Een keukenmeidenroman

Beschrijving

Volledige beschrijving

Inkijkexemplaar (13)

Alle reviews (57)

Gemiddelde beoordeling:

 excellente Roman

28 januari 2011 | Door: fransan | 40-49 jaar

Een keukenmeidenroman is het succesvolle debuut van Kathryn Stockett. Het lijvige werk verhaalt over drie vrouwen in het zuiden van de Verenigde Staten, begin jaren zestig van de vorige eeuw, die de discriminatie van zwarte hulpen niet meer accepteren. Als je een lange vliegreis moet maken of als er weer eens blaadjes op de rails liggen, kun je tevreden zijn wanneer je Een keukenmeidenroman in je tas hebt zitten. Het boek vertelt in bijna 500 bladzijden het wel en wee van de drie hoofdpersonages Skeeter, Aibileen en Minny. Het niet al te ingewikkelde, in veel woorden en met veel drama vertelde verhaal zou 'Oprah's Book Club' waardig zijn. Eigen toilet Skeeter (een bijnaam van Eugenia) is een blanke jonge vrouw die net als alle blanke kinderen in haar omgeving meer door haar zwarte 'nanny' is opgevoed dan door haar eigen moeder. Dat was tot ver in de twintigste eeuw in Mississippi heel normaal. Als de kinderen volwassen zijn, kan de hulp op zoek gaan naar een ander baantje. Met als gevolg dat een zwarte hulp in haar carrière wel zo'n twintig kinderen grootbrengt. Skeeter doet wat andere blanke leeftijdsgenoten doen: een beetje bridgen, feesten organiseren voor goede doelen en thee drinken. Maar eigenlijk wil ze maar een ding: schrijven. Ze schrijft een New Yorkse uitgeverij aan met het idee voor een boek over zwarte hulpen. De uitgeefster heeft er een hard hoofd in, maar laat het Skeeter wel proberen. Skeeter wil over de hulpen schrijven omdat haar eigen opvoeding meer in handen lag van nanny Constantine dan van haar eigen moeder. Constantine werd door haar moeder ontslagen toen die de tijd rijp vond, een onderwerp dat vervolgens niet meer bespreekbaar was. Skeeter laat eerst Aibileen haar verhaal doen. Zij is een zwarte hulp die haar eigen zoon verloor en als een moeder is voor haar vele blanke kindjes. Langzaam maar zeker volgen er steeds meer zwarte hulpen die durven mee te werken aan het boek. De verhalen die ze vertellen doen je griezelen van afschuw. De hulpen worden als oud vuil behandeld met als hoogtepunt dat ze allen een eigen toilet hebben omdat ze anders 'ziektes zouden kunnen overbrengen'. Ook Minny doet haar verhaal aan Skeeter. Zij wordt door dronken haar man geslagen, behalve als ze zwanger is – en dat is ze eigenlijk constant. Hoewel Stockett erg veel woorden nodig heeft om haar verhaal te doen, gaat het nergens vervelen. Ze werkt de karakters goed uit waardoor het verhaal gaat leven en ook voor Nederlandse lezers interessant is, ondanks het onderwerp dat voor hen toch een ver-van-mijn-bedshow is. Ontroering De mooiste verhaallijn is die van Aibileen en de driejarige Mae Mobley, het meisje waarvoor ze zorgt. Hoewel ze weet dat ze ooit afscheid moet nemen, neemt ze het meisje onder haar hoede alsof het haar eigen kind is. Stocket beschrijft dit ontroerend en eigenlijk is deze verhaallijn de rode draad die je daadwerkelijk naar de keel grijpt. De rest is tamelijk voorspelbaar: het boek van Skeeter komt op de valreep uit en er komt een hoop heisa van. Haar vriendinnen mijden haar en haar moeder tracht haar – zonder veel succes overigens – aan een man te koppelen. En hoewel ze in haar beklemmende geboortestreek wil blijven om de hulpen te beschermen, stimuleren die haar juist om te vertrekken. Skeeter krijgt een baan in New York en kan Mississipi verlaten.

Vond je deze review nuttig? Ja (6) | Nee (0) | Ongepast?

