockets
3.
Stars Will Lead The Way
4.
Light Travels
5.
Kiss & Fly
6.
Graffiti Soul
7.
Blood Type O
8.
This is it
9.
Shadows & Light
Disk 2
1.
Rockin' In The Free World
2.
Song From Under The Floorboards
3.
Christine
4.
Get A Grip
5.
Let The Day Begin
6.
Peace Love And Understanding
7.
Teardrop
8.
Whiskey In The Jar
9.
Sloop John B
Graffiti Soul - Simple Minds
9 juni 2009 | Bovenkarspel
ben het met de andere beoordelers eens dat Graffiti Soul en goede cd is en dat af en toe de sfeer bereikt wordt van New Gold Dream maar helaas ook slechts af en toe het niveau van New Gold Dream. Gaat mij echter wel te ver om matige tot slechte cd's als Neapolis en Cry te vergelijken met New Gold Dream en Graffiti Soul en om voorbij te gaan aan Street Fighting Years en Real Life op welke cd's wel de sfeer en niveau van New Gold Dream gehaald wordt. Wel weer mee eens dat de "oudjes" (U2, Simple Minds en Depeche Mode) het nog steeds goed doen, niveau van deze groepen wordt slechts zeer sporadisch bereikt door nieuwe(re) groepen (Coldplay, Snow Patrol)
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (1) | Ongepast?
klinkt goed
21 juni 2009 | Door: anita dijkman | Rijswijk
Het wachten op deze cd is toch wel weer de moeite waard. De cd zelf klinkt goed, ook inderdaad naar de eerste cd's toe kom wat oude klanken tegen. het blijft toch altijd moeilijk een nieuwe cd te schrijven, vooral als je al zolang in het vak zit. De tweede cd die erbij zit met covers is niet alles goed, maar het is natuurljk hoe een ieder dit vindt. Ik ben ook al een fan sinds '85 en volg de band dan ook getrouw door de jaren heen. Leuk om ook stukjes van andere fans te lezen.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Selecteer 1 of meer kenmerken:
Terug van nooit weg geweest. Het nieuwe album van de grootste band die Schotland ooit heeft voortgebracht; Simple Minds. 'Graffiti Soul' zal op cd in gewone versie en als deluxe versie met bonus cd uitkomen. 'Graffiti Soul' is het 15de Simple Minds studio album en werd geschreven in Rome, Sicilië, Glasgow, en in Antwerpen! Het album werd gemixt door de legendarische producer Bob Clearmountain, die ook al achter de knoppen zat bij 'Once upon a time', en mede verantwoordelijk was voor succesalbums van onder andere Bruce Springsteen, David Bowie, Bryan Adams en Amy Mc Donald. Met de originele bezetting van de band klinkt dit album als een typisch herkenbaar en tegelijkertijd prachtig geëvolueerd Simple Minds album.
klinkt goed
21 juni 2009 | Door: anita dijkman | Rijswijk
Het wachten op deze cd is toch wel weer de moeite waard. De cd zelf klinkt goed, ook inderdaad naar de eerste cd's toe kom wat oude klanken tegen. het blijft toch altijd moeilijk een nieuwe cd te schrijven, vooral als je al zolang in het vak zit. De tweede cd die erbij zit met covers is niet alles goed, maar het is natuurljk hoe een ieder dit vindt. Ik ben ook al een fan sinds '85 en volg de band dan ook getrouw door de jaren heen. Leuk om ook stukjes van andere fans te lezen.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Nog steeds...
