Een lichaam van lood

Bijna iedereen die kanker heeft is moe. Ongeveer de helft van de kankerpatiënten geneest, maar bij lang niet iedereen verdwijnt de vermoeidheid. Veel ex-kankerpatiënten beschikken over veel minder energie dan voor de ziekte, zonder duidelijk zicht op herstel. De mogelijkheden van het lichaam lijken drastisch ingeperkt, alsof de rek uit het lijf is; het elastiek is uitgelubberd. Door de veranderde lichamelijke conditie ligt uitputting steeds op de loer.

Vermoeidheid na kanker is buitengewoon ingrijpend en heeft invloed op het hele bestaan. Fulltime werken is vaak niet meer mogelijk. Favoriete hobby's worden ingeruild voor bezigheden die minder energie vergen. De vrienden- en kennissen kring wordt vaak veel kleiner.

Sinds de eerste verschijning van Een lichaam van lood tien jaar geleden is er veel verbeterd. Voor ex-kankerpatiënten zijn er nu revalidatieprogramma's; helaas helpen die lang niet iedereen van vermoeidheid af. Er is een cognitieve gedragstherapie die genezing brengt voor driekwart van de exkanker patiënten – een enorme winst. Daarmee is de situatie wezenlijk anders dan tien jaar geleden.

Voorheen was de boodschap: luister naar je lichaam en leer leven met vermoeidheid. Dat moet nog steeds, want oververmoeid raken is funest. Maar nu is het ook: houd je conditie op peil en blijf actief.

Maria Hendriks is journalist en was voor haar pensioen werkzaam bij de Volkskrant. Ze was daarnaast jarenlang actief voor de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties (NFK). In 1994 verscheen haar boek Wees blij
dat je nog leeft over de periode na genezing van kanker. In 2000 verscheen de eerste druk van Een lichaam van lood. Deze derde druk is een geheel herziene versie.