Dagboek van een poes

Beschrijving

Volledige beschrijving

Inkijkexemplaar (2)

Alle reviews (18)

Gemiddelde beoordeling:

 Super!

15 juni 2009 | Door: Janneke Niezink | Dedemsvaart

Ik heb het boekje vanmiddag in één ruk uitgelezen. De tranen rolden me over de wangen van het lachen, geniaal. En inderdaad, mijn kat keek me ook aan alsof ik niet goed wijs was.. 'De Hond mag het weten' zal hij wel gedacht hebben. Echt een aanrader.

Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?

 Grappig en herkenbaar

12 oktober 2009 | AMSTELVEEN

Een dagboek vanuit het oogpunt van Poef, een iets te dikke kat met de typische gedragingen van een kat. Poef schaamt zich voor zijn naam, noemt zijn baasjes Bril en Rok, is doodsbang voor de schrik van de buurt: buurtkater Harry. Kan zijn draagbare “huisje” wel waarderen, totdat het gebruikt wordt om hem naar de dierenarts te vervoeren. Een must voor kattenliefhebbers, het is een grappig boekje en erg herkenbaar voor lezers die zelf katten hebben; je gaat je onbewust tóch afvragen wat je kat denkt als hij je verwijtend aankijkt nadat je hem op z’n donder hebt gegeven als hij voor de zoveelste keer op het (verboden) dressoir is gesprongen…

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (41)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Kroon 9 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 3,95
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Pavone 3 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 4,00
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Marianne Bakker 179 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 4,50

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

R. Campert , Remco Campert

Taal

Nederlands

Afmetingen

11x197x125 mm

Gewicht

132 gr

Druk

1

ISBN10

9023425928

ISBN13

9789023425922

Je vindt dit boek in

Categorieën

Nederlandse boeken > Literatuur > Romans

Trefwoord(en)

Katten

Ook verkrijgbaar

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (18)

7 november 2010 | Door: pdoornb

Lange tijd vormden Remco Campert (RC) en Jan Mulder een duo als elkaar afwisselende columnisten in een hoekje van de voorpagina van de Volkskrant en als rondreizend duo theatermakers. Beiden presteerden natuurlijk ook nog veel andere dingen (veel boeken schrijven, ooit veel goals scoren, vaders zijn van…, etc., etc.). Waar het deze lezer om gaat is dat wanneer RC even geen fut, inspiratie of onderwerp had voor zijn column in de Volkskrant, zijn trouwe lezers een poezenverhaal kregen voorgeschoteld. Daarover is nooit door lezers geklaagd. Dit dunne boekje is een bundeling van de gedachten van Poef, een 4 jaar oude kat die amusement verschaft aan Bril (RC) en Rok, zijn vrouwelijke partner, maar die wel wat vaker naar buiten wil. Poef ontsnapte slechts één keer, eventjes. Dit dunne boekje beleefde na verschijning veel herdrukken. Is het een belangrijke aanvulling op RC’s imposante lijst van publicaties? Nee, het is een wat slordig tussendoortje, want hoe kent een binnenkat al de namen van de buurtkatten als dit boekje begint? Wel praten over een barometer maar niet over een stofzuiger of kattentas en het onbeholpen te omschrijven, is ook lui. En wie wil lezen over andermans poes? Voor enthousiaste ouders is RC’s werkje een voorbeeld om zelf zoiets bij elkaar te verzinnen, met de eigen viervoeter in de hoofdrol en de eigen kindjes in belangrijke bijrollen. De techniek staat voor niets: letterlijk geknipte en geplakte tekst en ingescande of opgeplakte foto’s in A-4 formaat in zichtmappen met een plastic kaft is wel de makkelijkste. Het is zoiets als zelf met zijn vieren kwartetspelen maken over thema’s die nooit zijn geproduceerd of niet meer verkrijgbaar zijn. Ook leuk. Maar misschien was “Dagboek van een Poes” wel bedoeld voor alleenstaanden.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (3) | Ongepast?

22 augustus 2010 | Door: Nosferatu | 20-29 jaar | Maastricht

Ik vraag me twee dingen af na het lezen van de meeste vorige recensies: - hebben die mensen hetzelfde prutboek gelezen? - zijn dit werkelijk kattenliefhebbers? Nadat ik dit - goddank - dunne boekje uitgelezen had, kwam ik tot één conclusie: Remco Campert heeft ook een kat en wil graag meeliften op het succes dat dierenboeken nu eenmaal standaard hebben. Zet een leuke foto van een poes op de kaft en het verkoopt. Die foto op de kaft is dan ook het enige hoogtepunt aan dit boek. Natuurlijk is het interessant om je voor te stellen wat je kat denkt als hij/zij je aankijkt, maar Campert etaleert met dit boek een compleet onvermogen om simpele lichaamstaal van katten te begrijpen. Ik heb dit boek dan ook met groeiende irritatie gelezen, vooral nadat Poef aan het eind van het boek zwanger blijkt te zijn omdat Campert zo onverantwoordelijk is om haar niet te laten steriliseren (als het verklappen van de clue een reden kan zijn om je dit boek niet te laten lezen, is dat 'fine by me'). Hou je van katten en lees je graag een boek waarin de schrijver probeert het karakter van een kat te doorgronden, lees dan Midas Dekkers of Akif Pirincçi, maar laat Remco Campert zo ver mogelijk links liggen.

Pluspunten: foto van een poes op kaft
Minpunten: goedkoop, irritant, geen diepgang, onnozel

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (1) | Ongepast?

12 juni 2010 | Door: NancyZonneveld | 20-29 jaar | Borculo

Leuk dun boekje over een poes. Helaas leer je niet echt wat nieuws over kattengedrag wat ik wel had gehoopt, maar het is erg leuk om te lezen. Ook leuk dun boekje om cadeau te doen aan kattenbezitters!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

12 oktober 2009 | AMSTELVEEN

Een dagboek vanuit het oogpunt van Poef, een iets te dikke kat met de typische gedragingen van een kat. Poef schaamt zich voor zijn naam, noemt zijn baasjes Bril en Rok, is doodsbang voor de schrik van de buurt: buurtkater Harry. Kan zijn draagbare “huisje” wel waarderen, totdat het gebruikt wordt om hem naar de dierenarts te vervoeren. Een must voor kattenliefhebbers, het is een grappig boekje en erg herkenbaar voor lezers die zelf katten hebben; je gaat je onbewust tóch afvragen wat je kat denkt als hij je verwijtend aankijkt nadat je hem op z’n donder hebt gegeven als hij voor de zoveelste keer op het (verboden) dressoir is gesprongen…

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

12 oktober 2009 | AMSTELVEEN

Een dagboek vanuit het oogpunt van Poef, een iets te dikke kat met de typische gedragingen van een kat. Poef schaamt zich voor zijn naam, noemt zijn baasjes Bril en Rok, is doodsbang voor de schrik van de buurt: buurtkater Harry. Kan zijn draagbare “huisje” wel waarderen, totdat het gebruikt wordt om hem naar de dierenarts te vervoeren. Een must voor kattenliefhebbers, het is een grappig boekje en erg herkenbaar voor lezers die zelf katten hebben; je gaat je onbewust tóch afvragen wat je kat denkt als hij je verwijtend aankijkt nadat je hem op z’n donder hebt gegeven als hij voor de zoveelste keer op het (verboden) dressoir is gesprongen…

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

15 juni 2009 | Door: Janneke Niezink | Dedemsvaart

Ik heb het boekje vanmiddag in één ruk uitgelezen. De tranen rolden me over de wangen van het lachen, geniaal. En inderdaad, mijn kat keek me ook aan alsof ik niet goed wijs was.. 'De Hond mag het weten' zal hij wel gedacht hebben. Echt een aanrader.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

15 juni 2009 | Door: Janneke Niezink | Dedemsvaart

Ik heb het boekje vanmiddag in één ruk uitgelezen. De tranen rolden me over de wangen van het lachen, geniaal. En inderdaad, mijn kat keek me ook aan alsof ik niet goed wijs was.. 'De Hond mag het weten' zal hij wel gedacht hebben. Echt een aanrader.

Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?

15 juni 2009 | Door: Janneke Niezink | Dedemsvaart

Ik heb het boekje vanmiddag in één ruk uitgelezen. De tranen rolden me over de wangen van het lachen, geniaal. En inderdaad, mijn kat keek me ook aan alsof ik niet goed wijs was.. 'De Hond mag het weten' zal hij wel gedacht hebben. Echt een aanrader.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

26 mei 2009 | Door: jessica manders | NIJMEGEN

Heb erg gelachen om dit dagboekje. alsof het over mijn eigen kat ging! zo herkenbaar. Jammer dat het boekje zo dun is, hoop dat er een vervolg op komt.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

26 mei 2009 | Door: jessica manders | NIJMEGEN

Heb erg gelachen om dit dagboekje. alsof het over mijn eigen kat ging! zo herkenbaar. Jammer dat het boekje zo dun is, hoop dat er een vervolg op komt.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

26 mei 2009 | Door: jessica manders | NIJMEGEN

Heb erg gelachen om dit dagboekje. alsof het over mijn eigen kat ging! zo herkenbaar. Jammer dat het boekje zo dun is, hoop dat er een vervolg op komt.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

19 maart 2009 | Door: Jennifer | Beverwijk

echt een ontzettend leuk en grappig boekje over het leven van een jonge poes. wij zijn zelf het personeel van 5 katten en herkennen erg veel situaties die voorkomen in het boekje. Het is erg jammer dat het boekje veel te makkelijk weg leest en daarom veel te snel uit is. Ik hoop dat er nog een 2e deel van komt want ik kan niet wachten om verder te lezen over de beurtenissen van Poef. een echte aanrader dus voor iedere kattenliefhebber.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

19 maart 2009 | Door: Jennifer | Beverwijk

echt een ontzettend leuk en grappig boekje over het leven van een jonge poes. wij zijn zelf het personeel van 5 katten en herkennen erg veel situaties die voorkomen in het boekje. Het is erg jammer dat het boekje veel te makkelijk weg leest en daarom veel te snel uit is. Ik hoop dat er nog een 2e deel van komt want ik kan niet wachten om verder te lezen over de beurtenissen van Poef. een echte aanrader dus voor iedere kattenliefhebber.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

19 maart 2009 | Door: Jennifer | Beverwijk

echt een ontzettend leuk en grappig boekje over het leven van een jonge poes. wij zijn zelf het personeel van 5 katten en herkennen erg veel situaties die voorkomen in het boekje. Het is erg jammer dat het boekje veel te makkelijk weg leest en daarom veel te snel uit is. Ik hoop dat er nog een 2e deel van komt want ik kan niet wachten om verder te lezen over de beurtenissen van Poef. een echte aanrader dus voor iedere kattenliefhebber.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

10 december 2008 | Amsterdam

Zo denkt een poes dus, is mijn eerste reactie als ik Dagboek van een poes uitgelezen heb. Eigenlijk sta je er niet bij stil hoe dieren denken en uberhaupt dát ze denken. Maar dit boekje opent mijn ogen. Het is een fantastisch geschreven boekje, realistisch en hilarisch; het wonderlijke leven van een poes. Heb je er weleens bij stil gestaan dat een poes inderdaad niet weet wat 'werk' is? of een 'computer?' Of zelfs een 'stofzuiger?' De twee kleine katjes die ik heb zijn speels, eigenwijs. Naarmate ze iets ouder worden, begin ik steeds meer dingen uit Dagboek van een poes te herkennen. Ze zijn bang voor dat 'brullende monster'(inderdaad, die stofzuiger). Ze kijken me altijd na als ik naar mijn werk ga (want ja, waar gaat zij nu weer heen achter die deur). De eerste keer dat ik hun DW oftwewel draagbare woning neerzette, gingen ze al snuffelend heel makkelijk naar binnen. Sinds deze DW diende om met ze naar de dierenarts te gaan, duurt het allemaal iets langer. Als ik iets meer brokjes neerzet dan normaal omdat ik iets langer van huis ben, vraag ik me af of ze het doorhebben. Maar ze zitten achter de tussendeur op me te wachten als ik thuis kom, ze kennen mijn ochtendritueel en weten precies na welke handelingen zij eten krijgen. Ze spurten naar de keuken als ik 'eten' roep en ze komen bij me zitten als ik onder de douche sta, ze komen knuffelen als ik me sip voel. Zelfs als we met zijn allen bij mijn ouders logeren, wat voor hen een waar paradijs is, komen ze telkens even naar mijn slaapkamer om te snuffelen of ik er niet eens uitkom. Ik hoor ze denken. Dat moet wel. Dagboek van een poes is een geweldig boekje voor poezenliefhebbers. Het zorgt ervoor dat je meer nadenkt bij wat je doet voor je poesjes. Het zou toch geweldig zijn als poezen echt zo denken? Dat is toch een mooi leven? Ik wou dat ik het wist. Maar dan pak ik gewoon weer even dat boekje en laat me meeslepen in de spectaculaire belevenissen van Poef.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

10 december 2008 | Amsterdam

Zo denkt een poes dus, is mijn eerste reactie als ik Dagboek van een poes uitgelezen heb. Eigenlijk sta je er niet bij stil hoe dieren denken en uberhaupt dát ze denken. Maar dit boekje opent mijn ogen. Het is een fantastisch geschreven boekje, realistisch en hilarisch; het wonderlijke leven van een poes. Heb je er weleens bij stil gestaan dat een poes inderdaad niet weet wat 'werk' is? of een 'computer?' Of zelfs een 'stofzuiger?' De twee kleine katjes die ik heb zijn speels, eigenwijs. Naarmate ze iets ouder worden, begin ik steeds meer dingen uit Dagboek van een poes te herkennen. Ze zijn bang voor dat 'brullende monster'(inderdaad, die stofzuiger). Ze kijken me altijd na als ik naar mijn werk ga (want ja, waar gaat zij nu weer heen achter die deur). De eerste keer dat ik hun DW oftwewel draagbare woning neerzette, gingen ze al snuffelend heel makkelijk naar binnen. Sinds deze DW diende om met ze naar de dierenarts te gaan, duurt het allemaal iets langer. Als ik iets meer brokjes neerzet dan normaal omdat ik iets langer van huis ben, vraag ik me af of ze het doorhebben. Maar ze zitten achter de tussendeur op me te wachten als ik thuis kom, ze kennen mijn ochtendritueel en weten precies na welke handelingen zij eten krijgen. Ze spurten naar de keuken als ik 'eten' roep en ze komen bij me zitten als ik onder de douche sta, ze komen knuffelen als ik me sip voel. Zelfs als we met zijn allen bij mijn ouders logeren, wat voor hen een waar paradijs is, komen ze telkens even naar mijn slaapkamer om te snuffelen of ik er niet eens uitkom. Ik hoor ze denken. Dat moet wel. Dagboek van een poes is een geweldig boekje voor poezenliefhebbers. Het zorgt ervoor dat je meer nadenkt bij wat je doet voor je poesjes. Het zou toch geweldig zijn als poezen echt zo denken? Dat is toch een mooi leven? Ik wou dat ik het wist. Maar dan pak ik gewoon weer even dat boekje en laat me meeslepen in de spectaculaire belevenissen van Poef.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

10 december 2008 | Amsterdam

Zo denkt een poes dus, is mijn eerste reactie als ik Dagboek van een poes uitgelezen heb. Eigenlijk sta je er niet bij stil hoe dieren denken en uberhaupt dát ze denken. Maar dit boekje opent mijn ogen. Het is een fantastisch geschreven boekje, realistisch en hilarisch; het wonderlijke leven van een poes. Heb je er weleens bij stil gestaan dat een poes inderdaad niet weet wat 'werk' is? of een 'computer?' Of zelfs een 'stofzuiger?' De twee kleine katjes die ik heb zijn speels, eigenwijs. Naarmate ze iets ouder worden, begin ik steeds meer dingen uit Dagboek van een poes te herkennen. Ze zijn bang voor dat 'brullende monster'(inderdaad, die stofzuiger). Ze kijken me altijd na als ik naar mijn werk ga (want ja, waar gaat zij nu weer heen achter die deur). De eerste keer dat ik hun DW oftwewel draagbare woning neerzette, gingen ze al snuffelend heel makkelijk naar binnen. Sinds deze DW diende om met ze naar de dierenarts te gaan, duurt het allemaal iets langer. Als ik iets meer brokjes neerzet dan normaal omdat ik iets langer van huis ben, vraag ik me af of ze het doorhebben. Maar ze zitten achter de tussendeur op me te wachten als ik thuis kom, ze kennen mijn ochtendritueel en weten precies na welke handelingen zij eten krijgen. Ze spurten naar de keuken als ik 'eten' roep en ze komen bij me zitten als ik onder de douche sta, ze komen knuffelen als ik me sip voel. Zelfs als we met zijn allen bij mijn ouders logeren, wat voor hen een waar paradijs is, komen ze telkens even naar mijn slaapkamer om te snuffelen of ik er niet eens uitkom. Ik hoor ze denken. Dat moet wel. Dagboek van een poes is een geweldig boekje voor poezenliefhebbers. Het zorgt ervoor dat je meer nadenkt bij wat je doet voor je poesjes. Het zou toch geweldig zijn als poezen echt zo denken? Dat is toch een mooi leven? Ik wou dat ik het wist. Maar dan pak ik gewoon weer even dat boekje en laat me meeslepen in de spectaculaire belevenissen van Poef.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

23 juni 2008 | waalwijk

Erg leuk en grappig en vooral heel herkenbaar als je zelf een kattengek bent. Heb er met plezier in gelezen!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

23 juni 2008 | waalwijk

Erg leuk en grappig en vooral heel herkenbaar als je zelf een kattengek bent. Heb er met plezier in gelezen!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

23 juni 2008 | waalwijk

Erg leuk en grappig en vooral heel herkenbaar als je zelf een kattengek bent. Heb er met plezier in gelezen!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?