Het eiland onder de zee

Beschrijving

Volledige beschrijving

Inkijkexemplaar (13)

Alle reviews (29)

Gemiddelde beoordeling:

 Mooi boek, echte Allende

11 juni 2010 | Door: Paula | 40-49 jaar

Heerlijk weer een nieuw boek van mijn favoriete auteur!! De reacties waren zo veelbelovend dat ik er opgetogen aan begon. Dit zou haar kroon op het werk zijn. Het is inderdaad weer een echt Allende boek; heerlijk, meeslepend geschreven, een mooi, indrukwekkend verhaal. Die Allende weet hoe je een verhaal moet vertellen! Het is op historische gebeurtenissen georiënteerd, waardoor ze zich genoodzaakt zag veel politieke ontwikkelingen te duiden. Die stukken is vond ik oninteressant en lastig te volgen. Zij moet over mensen schrijven want dat kan ze als geen ander. Toch was ik uiteindelijk ietwat teleurgesteld. Het boek wist me niet te roeren, wat ik wel had bij zoveel andere boeken van haar. Natuurlijk is het boek een aanrader, maar als ik iemand die nog niets van haar heeft gelezen een boek van haar moet aanraden, zal het zeker niet deze zijn. Ook al gebeuren er vreselijk heftige dingen in het boek, ik ben op het laatst niet zo betrokken bij de personen dat ze me tot in het diepste raken.

Vond je deze review nuttig? Ja (3) | Nee (0) | Ongepast?

 Allende weer op haar best

10 augustus 2011 | Door: Jan2002 | 50-59 jaar

Het eiland onder de zee is een prachtig, meeslepend verhaal, dat het verhaal van de slavin Zarité vertelt op het eiland Saint-Domingue (het huidige Haïti). Los van het verhaal over Zarité geeft het boek een goed inzicht in het slavenbestaan op de tabaksplantages, de ontstaansgeschiedenis van Haïti en de opkomst van Louisiana als slavernijstaat. De verteltrant van Allende is ook in dit boek weer onmiskenbaar. Jammer is dat het verhaal soms tergend langzaam verloopt en op andere momenten met 'zevenmijlslaarzen' voortschiet; dit had wat mij betreft wat beter in balans mogen zijn. Niettemin een must voor alle Allende-fans.

Pluspunten: meeslepend verhaal, historisch interessant
Minpunten: teveel tempowisselingen

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (32)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: j de vries 3 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 11,00
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Lieke van Liempt 9 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 11,50
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Evi Hazebroek 0 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 11,50

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

Isabel Allende

Taal

Nederlands

Vertaald door

Rikkie Degenaar

Afmetingen

42x231x152 mm

Gewicht

713 gr

Druk

1

ISBN10

9028423400

ISBN13

9789028423404

Je vindt dit boek in

Categorieën

Nederlandse boeken > Literatuur > Romans

Trefwoord(en)

Slavernij

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (29)

16 januari 2012 | Door: RienZ | 40-49 jaar

Op zijn plantage is Valmorain de meester, wanneer hij gaat trouwen heeft hij hulp nodig in de huishouding en voor zijn vrouw een speciale vertrouwelinge, de jonge slavin Zarité krijgt deze rol toebedeeld. In deze exotische, mystieke omgeving die kleurrijk beschreven wordt, verweeft de schrijfster het lot van Zarité met de feitelijke geschiedenis van Haïti. De erbarmelijke omstandigheden onder de slavernij, het schrikbewind van de blanke kolonisten, het klassenverschil tussen de rijken en de allerarmsten komt ook tot uiting in de verhouding van Zarité tot haar meester Toulouse Valmorain. Als er liefde opbloeit bloedt het moederhart van Zarité, ze zal moeten kiezen tussen haar kinderen en haar geliefde. Met een belofte van vrijheid en het verlangen ernaar maakt Zarité de grote reis naar Cuba en later naar New Orleans.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