 Een grappige titel, over een moeilijk onderwerp

11 maart 2011 | Door: kimco1984 | 20-29 jaar | Terheijden

Een prachtig boek over de jaren 60, waarin zwarte hulpen in de huishouding werkten bij blanke gezinnen. Je leest het verhaal vanuit drie perspectieven. Aibileen is één van de keukenhulpen die haar verhaal vertelt. Ze is als een moeder voor de blanke kinderen, voor wie ze zorgt. Aibileen wil als eerste meehelpen aan het verhaal over de rassenscheiding. Daarnaast heeft Minny, een andere hulp, een vertelperspectief. Minny wordt thuis mishandeld door haar eigen man, behalve als ze zwanger is. Zij heeft verschillende keren problemen met gezinnen bij wie ze werkt. Tot slot heeft miss Skeeter, een blanke vrouw, een belangrijk vertelperspectief. Miss Skeeter wil erachter komen wat er met haar vroegere hulp, Constantine, is gebeurd. Zij keert zich tegen haar vriendinnen door zich te gaan verdiepen in de wereld van de hulpen. Het boek is makkelijk geschreven en leest hierdoor als een trein. Aan het begin moest ik wel wennen aan de schrijfstijl van de hulpen, omdat hier veel spreektaal in zit. Het boek heeft een interessant thema, dat je aanzet tot nadenken. Ik kan het iedereen aanbevelen!

Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (0) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (25)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw "Filmeditie" Bekijk exemplaar	Verkoper: AAA Books & More 337 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 10,95
Als nieuw "Voor 16.00 uur besteld, dezelfde dag verzonden." Bekijk exemplaar	Verkoper: Prondis ***** 485 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 11,99
Als nieuw "Nieuw !!" Bekijk exemplaar	Verkoper: HPG 457 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 12,00

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

Kathryn Stockett

Overige betrokkenen

Ineke van Bronswijk

Taal

Nederlands

Vertaald uit het

en

Vertaald door

Ineke van Bronswijk

Oorspronkelijke titel:

The Help

Afmetingen

45x230x150 mm

Gewicht

828 gr

Druk

1

ISBN10

9049951228

ISBN13

9789049951221

Je vindt dit boek in

Categorieën

Nederlandse boeken > Literatuur > Romans

Locatie

Noord-Amerika , Verenigde Staten

Trefwoord(en)

1961-1970 , Racisme , Verenigde Staten

Periode

Moderne geschiedenis (1870-nu) , 1960-1970

Ook verkrijgbaar

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (57)

4 januari 2012 | Door: Antje | 30-39 jaar

Wat een heerlijk boek is dit! Het geeft een mooi inkijkje in het leven van de vrouwen en de tijd waarin dit boek zich afspeelt. Het is echt heel goed geschreven (en vertaald). Je wordt echt mee gezogen in het verhaal. Ieder vrij momentje dat ik had, pakte ik het boek om weer verder te lezen over Aibileen, Minny, Hilly, Skeeter en de anderen. Prachtig!!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

31 december 2011 | Door: natas76 | 40-49 jaar | Amsterdam

Meeslepend verhaal over de rassenscheiding in de jaren '60 in Mississippi. Prachtig geschreven! Alleen de vertaling van de titel 'the help' tot 'keukenmeidenroman' vind ik nog altijd een raadsel en niet gepast. Maar dat is dan ook het enige! En nu op naar de film!

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

12 december 2011 | Door: McTeacher | 20-29 jaar

Een meeslepend verhaal over de rassenscheiding. Stockett weet goed te beschrijven wat - als het goed is - ons hedendaags voorstellingsvermogen te boven gaat. Goed uitgewerkte personages dragen een sterke thematiek. Door de vlotte stijl lees je het boek zo uit.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 november 2011 | Door: dotill | 60-69 jaar | Emmen

Al dit boek een andere titel had gekregen in de Nederlandse vertaling zou het een tophit geworden zijn. Ik heb het in het Engels gelezen, fantastisch boek, zeer indrukwekkend en goed geschreven. Als het uit is wil je alleen maar méér.. Wat er van de Nederlandse vertaling geworden is kan ik niet beoordelen en het lijkt me ook bijzonder moeilijk een vertaling te maken van het door de zwarte "keukenmeiden" gebezigde jargon zonder in het Nederlands in plat taalgebruik te vervallen. Wat het dus in de oorspronkelijke taal niet is..

