De Ottomaanse herder

De Ottomaanse herder is een betrouwbare en rustige blindengeleidehond. Een hond die ziet en doorziet, die hoort en luistert. Een hond met een geest die scherper is dan die van de meeste mensen. Maar ook hem kan het te veel worden. Vele eeuwen heeft hij gezwegen, maar nu doet hij van zich spreken. Tijd genoeg. In de eindeloze uren dat de mens bezig is zich van hot naar her te slepen, te telefoneren, onzinnige computerspelletjes te spelen, te vergaderen en te fonduen, heeft hij de tijd om na te denken over het leven.
De Ottomaanse herder heeft een sterk ontwikkeld rechtsgevoel. In de elfde eeuw droeg hij ongewild bij aan de verspreiding van de radicale islam door een geweld predikende en homohatende blinde imam elke dag van zijn huis naar de moskee te brengen. Hij kende het gedachtegoed van de imam, maar hij was de mening toegedaan dat elke blinde – hoe haatdragend ook – recht heeft op begeleiding, zoals zelfs de meest gruwelijke seriemoordenaar recht heeft op een advocaat.
En zo blijkt de Ottomaanse herder in retrospectief op nog wel meer momenten in de geschiedenis een cruciale rol te hebben gespeeld. Zijns ondanks. Zo gaf hij in de negentiende eeuw de aanzet tot het uitvinden van de morsecode, redde hij vele mensen door het blaffen van zijn Ottomaanse blaf, en zorgde hij onlangs voor de ontmaskering van TBS7-televisiester Pieter K. de Groot.