15 juni 2009 | Door: Daniël van Velzen | 'S-HERTOGENBOSCH
Het is denk ik niet eerlijk en gebruikelijk om voor de 2e keer een review te doen, maar ik kan niet anders. Na de plaat inmiddels al grijs gedraaid te hebben en tussendoor ook eerder werk om idd te kijken waar er teruggegrepen is, kan ik toch maar weer voor de zoveelste keer concluderen dat ze écht terug zijn met een kwaliteitsplaat. Hoewel er door heel veel mensen gerefereerd wordt naar New Gold Dream en Sparkle (wat ik eerlijk gezegd zelf niet meteen hoor), vind ik de referenties naar de eerdere platen juister gevonden. Zoals Big Beat het al aangaf is bij de opener al de sfeer van S&F/Sister direct te horen. Toch is het ondanks het teruggrijpen (wat totaal niet vervelend is) een eigen geluid die vandaag de dag totaal niet gedateerd klinkt. Overigens vind ik Neapolis/Cry/Our secrets echt heel erg jammer en inspiratieloos. Na GS kan ik het ze gelukkig vergeven.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Graffiti Soul - Simple Minds
9 juni 2009 | Bovenkarspel
ben het met de andere beoordelers eens dat Graffiti Soul en goede cd is en dat af en toe de sfeer bereikt wordt van New Gold Dream maar helaas ook slechts af en toe het niveau van New Gold Dream. Gaat mij echter wel te ver om matige tot slechte cd's als Neapolis en Cry te vergelijken met New Gold Dream en Graffiti Soul en om voorbij te gaan aan Street Fighting Years en Real Life op welke cd's wel de sfeer en niveau van New Gold Dream gehaald wordt. Wel weer mee eens dat de "oudjes" (U2, Simple Minds en Depeche Mode) het nog steeds goed doen, niveau van deze groepen wordt slechts zeer sporadisch bereikt door nieuwe(re) groepen (Coldplay, Snow Patrol)
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (1) | Ongepast?
Soul & Real to real Rock!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
6 juni 2009 | Door: Ferry Wever | Rijswijk
Ik kan me helemaal vinden in de uitgebreide beschrijving van Big Beat (zie hieronder, op 29 mei). Maar wel met de toevoeging dat de harde kern van SM gewoon 'simpelweg' hun 'minds' blijven volgen wars van alle hypes. Hoe meer je luistert hoe beter en krachtiger dan ooit! Echt! Met Rockets en This is it schrijven ze iedere keer weer klassiekers. De openingstrack heeft de werkelijke SM-sfeer, die je gewoon pakt en vasthoudt. De extra cd is een aardige en soms geweldige copy van nummers die bij ieders zoektocht in het leven thuishoren. Dus koop gewoon die deluxe uitgave (trouwens met een heel mooie vormgeving)
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Big beat
29 mei 2009 | Door: Thomas Kamphuis | 'S-GRAVENHAGE
Tja.. hoe gaat dat.. je bent al zeker 27 jaar fan.. En eigenlijk vond en vind je hun eerste werk nog steeds het beste (periode 1979-1984). Derek Forbes vertrekt (1985), en tot overmaat van ramp Michael MacNeill (1990) dan ook .. De muziek verandert sterk sinds Once Upon a Time (1985). Tot overmaat van ramp krijgen ze grote bekendheid met uitgerekend "Don't you"..een nummer wat ze nog steeds spelen, maar zó ver af staat van.. ja, van wat eigenlijk.. Wel .. die Drive, art-rock, diepte en mysterie en warmte (een warmte die ik in U2 niet terug hoor, terwijl ik daar ook fan van ben) tegelijk die in hun songs voorkwamen en zo hier en daar nadien nog wel af en toe naëchoden. Ik verloor ze na Real Life (1991) uit het oog. Kocht zomaar Good News from the next world (1995) niet (pas vorig jaar waar dan wel weer blijkt dat er toch ook wel weer een paar goede songs op staan). Want ja.. Simple Minds in 1995.. dat waren werkelijk alleen nog maar Jim & Charlie.. 1998 breekt aan .. totale verassing (en geheel genegeerd door de pers..) daar is Néapolis. Tóch weer die mysterieuze, unieke vroege SM sound. Gelukkig Mel Gaynor weer terug, en zomaar Derek Forbes weer van stal.. Met afstand het beste album sinds Sparkle (1983). Echter uitgebracht in een tijd en jaar dat SM nergens op de kaart (meer) stond. Ze traden dat jaar ergens op.. maar in Varsseveld, of all places (!). Hun podium leken ze kwijt danwel zeker zoek - onverdiend in my opinion. 2002.. Cry..luchtiger van toon, maar ook een diversiteit en sound die deed vermoeden dat er een beter decennium aan zat te komen. 