De rokende schoorsteen

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Een van de methoden voor schrijvers om extra inkomsten te genereren, is schrijven voor de reclame. Vroeger, toen er nog geen Fonds voor de Letteren bestond, was deze vorm van bijverdienste vaak bittere noodzaak: van het van de verkoop van een dichtbundeltje verkregen honorarium kon de schoorsteen niet roken. Heel wat coryfeeën uit de Nederlandse en Vlaamse letterkunde hebben hun pen geleend aan deze branche, dat blijkt wel uit dit boekje. Hun werkzaamheden varieerden van het bedenken van een slagzin als 'Natuurazijn heeft een zilverdop met een blauwe N erop' (Gerrit Kouwenaar), het schrijven van reclameversjes voor mosterd (Willem Elsschot), tot het samenstellen van gedenkboeken voor jubilerende firma's (Max Dendermonde). Henk van Gelder heeft veel aardigs boven water gehaald, en is kwistig met citaten. Uitputtend is het boek zeker niet: Antoon Coolen en Paul Rodenko ontbreken bijvoorbeeld. Wel besproken worden verder o.a. Heijermans, Fabricius, Stip, Toonder, Carmiggelt, Bomans, Blokker, Drs. P, Aafjes, Bernlef, Nooteboom, Roggeveen, Annie Schmidt, Van Kooten en De Bie, Deelder, Zwagerman, Büch en Claus. Royaal in zw.w. geïllustreerd.
(Biblion recensie, Dick Welsink.)