Een nieuw verleden

In onze tijd worden we aangespoord om misdaden actief en voordurend te gedenken: genociden, terroristische aanslagen, ernstig persoonlijk onrecht. Miroslav Volf betoogt in dit boek daarentegen dat juist het loslaten van zulke herinneringen – onder zekere voorwaarden – het beste kan zijn. Hoewel je alleen door herinneringen aan misdaden levend te houden, ertegen kunt vechten, merkt Volf op dat er te veel manieren zijn dat onjuist herinneren. Hierdoor zullen de misdaden eerder doorgaan dan dat je ze voorkomt: 'het rechtvaardige zwaard van het geheugen hakt maar al te vaak juist het goede dat het wil beschermen af'. Hij argumenteert dat wanneer je op de juiste wijze herinnert, dat gevolgen heeft voor jezelf als slachtoffer, maar ook voor de dader en de gemeenschap in het algemeen. Aan de basis van dit boek ligt Mirslav Volfs worsteling met zijn eigen verleden in communistisch Joegoslavië. Theologische inzichten wijzen hem de weg naar een juiste wijze van herinneren, zodat dat geen bron kwelling meer is, maar een bron van heling. Met groot invoelend vermogen en helder argumenterend brengt hij met Een nieuw verleden een gesprek op gang dat moeilijk te negeren is.