Adios Holanda !

Bijna iedereen droomt er wel eens over de boel de boel te laten, zijn levenstijl te veranderen en te emigreren naar een warm land. Bij de meesten blijft het bij mijmeren, maar Anita Schmidt deed het. Samen met haar man en haar drie dochters (toen vijf, drie en een jaar oud) vertrok ze in augustus 2001 naar Spanje. Anita beschrijft het avontuur dat haar gezin meemaakt vanaf het moment van vertrek uit Nederland totdat zij drie jaar later hun draai weer hebben gevonden in Spanje. Zij geeft antwoord op de vele vragen die een ouder met emigratieplannen zichzelf stelt. Het boek zit boordevol nuttige informatie over ondermeer taalontwikkeling, tweetalig opvoeden, scholing, sociale en culturele integratie. Anita vertelt openhartig. Zij maakt de lezer deelgenoot van de uitdagingen waar haar gezin voor staat. Het levensechte relaas laat je, aan de hand van soms hilarische momenten, voelen wat emigreren met een gezin daadwerkelijk inhoudt.

Het leren van de taal zou de kinderen vast makkelijk af gaan, dat voorspelt iedereen: “Maak je daar maar geen zorgen over, die spreken de taal zo. Pikken ze op op straat, op school en met het spelen. Dat gaat vanzelf”. En dat is toch niet helemaal waar.... . Via via hoor ik dat Nienke niet praat op school. Want ja, ze kan toch helemaal geen Spaans? Nienke is bang om fouten te maken, om uitgelachen te worden, dus houdt ze haar mond... In de pauze gaat ze soms zelfs twintig minuten lang op de wc zitten, alleen maar om even niks te moeten, niks te hoeven. Even geen gekwebbel en getetter in een taal waar je niets van begrijpt.