Geen Zee Maar Water

Recensie(s)

Deze roman gaat over een actueel thema: politieke plannen om land op te offeren voor water (in dit geval in de Wieringermeer) en de weerstand vanuit milieu-activistische kringen. Het boek kent drie invalshoeken. Allereerst het politieke succes van de gedreven staatssecretaris Annet de Goede. Zij richt een nieuwe politieke stroming op, die vastgeroeste ideeen wil doorbreken. Haar snel groeiende populariteit staat in schril contrast met de gevolgen van haar plannen voor haar familie, die in de polder woont. De tweede invalshoek verhaalt de lotgevallen van de zwakbegaafde Bennie, die in een ponthuisje woont. In dit deel van de roman beschrijft IJlander de consequenties voor direct betrokkenen als men grote delen van het omringende land wil laten onderlopen. Het derde deel van het boek is het meest spannend, als milieu-activisten zware middelen inzetten om de waterplannen die Annet heeft, te dwarsbomen. De roman is enerzijds licht-ironisch over de politiek; anderzijds is de ingetogen schrijfstijl te beschouwen als een liefdesverklaring aan het Hollandse landschap met zijn rustig meanderende rivieren en prachtige luchten. Een oerdegelijke Nederlandse roman met een prachtige schets van een poldergemeenschap. De auteur (1947) ontving al diverse prijzen voor zijn romans. Kleine druk.

Lennie Haarsma