Naar het hart van mijn ziel

Wat gebeurt er met een moderne vrouw die ervoor kiest om als een kartuizer te leven? Miek Pot ís zo'n moderne vrouw die in haar boek verslag doet van een opmerkelijke zoektocht.
Al jong heeft Miek Pot een diep besef van leegte en zinloosheid in haar bestaan. Terwijl ze intens deelneemt aan het studentenleven, lid is van het Leidse studentencorps en ogenschijnlijk veel plezier heeft, hongert haar ziel naar iets ondefinieerbaars.
Als zij eens een paar dagen in een klooster studeert om haar achterstand in te halen, wordt zij gegrepen door de stilte. Haar innerlijke zoektocht begint, en brengt haar uiteindelijk in een van de strengste kloosterordes: een kartuizer kluizenaarsklooster. Dat valt niet mee; de Spartaanse manier van leven maakt haar aanvankelijk ziek. Miek zet door en maakt een spirituele reis, waarin mystiek en meditatie een grote rol spelen, die uiteindelijk twaalf jaar duurt.
Na haar uittreding moet zij haar weg weer zien te vinden in de maatschappij. Aan de hand van Neuro Linguïstisch Programmeren (NLP), het Enneagram en de Contemplatie begeleidt ze nu mensen naar het transpersoonlijke bewustzijnsniveau. Deze nieuwe ervaringen hebben een wisselwerking op haar eigen innerlijk leven. Het is juist in deze periode dat ze de sleutel vindt tot haar kindziel.

Recensie(s)

De auteur beschrijft haar zeer persoonlijke zoektocht naar stilte en religieuze verdieping die leidt tot het kiezen voor een op de Byzantijnse ritus geschoeid kluizenaarsleven in een klooster in Belgie. Ze oefent nauwgezet in wat 'het innerlijk waarnemen' en 'de verstilling van de geest' wordt genoemd. De periode van intreden en afgezonderd leven, met veel aandacht voor mystiek en contemplatie, belicht ze op oprechte wijze door middel van soms korte overwegingen over bijvoorbeeld God en de duivel, de orde van de dag, meditatie, vrouwelijkheid. Vanwege haar zwakke lichaamlijke conditie verblijft ze gedurende ruim vijf jaar in een kluizenaarsvestiging in Zuid-Frankrijk. Depressies en periodes van groeiende twijfel brengen haar na twaalf jaar leven in de strenge kartuizergemeenschap tot het besluit om deze te verlaten: 'Het was een unieke fase in mijn leven...' Ze wijdt zich nu in Brugge aan het trainen en coachen van mensen die persoonlijke begeleiding behoeven. Tegelijkertijd speelt ze met de gedachte om een klooster in te richten waar jonge mensen gedurende een afgebakende tijd in stilte en eenzaamheid kunnen oefenen om de eigen innerlijke weg te ontdekken. Met enkele zwart-witfoto's uit het familiealbum.<br/><br/>Ton Smits