2 december 2011 | Door: Enthousiasteling1026

"Dans, Zarité, dans, want de slaaf die danst is vrij." En gedanst heeft Zarité - Tété - op het ritme van de trommel van haar leven, vol overgave en vuur met een liefdevol sterk hart, dwars door alle moeilijkheden en beproevingen en verliezen heen, waaronder zij in haar jarenlange slavenbestaan gebukt ging. Door haar grote innerlijke kracht, die zich al uitte aan het prille begin van haar leven toen ze tegen alle verwachtingen in gezond geboren werd ondanks de poging van haar biologische moeder om zichzelf te aborteren, stijgt ze keer op keer uit boven haar angsten en pijn en verdriet en blijft ze standvastig vasthouden aan haar onmogelijk lijkende droom om eens als vrije mulattin te kunnen leven. Deze vrijheidsdroom schijnt als een heldere etoile aan het firmament van haar verlangen en wijst haar de weg vanaf de plantage Saint-Lazare van haar meester Toulouse Valmorain op het eiland Saint-Domingue (de latere eerste vrije Zwarte Republiek Haïti) naar de Nieuwe Wereld, Louisiana, waar uiteindelijk haar langgekoesterde wens in vervulling gaat en zij, na talloze ontberingen te hebben geleden, als vrij mens met haar kinderen en kleinkinderen leeft. Via Zarité krijgt de lezer een onthutsende kijk in het gruwelijke bestaan dat de slaven op de plantages in de 18-eeuwse koloniën was beschoren, meedogenloos geregeerd door de zweep, honger en werk. Ook wordt de lezer een blik gegund op de politieke situatie in die tijd. De Amerikaanse onafhankelijksstrijd en losmaking als kolonie van het moederland Engeland, gevolgd door de Franse Revolutie met zijn inspirerende en idealistische leuze gelijkheid, vrijheid en broederschap die zorgen voor een omwenteling in de gedachtengang van de slavengemeenschappen met opstanden op grote en kleine schaal tot gevolg. De roep om vrijheid binnen zwarte en blanke gemeenschappen die uiteindelijk zou zorgen voor afschaving van de slavernij, waardoor eindelijk een einde komt aan een verschrikkelijke periode van uitbuiting, buitensporige wreedheden en onderdrukking. Mijn eerste kennismaking met de auteur Isabel Allende en haar boeken blijkt boeiend met een bitterzoete, wat melancholieke afdronk die nog enige tijd blijft hangen alvorens te vervagen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

13 september 2011 | Door: Syrah | 40-49 jaar | Frankrijk

Weer een boek van Isabel Allende dat lekker wegleest, maar dat zoals helaas meerdere van haar boeken weinig diepgang heeft. De vertelstijl is bijzonder kleurrijk en sprekend, je waant je zo in de Caraïben ten tijde van de slavernij, maar de personages blijven erg oppervlakkig en het verloop van het verhaal is erg voorspelbaar. Toch vond ik het een prettig boek om te lezen, met name door de manier van schrijven die zo typerend is voor Allende. Maar de laatste jaren (vanaf "de stad van de wilde goden") lijkt het net of ze zich er zo snel mogelijk vanaf wil maken. Haar eerste boeken hadden veel meer diepgang en naar mijn gevoel besteedde ze veel meer aandacht aan haar verhalen. De personages waren ook interessanter en beter uitgewerkt. Jammer dat ze niet wat meer tijd neemt voor haar boeken.

Pluspunten: meeslepend verhaal, spannend
Minpunten: voorspelbaar, geen diepgang

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 augustus 2011 | Door: Mireille70 | 40-49 jaar | Gorinchem

