Cellojaren

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
De titel van deze verhalen is een neologisme en suggereert iets rijps en melancholisch. Het zijn korte, soms zeer korte verhalen, die zich in een gebied bewegen dat Bernlef 'het anonieme deel van onze persoonlijkheid' noemt; hier spelen zich processen af die nauwelijks beschrijfbaar zijn, maar onmiskenbaar invloed uitoefenen. Deze verhalen gaan over de onontkoombare verandering en haar genadeloze begeleidster: verlies; ze suggereren iets waarvoor geen woorden bestaan. Dit zijn verhalen van één moment: kale, maar essentiële gebeurtenissen. Het mooiste voorbeeld hiervan is 'Koud vuur', het schitterende, transparante en poëtische verhaal van de man die iets van zijn verloren liefde vindt tussen de naden van zijn vergruizelde verleden in Zweden. De verhalen zijn zo geschreven dat de emoties van de figuren zich onttrekken aan onze waarneming. Het interpreteren van de gebeurtenissen blijft hierdoor voorbehouden aan de lezer. Normale druk.
(Biblion recensie, Gerard Oevering.)