2005 B&W.. hier hoor je het vuur terugkomen op al zeer uitstekende nummers als Stay Visible en A life shot in black & white (en ik sla er zeker nog een paar over). Hoopvol, hoopvol, maar nog niet de Genadeklap richting Echt Weer Terug - en daarom ook weer Net Niet (ondanks steeds betere live optredens in de line up die ze vanaf 2002 kennen). Zou "Het" ooit nog komen ? Enorm verrast toen medio 2008 opeens bekend werd dat ze in de originele line up de studio in zouden duiken (Kerr, Burchill, MacNeill, Forbes, McGee). Teleurgesteld toen bleek dat dit al snel niet leek te beklijven (men schijnt het 30 minuten met elkaar uitgehouden te hebben - nog steeds een mysterie over het Waarom). En nu dan.. Graffity Soul. Toch wel weer verwachtingsvol opgezet. En verdomd ! Als een bom die inslaat.. Vanaf het eerste nummer.. EINDELIJK ! Het beste sinds zeker Néapolis..anderen reppen van nog eerder terug sinds Sparkle in the rain (1984) - maar dat is wat al te kort door de bocht. Maar.. en laat u verassen.. hier zijn Diepte, Verband (dankzij meesterbassist Eddy Duffy!), Grootsheid, Art rock, Big beat (luister maar eens naar In Trance as mission op Sons and Facination en leg dit naast Moscow Underground..) Creativiteit en een ondefinieerbare "Diepte" in de songs terug ! En over een heel album lang! Hier wordt een mens hoofdletter Vrolijk van. Dit is muziek die je optilt.. zoals muziek hoort te zijn en van SM zeker was, en te lang te incidenteel. 5 sterren.. het hadden er ook 6 mogen zijn. En trekt men deze lijn door.. en legt weet men de lat nóg iets hoger te leggen (wat ik met een inmiddels naast wederom op gitaar nu ook op de synths ontketende Burchill en de al eerder gememoreerde Duffy op bas - die het gezelschap een ongelooflijke peper in de .... heeft gestopt en de boel opjaagt), wat gaat gebeuren... Dán schaart men zich (zo dit werk er al niet zéér dicht tegen aan ligt) weer bij het illsutere drietal Empires & Dance, Sons and Fascination en New Gold Dream. This is it, klinkt het in het gelijknamige nummer en ze weten het.. "Het" is er weer. Kopen. Blind. Verplichte kost. Kippevel.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Verrassend Simple Minds
27 mei 2009 | Door: Daniël van Velzen | 'S-HERTOGENBOSCH
Ik had al enige reviews gelezen hier op Bol, maar ook op internet op diverse sites. Op 1 na, waren ze allemaal goed en enthousiast. Ik was verbaasd dit te lezen, want ik ben inmiddels gewend dat Simple Minds niet echt de beste kritieken krijgen en het lijkt 'cool' om geen goed woord te zeggen over deze muzikanten. Helaas begrijp ik dat ook wel, al mocht het wat genuanceerder en vriendelijker. Inmiddels heb ik de CD's al diverse keren beluisterd en ik ben zeer verrast. Het lijkt wel of ik diverse keren terug in de tijd word genomen en ik krijg flashbacks van de jongere Simple Minds. Hoe het vroeger was, dat komt nooit meer terug, maar ze zijn met deze CD er in geslaagd heel dichtbij te komen. De songs zijn mooi, krachtig, soms rauw, maar ook vernieuwend en vooral vertrouwd. Het basgeluid van Eddie is écht heel goed en ik ben er helemaal weg van. Charlie doet als vanouds zijn werk heel erg goed en Jim heeft in de meeste nummers zijn oude stem weer terug, alsof ie weer durft te zingen. Uiteraard alle lof voor de drumkunsten van Mel Gaynor. Kortom: wow! They are back! Van alle grote bands die dit/afgelopen jaar een CD hebben uitgebracht (U2, Depeche Mode, the Cure en Simple Minds) moet ik toch heel eerlijk zeggen (ik kan best objectief zijn) dat SM een van de betere CD's heeft afgeleverd. Eíndelijk!!! De extra CD 'searching for the lost boys' is geen noodzakelijke CD, maar wel een fijn extraatje, zeker omdat Graffiti Soul nogal kort is. Toch ben ik onder de indruk van sommige covers die ze toch wel erg leuk hebben gespeeld. Leuk om af en toe te horen, maar er gaat nooit iets boven het origineel. Als laatste alle lof voor het artwork van de Deluxe Edition. Het ziet er grafisch 'smullen' uit en met een vernuftig origamie toestandje kun je op een leuke wijze je CD uit het doosje halen. De 5 sterren zijn dik verdiend!