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

2 november 2011 | Door: Castletroy | 40-49 jaar | Arnhem

Ik heb dit boek in het Engels gelezen en vond het prachtig. Stockett wist op doeltreffende wijze de spreektaal van de hulpen te vangen zodat deze personages zeer beeldend gepresenteerd konden worden. Het verhaal gaat over vier witte vriendinnen en diens hulpen. Aan de hand van de prachtige verhaallijnen die ingenieus in elkaar grijpen worden de levens van zwarten en witten uit de jaren zestig voorgesteld. Langzaam realiseert de hoofdpersonage Skeeter zich dat de manier waarop ze opgevoed is niet deugt en sluit vriendschap met de hulpen van haar vriendinnen. Dit is voor beide partijen erg gevaarlijk. Ze wil schrijver worden en besluit een boek te gaan schrijven over de levens van de zwarte vrouwen. Dit moet in het uiterste geheim. The Colour Purple vanuit beide kanten zowel wit en zwart. Prachtig!

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

15 oktober 2011 | Door: Fonnie | 50-59 jaar | Leiden

Ik begon bijna aan mezelf te twijfelen toen ik dit boek las. Ik las bijna uitsluitend lovende recensies over dit boek. Ben erin begonnen en gekomen tot pagina 243 en toen dacht ik: vind ik dit wel een goed boek, boeit het me en ik moest mezelf bekennen dat ik deze gedachte tijdens het lezen al meerdere malen had gehad en dus heb ik het boek gesloten en weggelegd met de gedachte dat ik het ooit nog wel eens uit zou lezen. Nu lees ik hier "gelukkig" ook andere lezers die er niet doorheen kwamen. Dat steunt me dan weer.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

6 oktober 2011 | Door: Tinq | 40-49 jaar | Westland

Jeemig, vanmorgen uitgelezen en nu nog onder de indruk. Wat een goed boek. En dan wetende dat dit zo rond 1963/1964 zich echt afspeelde. Het lijkt wel 1800 zoals de verhoudingen tussen blank en zwart zijn, maar het is dus nog niet zo lang geleden.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

2 oktober 2011 | Door: LezerM | 20-29 jaar

Een keukenmeidenroman is de Nederlandse vertaling van The Help van Kathryn Stockett. Zoals zo vaak is de Engelse titel sterker en in dit geval sluit die ook beter aan bij de titel van het boek dat door de hoofdpersonages wordt geschreven. Het boek vertelt het verhaal van drie vrouwen uit het Jackson, Mississippi van de jaren '60. Een tijd waarin in het zuiden van de Verenigde Staten nog een absolute rassenscheiding bestond. Het boek wisselt van perspectief tussen Skeeter, Aibileen en Minny. De 23-jarige Skeeter is pas afgestudeerd, maar nog steeds niet getrouwd. Ze heeft de droom om journaliste te worden en besluit een roman te schrijven over de wereld van de zwarte hulpen die in vrijwel ieder blank huishouden te vinden zijn. De eerste hulp die ondanks alle gevaren toezegt, is Aibileen. Zij heeft drie jaar geleden haar zoon verloren en sindsdien groeit de opstand in haar, maar tot op heden heeft ze zich nog nooit tegen haar mevrouw durven verzetten en haalt ze voldoening uit de opvoeding van de blanke kinderen aan wie ze al haar liefde geeft. Haar tegenpool is haar vriendin Minny, die steeds maar weer ontslagen wordt omdat ze een grote mond opzet tegen haar blanke mevrouwen. Zelfs tegen Miss Hilly, de verschrikking van iedere zwarte hulp. Samen komen ze in stille opstand tegen al het onrecht in hun omgeving en schrijven ze over de vernederingen die de zwarte hulpen moeten doorstaan. Kathryn slaagt erin om haar verhaal tot leven te wekken: de personages zijn realistisch, het dreigende noodlot is voelbaar en de hitte van Jackson dampt van de pagina's af. Het boek kabbelt een beetje voort zonder opbouw naar heftige spanningsmomenten, maar dit stoort geen moment. De spanning blijft de gehele tijd onder het oppervlak aanwezig, vanwege het mogelijke ontslag en de gewelddadigheden die de hoofdpersonen te wachten staat als het geheim van hun boek uitkomt. Het boek geeft de nodige trieste, heftige en ontroerende momenten, maar heeft geen negatieve sfeer. Want ook de humor, liefde en gezelligheid spat van de pagina's af. Een happy end en de nodige, clichematige levenslessen (van binnen zijn we allemaal hetzelfde, etc.) zijn dan ook onvermijdelijk. Hoe goed de drie hoofdpersonages ook uitgewerkt zijn, zo vlak blijven veel andere bijfiguren. De mevrouw van Aibileen is een oppervlakkige vrouw die niet om haar eigen kinderen geeft en Miss Hilly is door en door slecht. Andere vrouwen blijken nog wel enige sympathie voor hun zwarte hulp te koesteren, maar zijn niet van groot belang in het boek. De weinige mannen die voorbij komen, dienen slechts als decor en zijn karakterloos. Toch heeft dit alles me bij het lezen weinig gestoord, omdat de belangrijkste personages zo goed waren neergezet dat ze het verhaal konden dragen. Een keukenmeidenroman is een boek waarbij je kunt huilen en lachen. Het is je moeilijk voor te stellen dat de samenleving er veertig jaar geleden nog zo uitzag. Een prachtig debuut van Kathryn Stockett, een aanrader!

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

23 augustus 2011 | Door: Lampers | 40-49 jaar

Lang geleden dat ik zo'n mooi en meeslepend verhaal heb gelezen. Ongelooflijk dat dit allemaal nog niet eens zo lang geleden gebeurd is ! Begin je eenmaal met lezen, dan kun je niet meer stoppen. Om te lachen, je te verbazen, je heel boos te maken om het onrecht en zeker ook om te huilen. Een absolute aanrader !!!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (1) | Ongepast?

12 augustus 2011 | Door: vanEp | 20-29 jaar | Drenthe

Alle recensies voor mij zeggen het eigenlijk al: dit is een heerlijk boek dat gelezen moet worden! De schrijfstijl is makkelijk en toegankelijk, waardoor je lekker snel in het verhaal zit. Het boek vertelt het verhaal vanuit 3 personages: Minny (hulp), Aibileen (hulp) en miss Skeeter (schrijfster en blanke "mevrouw"). Elk hoofdstuk vertelt het verhaal vanuit een ander personage, maar zonder te blijven hangen in de tijd. Door het lezen van een hoofdstuk wordt ook genoeg duidelijk om de verhaallijnen van de andere personages te blijven volgen. Het verhaal geeft een goede les over Zuid-USA van de jaren 60 en de grote verschillen in rassenscheiding en politieke gevoeligheid hierin. Het is bizar om te lezen dat dergelijke omgangsvormen eigenlijk nog maar zo kort geleden heel gewoon waren. Na het lezen van dit boek sta ik toch nog even extra stil bij het feit dat we ontzettend dankbaar moeten zijn voor de vrije samenleving die we nu hebben. Wat ik erg mooi vind aan dit boek dat zowel droevige als liefdevolle relaties en momenten worden beschreven. De nadruk ligt wel voornamelijk bij het negatieve, wat een enorme eye-opener is. Maar er was in het verhaal ook erg veel liefde tussen de zwarte hulp en haar blanke gezin. Ook erg veel spannende momenten, zullen er genoeg hulpen mee willen werken aan het boek en komen hun blanke mevrouwen er niet achter! Kortom: een aangrijpend boek waar ik zelf een week na uitlezen nog steeds aan terug denk. Een boek dat niet mag ontbreken in je boekenkast!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

