Naruto Shippuden: Clash of Ninja 3 Revolution

Recensie(s)

Als een spel zichzelf promoot door op het doosje een kreet als ‘Het beste vechtspel op de Wii!’ te zetten, dan word ik altijd een beetje cynisch. Oké, de Wii kent misschien niet zoveel goede fighters als de Xbox 360 en PlayStation 3, maar met spellen als Super Smash Bros. Brawl en het vrij recent verschenen Tatsunoko vs. Capcom is het genre niet helemaal ondervertegenwoordigd. Naruto Shippuden: Clash of Ninja Revolution III heeft dus wel degelijk met concurrentie af te rekenen om de zelfgecreëerde verwachtingen waar te kunnen maken.

Waar het vorige deel in de serie nog te weinig vernieuwing kende, daar heeft men met CONR III wel degelijk moeite gedaan om te vernieuwen. Allereerst is dit in Europa de eerste Naruto op de huidige generatie consoles die (een deel van) de Shippuden-verhaallijn bevat. Hierdoor kent CONR III een sloot aan nieuwe personages en bovendien een heel andere verhaalmodus dan zijn voorgangers, iets dat na een meer dan een dozijn games met dezelfde verhaallijn geen ongewenste verandering is.

In de verhaallijn speel je de eerste 32 afleveringen na en dat is dan weer wel een beetje jammer. Misschien dat deze hoeveelheid afleveringen voor de buitenstaander niet eens zo heel weinig lijkt, maar mensen die de serie volgen zullen beamen dat deze periode in de serie bekend staat als een periode waarin ontzettend veel gerekt wordt. Het aantal gevechten valt dan ook behoorlijk tegen.

Wiimote en Nunchuk for the win! Zoals met wel meer games op de Wii, kent ook CONR III diverse besturingsmogelijkheden. Hoewel je in eerste instantie misschien zou denken dat de game het fijnste speelt met de GameCube-controller of de Classic Controller, blijkt dit niet het geval. De Wii-mote-met-Nunchuk-opzet werkt namelijk net zo secuur als de andere besturingsmogelijkheden. Goed nieuws dus voor de mensen die bang waren voor de zoveelste zwiep-en-zwaai-game op de Wii.Tomy heeft duidelijk geprobeerd dit kwantitatieve gebrek te compenseren door een hoop van de gevechten absurd moeilijk te maken. Je moet je voorstellen dat het vechtsysteem in CONR III ‘easy to learn, hard to master’ is. De basis heb je binnen vijf minuten onder de knie, maar het gebruik van allerlei andere technieken en combo’s is iets dat je spelenderwijs leert. Om de speler dit te leren heeft Tomy bepaalde eisen gesteld aan de gevechten in het begin van de verhaalmodus. De gevechten moeten namelijk per se op een bepaalde manier worden beëindigd. Je kunt de computergestuurde tegenstander dus helemaal naar de filistijnen hebben getrapt, als je hem niet met die specifieke move afmaakt, dan heb je pech gehad en mag je opnieuw beginnen.

Naarmate de verhaalmodus vordert verdwijnt dit gelukkig wel, maar vervolgens is het de wisselvallige moeilijkheidsgraad die een beetje roet in het eten gooit. Het ene gevecht win je door je kleine broertje wat in het rond te laten zwaaien met Wii-mote en Nunchuk, het andere gevecht moet je zeker twintig keer opnieuw doen tot je zoveel geluk hebt dat je alsnog wint. Ik was even bang dat dit lag aan mijn gebrek aan ninjakunsten, maar een blik op het internet leerde me al gauw dat dit geldt voor vrijwel iedere speler. Nu heb ik niets tegen een beetje uitdaging, maar zo zot als in CONR III heb ik het zelden gezien. Het voelt dan ook echt aan als een kunstmatige verlenging van de spelduur en dat is iets waar ik een gruwelijke hekel aan heb.

Maar gelukkig, gelukkig zijn de gevechten in de andere modi prima te doen. Hoewel het vreemd en jammer is dat er in de diverse cut-scenes geen Japanse taaloptie te vinden is, maar in de gevechten zelf wel, speelt CONR III prima weg. Het vrijspelen van alle personages kost flink wat tijd, al is dit niet altijd een pretje gezien het feit dat je daarvoor de verhaalmodus meerdere keren moet uitspelen. Toch is dit het uiteindelijk wel waard, aangezien de meeste van de karakters prima speelbaar zijn en uitstekend zijn overgenomen uit de manga en animé, inclusief hun eigen unieke vechtkunsten. Bovendien zijn de modi zoals Survival en Time Attack absoluut de moeite waard om goed door te spelen.

Na een paar uurtjes spelen nodigde ik wat vrienden uit en toen had ik pas écht de tijd van mijn leven. Al mijn homeboys hadden in mum van tijd door hoe het spelletje het best gespeeld kan worden en verbetering in hun spel was dan ook al snel zichtbaar. Wat dat betreft maakt Tomy de zelfgecreëerde verwachtingen dus bijna waar. Bijna, want zo diepgaand als Tatsunoko vs. Capcom is CONR III toch net niet. Daar kan ook de toevoeging van onlinemodi weinig aan veranderen, hoewel moet worden opgemerkt dat deze gevechten het grootste deel van de tijd bijna net zo leuk zijn als met je maten op de bank. Een enkele misconnectie hier of wat lag daar is het enige dat soms een beetje roet in het eten gooit.Conclusie: Tomy mag met Naruto Shippuden: Clash of Ninja Revolution III misschien grove fouten hebben gemaakt in de verhaalmodus, de gevechten zelf bieden wat we gewend zijn van de CONR-serie: pure lol. Tel daar een prima onlinemodus bij op en CONR III is niet de beste vechtgame, maar wel de beste Naruto-game die we op de Wii gezien hebben.