Haïti, eind 18de eeuw. Om aan de explosief groeiende suikerbehoefte van Europa te voldoen, zijn grote delen van dit Caribische eiland ontbost en is de oorspronkelijke Indiaanse bevolking vermoord. Er zijn immense suikerrietplantages aangelegd die onder de vreselijkste omstandigheden bewerkt worden door uit Afrika geïmporteerde slaven. Eén van die Haïtiaanse slaven is Zarité. Zij is geboren uit een Senegalese moeder die zwanger van haar raakte nadat ze tijdens de overtocht van Afrika naar Haïti verkracht is door een bemanningslid van een slavenschip, een lot dat iedere vrouwelijke slaaf ten deel valt. Zarité heeft ‘het geluk’ als meisje van negen in de huishouding van plantagebezitter Toulouse Valmorain terecht te komen, waardoor ze ontsnapt aan het trieste lot van slaaf op de suikerrietvelden. Ze zorgt voor zijn steeds verwarder rakende vrouw en zijn zoontje. Vanaf haar elfde jaar moet ze ook seksueel tot Valmorains’ beschikking staan. De plantageslaven schikken zich niet allemaal even makkelijk in hun vreselijke lot, sommigen ontsnappen en verenigen zich in de bergen, waar ze een opstand beramen. Terwijl in het moederland Frankrijk de revolutie woedt, worden de rijke blanken op Haïti opgeschrikt door een slavenopstand. Zij die weten te ontsnappen aan de wraak van hun slaven, vluchten naar Cuba en Louisiana. Zarité krijgt tijdens de opstand de kans te ontsnappen aan Toulouse Valmorain, maar kiest ervoor bij hem en het dochtertje dat ze met hem heeft, te blijven. Samen ontvluchten ze Haïti en komen uiteindelijk in New Orleans terecht, dat dan nog Frans is. Valmorain begint weer een nieuwe suikerplantage, terwijl Zarité van zichzelf en haar dochter uiteindelijk ‘vrije mulatten’ weet te maken. Alle elementen die zo typisch zijn voor de boeken van Isabel Allende zitten in dit boek: veel historische details, kleurige personages en een meeslepende vertelstijl. Het eiland onder de zee is een mooi verhaal, soms vreselijk bitter, soms zoet. Maar Isabel Allende’s zoet is zoet van het beste soort!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

16 augustus 2011 | Door: leesfriek | 40-49 jaar | Frentsjer

Erg indrukwekkend boek,over de slavernij , leest vlot,mooi geschreven.Een boek wat je in 1 ruk uitleest, Kortom koop dit boek !! een aanrader

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

15 augustus 2011 | Door: LezerM | 20-29 jaar

Het eiland onder zee is één van de laatste boeken van Isabel Allende. Ik had maar twee dagen nodig om het uit te lezen; ik kon het niet meer wegleggen. Het boek vertelt het verhaal van de slavin Zarité - meestal Tété genoemd. Het verhaal begint als de negenjarige Tété wordt gekocht door de halfbloed prostituee Violette voor haar favoriete klant Toulouse Valmorain, eigenaar van een suikerplantage op het eiland Saint-Domingue (tegenwoordig Haiti). Tété moet uiteindelijk niet alleen voor zijn krankzinnige Spaanse echtgenote zorgen, maar wordt ook iedere avond in het bed van de Fransman bevolen. Hij neemt haar hun eerste kind af, waarop zij al haar moederliefde stort op Maurice, het zoontje van Valmorain en zijn echtgenote, en later op haar eigen dochtertje Rosette. Als de slavenopstand uitbreekt, kan ze Maurice en Rosette niet aan hun lot overlaten en besluit ze haar baas te redden in ruil voor de vrijheid van haar en haar dochtertje. Als Valmorain eenmaal een nieuw leven heeft opgebouwd in New Orleans, blijkt hij echter niet bereid zijn belofte na te komen. Grappig detail: de piraten Jean en Pierre Lafitte die we in Allende's boek Zorro tegenkwamen, komen in dit verhaal ook nog even langs. Het eiland onder zee is opgebouwd uit twee delen die zich afspelen in achtereenvolgens Saint-Domingue en New Orleans. Naast het aangrijpende verhaal van Tété krijgt de lezer de nodige geschiedenis mee van Saint-Domingue; Allende geeft gedetailleerd de verschillende fasen en gevechten in de bloedige slavenopstand weer. In het tweede deel wordt een uitgebreid tijdsbeeld geschetst van New Orleans, waar weliswaar veel vrije kleurlingen wonen, maar slavernij nog steeds geaccepteerd is en blanken ver boven hen verheven zijn. De schrijfster geeft hiermee een uitgebreid beeld neer van de politiek, omgangsvormen en slavernij eind achttiende eeuw. Over het algemeen is dit boeiend en een noodzakelijke en goede aanvulling op het verhaal, maar af en toe ook wat langdradig. Het boek wordt niet volledig uit het perspectief van Tété geschreven - al maakt de schrijfster wel duidelijk dat het verhaal verteld wordt 'zoals zij het zich herinnert' - waardoor ook de levens van bijvoorbeeld Valmorain, Violette en Maurice verteld worden. De gedachten van Valmorain over slavernij en standenverschillen zijn behoorlijk kortzichtig: zwarten zijn enkel geschikt voor werken, kennen geen liefde, zijn niet intelligent, kortom: het zijn net beesten. Dat is dan ook precies hoe hij zijn slaven laat behandelen, als is hij wel milder voor ze dan andere slaveneigenaren, omdat dat de productie bevordert. Naast de kortzichtige Valmorain voert Allende ook nog enkele andere oppervlakkige bijfiguren op: vrijheidsstrijder en geheime liefde Gambo, de hebzuchtige en egoistische tweede echtgenote van Valmorain, kruidenvrouwtje Rose, de Spaanse schoonbroer en schurk Sancho, etc. Zoals we van Allende gewend zijn, zijn daarnaast de verschillende vrouwen in Het eiland onder zee stuk voor stuk sterk, dapper en zelfstandig. Violette bijvoorbeeld kiest heel bewust voor haar bestaan als prostituee, omdat ze geniet van alle aandacht, de rijkdom en het uitgaansleven. En de geheime, zwarte echtgenote van de blanke arts Parmentier kan ook makkelijk haar eigen boontjes doppen en verdient met haar naaiatelier genoeg geld om in het onderhoud van het hele gezin te voorzien. Tété zelf spant natuurlijk de kroon met haar heldhaftige optreden tijdens de slavenopstand, haar grenzenloze liefde voor de kinderen en haar onafgebroken strijd voor haar vrijheid. De personages zijn dus niet bijster origineel en diepgaand, maar door het meeslepende verhaal heeft dat me niet gestoord. Het verhaal is erg aangrijpend en weet de lezer al snel te pakken. De schrijfstijl is over het algemeen erg fijn, dus al met al is Het eiland onder zee een heerlijk boek en een echte aanrader voor de Allende-fans.