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
vanouds
20 mei 2009 | Door: Marcel | Wolvega
Graffiti soul is zoals simple minds hoort te klinken. Zoals vanouds
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Simple Minds vs Lisa
13 mei 2009 | MAASTRICHT
Met haar single Hallelujah zal Lisa van X-factors binnenkort op nr. 1 staan in de charts. Dat lijkt voor Simple Minds niet meer weggelegd. Maar, koop Graffiti Soul, luister alvast op Simpleminds.com, en je hoort niet alleen schitterende muziek van doorgewinterderde vakmannen, het is gewoon puur genieten. En dat begint al bij het eerste nummer en houdt op bij het laatste. Simple Minds zijn terug van nooit weggeweest.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Graffiti Soul; een juweeltje!!
12 mei 2009 | Door: Nathalie Pellaers | ROERMOND
Ik mag me gelukkig prijzen dat ik Graffiti Soul al heb mogen horen! In mijn opinie het beste album sinds New Gold Dream uit 1982! 1. Moscow Underground Begint met fantastische baslijnen van Eddy Duffy. Het is een donker, mysterieus nummer. Jim Kerr heeft het idee voor de tekst gehaald uit het feit dat mensen leven in de tunnels van Moskou , gesitueerd onder de metro en dit komt goed terug in de muziek, in mijn optiek! 2. Rockets De eerste single in Europa, met uitzondering van Duitsland overigens. Dit nummer kan zeker een hit worden, lekker uptempo en zal ook zeker bij niet Simple Minds fans in de smaak vallen. Maar in mijn optiek zeker niet het beste nummer van het album! 3. Stars Will Lead The Way Absoluut mijn favoriet!!! Goede tekst, fantastische riffs van Charlie Burchill, die toch zeker één van de meest ondergewaardeerde muziekanten is, zeker wanneer je je bedenkt dat hij ook alle toetsen voor zijn rekening heeft genomen op dit album. Het nummer pakt je vanaf de eerste seconde! Dit nummer is door Universal Germany gekozen tot eerste single in Duitsland. 4. Light Travels Een andere favoriet van mij; een lekker donker, rustig nummer dat lekker voortkabbelt. Mijn god, wat een nummer!! 5. Kiss and Fly: In mijn ogen niet zo sterk; gelukkig zijn de gitaarriffen van Charlie meesterlijk, wat het nummer interessanter maakt. 6. Graffiti Soul: Het minste nummer van het album. Het doet me niet écht veel eerlijk gezegd, maar zie dit wel werken wanneer het live wordt gebracht, en daar blinkt Simple Minds nu eenmaal in uit! 7. Blood Type O: Weer een juweeltje! Geïnspireerd op de manier waarop ze in Azië mensen indelen naar bloedgroepen, ergens te vergelijken met onze horoscoop. Moeilijk om stil te blijven zitten en de tekst blijft meteen hangen. 8. This Is It: Fantastische afsluiter van het album!! This Is It!! Indeed it is! Simple Minds zijn terug; Alive & Kicking!! Bonus Track: Shadows and Light: het enige nummer dat ik nog niet heb gehoord; kan hier dus niks over zeggen. Daarnaast zal er ook een cover van Neil Young’s Rocking In the Free World opstaan; wat erg goed gebracht is. De deluxe versie van Graffiti Soul heeft een cover album als extra, genaamd In Search Of The Lost Boys, waar een aantal zeer goede cover op staan, zeker de moeite waard erbij te bestellen!! Dot coveralbum is tot stand gekomen omdat de band zich erg vermaakte met het spelen van deze nummers tijdens hun het verblijf bij Rockfield, alwaar Graffiti Soul werd opgenomen.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina