De bloemen van het kwaad

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Twintig jaar heeft vertaler Hoosemans gewerkt aan een adequate weergave van Baudelaires machtige bouwwerk en dat is hem ten volle gelukt (a.i.95-40-012-5). Waarom dan deze 'tweede, gereinigde druk'? Dat maakt natuurlijk nieuwsgierig naar wat alsnog gereinigd moest worden. De meest opvallende wijziging is wel het laten vervallen van de oorspronkelijke teksten die toch uitdaagden tot het opsporen van vertaalmissers, als die er al waren, of, positiever, tot het bewonderen van trouvailles. Dat een dubbele interlinie nu de twee laatste regels van 'Landschap' (gedicht LXXXVI) extra markeert, dat, naast wat soortgelijk kleingoed, in het 5e kwatrijn van het inleidende gedicht 'Aan de lezer' 'graaien' in 'grijpen' is veranderd, in het 27e kwatrijn van 'De Reis' (gedicht CXXVI) 'uit een zee...' in 'in een zee...', in het 6e kwatrijn van 'Dodendans' (gedicht XCVII) het relatief 'dat' in 'die', in regel 14 van 'Jij zou de hele wereld...' (gedicht XXV) 'heeft jou dus nooit...' in 'heeft jou niet eenmaal dus...', in regel 16 van 'Allegorie' (gedicht CXIV) 'die elke schanddaad billijkt...' in 'die elke schandaad aandraagt...', blijkt in het totaalbeeld nauwelijks van belang. Wat onverminderd blijft staan is de prachtige, vloeiende ritmiek van de vertaling.
(Biblion recensie, Menno Gnodde.)