Europese architectuur vanaf 1890

Dit rijk geïllustreerde boek geeft een overzicht van de voornaamste ontwikkelingen in de Europese architectuur vanaf het einde van de negentiende eeuw tot nu. Voor het eerst wordt ook de bouwkunst van Centraal- en Oost-Europa belicht.

Echt Europees
In de geschiedschrijving van de Europese en westerse architectuur van de twintigste eeuw is altijd zwaar de nadruk gelegd op de West-Europese bouwkunst. En gedurende de periode van het IJzeren Gordijn waren de ontwikkelingen in Oost-Europa aan het oog van de West- Europeanen onttrokken. Ondanks deze tweedeling kan toch gesproken worden van echte Europese architectuur.

Vorm geven aan maatschappelijke ontwikkelingen
Vanaf het einde van de negentiende eeuw, als de Europese steden explosief groeien, ontwikkelt zich een specifiek Europese architectuur. Architecten in Europa proberen met hun gebouwen de ontwikkelingen in de samenleving vorm te geven: Deconstructivistische gebouwen als het Guggenheim-museum in Bilbao om uitdrukking te geven aan de verwarrende en onzekere maatschappij van nu; potige communistische gebouwen als voorbeeld voor de hardwerkende arbeiders van toen; en lichtvoetige en eenvoudige Bauhaus-architectuur zodat iedereen in een gezond huis kon wonen.

Auteursinformatie
Hans Ibelings is architectuurhistoricus en hoofdredacteur van A10, een internationaal tijdschrift voor nieuwe Europese architectuur. Het tijdschrift A10, de bijbehorende website en het A10- jaarboek besteden sinds 2004 uitgebreid aandacht aan de ontwikkelingen in de hedendaagse Europese architectuur, daarbij inbegrepen Centraal- en Oost-Europa.