5 augustus 2011 | Door: Gonnah | 60-69 jaar

Kreeg dit boek te leen van mijn schoondochter en las het bijna in één adem uit. Kort daarop bijeenkomst van leesclub en ik beval dit boek aan, niet wetend dat het kennelijk een bestseller was en vele malen gereserveerd in bieb en dus gekocht. Leesclub: goed gelezen en verontwaardiging over werkgeefsters en bewondering voor de moed van de keukenmeiden en de schrijfster; dus een grote plus. Mijn eigen oordeel: goede verhaallijn en boeiend om te lezen. Kende deze situatie in Amerika uit zestigerjaren helemaal niet. Dus ook een eye opener. Wat misschien grappig is: ben nu bezig een beschrijving te geven van mijn ervaringen met 'personeel' in Indonesia als kind en later als volwassene. Situatie in Amerika: werkgeefsters beschouwen zich als alleswetende autochtonen en de helps als onwetende voormalige slaven. Situatie in Indonesia: werkgeefsters zijn duidelijk allochtoon, oftewel expats. de bedienden zijn autochtoon, maar gewend om te 'dienen'. Gevolg: sommige werkgeefsters keken neer op onwetenden, anderen hielden rekening met cultuur en lieten of laten deze mensen in hun waarde. Kortom: een zeer lezenswaardig en boeiend boek en je wordt er wijzer van.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (1) | Ongepast?

1 augustus 2011 | Door: dikkeJoyce | 40-49 jaar | Den Haag

wat een zalig zomerboek, als je het weg legt blijft het naar je knipogen, je moet gewoon verder lezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (1) | Ongepast?

31 juli 2011 | Door: L1ND4 | 20-29 jaar | Ede

Wat een prachtig boek!! Het verhaal uit die tijd kun je je nu gewoon niet meer voorstellen... Zelf heb ik die tijd bij lange na niet mee gemaakt, maar het zet je wel aan het denken.. Wat moet dat erg geweest zijn! Prachtig geschreven, ontroerend en humoristisch! Een boek om heerlijk bij te lachen en te janken! Heel knap gedaan! Zeker voor een debuut!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

15 juli 2011 | Door: schooljuf

In het begin moest ik er even een beetje 'inkomen'. Ik vond het erg leuk om vanuit de verschillende personen steeds te lezen (al was dat af en toe wel ff omschakelen). Het is echt een heerlijk boek om te lezen! Leuk en makkelijk geschreven en je wilt eigenlijk niet stoppen... Ik heb dit boek gelezen op aanraden van iemand uit de bibliotheek en heb het ook verschillende mensen al aangeraden om te lezen. Je zult er geen spijt van krijgen!

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

20 juni 2011 | Door: BusyLizzy | 30-39 jaar

Ik heb dit boek bijna in één ruk uitgelezen: ontroerend, grappig, meeslepend en historisch interessant. Het schetst echt een treffend beeld van de strijd van zwarten om een volwaardige plaats in de Amerikaanse maatschappij, zonder saai of belerend te zijn. Een aanrader!!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

17 juni 2011 | Door: SandraP | 30-39 jaar | ROTTERDAM

Ik ben altijd al een boekenwurm geweest,maar dit is toch 1 van de beste boeken dat ik ooit gelezen heb. Grappig geschreven de uitspraken van de negerinnen hebben me echt in een deuk doen liggen.Zo kan ik wel eindeloos doorgaan, maar je moet het zelf lezen om de sfeer van die tijd te proeven. GEWELDIG gewoon

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

3 juni 2011 | Door: Wambor | 14-19 jaar

Dit is echt het leukste en misschien ook wel het mooiste boek dat ik ooit gelezen heb. Echt geweldig!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (1) | Ongepast?

31 mei 2011 | Door: Irissss | 14-19 jaar

Wat een geweldig boek is dit. Ik ben pas 16 en lees meestal niet veel, maar dit boek kan ik gewoon niet wegleggen. Interessant om over de situatie van toen te lezen, het geeft zo duidelijk weer hoe het was. Echt een aanrader.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

30 mei 2011 | Door: Carlin | 40-49 jaar | Utrecht

Stockett schrijft zo simpel en leuk dat het moeilijk is dit boek weg te leggen. Leuk om te lezen over die tijd en situatie, maar vooral hartveroverende hoofdpersonen. Dit jaar is dit het verjaardagscadeau dat mijn vriendinnen krijgen!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 mei 2011 | Door: Jolanda63 | 40-49 jaar

Een heel mooi boek. Je leest het in een adem uit. Het is op een pakkende manier geschreven en je kunt je er helemaal in verplaatsen!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?