Na zes jaar stilzwijgen als dichter publiceert Peter Verhelst de dichtbundel ALASKA. Gedichten over lichamen in hotelkamers en zwembaden, over katachtigen die zich alaska's laten noemen, over gletsjers en sneeuwvlaktes en over het verlangen naar de stilte na de lawine.
Na zes jaar stilzwijgen als dichter publiceert Peter Verhelst de dichtbundel ALASKA. Gedichten over lichamen in hotelkamers en zwembaden, over katachtigen die zich alaska's laten noemen, over gletsjers en sneeuwvlaktes en over het verlangen naar de stilte na de lawine.
Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
De in 1962 in Brugge geboren Verhelst is een veelzijdig mens:
hij componeert, schrijft poezie, proza, toneel. 'Alaska' maakt
onderdeel uit van een cyclus, deel 1 is de novelle uit 2001:
'Memoires van een luipaard'*, deel 3 is de dansproductie 'Sonic
Boom' (2003). Op pagina 63 lezen we: 'ergens ligt een alaska op je
te wachten' en dat is natuurlijk een mooi gegeven: een zoektocht
naar een toestand van volstrekte ongereptheid. Verhelst stort
echter een aaneenschakeling van associaties over je heen ('het
exces van de gedachte met de buik tegen de grond veranderlijk van
geslacht en glinsterend van aard onderhuids gelikt in strepen' - om
maar eens wat te noemen), teksten die alle kanten opgaan, vrijwel
zonder gebruik van interpunctie. Het laatste gedicht uit de bundel
begint aldus: 'er gebeurt niets / alsof het eindelijk achter de rug
is / terwijl er geen sprake meer is van een rug / alleen maar rust
/ tot ook de herinnering aan rust / zichzelf vergeet', wat gelezen
kan worden als metafoor voor deze gedichten, die in rook opgaan:
mij is de poezie van Verhelst tenminste niet bijgebleven.