Pluspunten: goede verhaallijn, meeslepend verhaal
Minpunten: geen diepgang, oppervlakkige personages

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

10 augustus 2011 | Door: Jan2002 | 50-59 jaar

Het eiland onder de zee is een prachtig, meeslepend verhaal, dat het verhaal van de slavin Zarité vertelt op het eiland Saint-Domingue (het huidige Haïti). Los van het verhaal over Zarité geeft het boek een goed inzicht in het slavenbestaan op de tabaksplantages, de ontstaansgeschiedenis van Haïti en de opkomst van Louisiana als slavernijstaat. De verteltrant van Allende is ook in dit boek weer onmiskenbaar. Jammer is dat het verhaal soms tergend langzaam verloopt en op andere momenten met 'zevenmijlslaarzen' voortschiet; dit had wat mij betreft wat beter in balans mogen zijn. Niettemin een must voor alle Allende-fans.

Pluspunten: meeslepend verhaal, historisch interessant
Minpunten: teveel tempowisselingen

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

13 juli 2011 | Door: MiMu | 40-49 jaar

Een geweldig boek van rasvertelster Allende. Het boek leest als een trein en en passant krijg je veel (historische) informatie mee over de slavernij tijd. Een absolute aanrader!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

2 juli 2011 | Door: Hansvanb | 50-59 jaar | Veldhoven

Ik heb het boek in een weekend uitgelezen! Het boeit vanaf de eerste pagina en je leeft helemaal mee met Zarite. Het schetst een realistisch beeld van de slavernij op de Dominicaanse Republiek en neemt je mee naar het leven in de 18e eeuw met alle etiquette, levensomsandigheden en intriges die bij die tijd passen. De verhoudingen tussen de slaven en blanken komen steeds meer onder druk te staan en het komt steeds dichter bij een uitbarsting. Je voelt de spanning bijna als je het boek aan het lezen bent en de sympathie voor Zarite en de andere slaven en zwarte mensen groeit. Het is het meest boeiende boek dat ik in tijden heb gelezen!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 april 2011 | Door: Tinkerbelle | 40-49 jaar | Nederland

'Het eiland onder de zee' is een meeslepend, aangrijpend en zeer boeiende vertelling over de periode van slavernij in Haiti. Na het lezen van dit boek begrijp je beter hoe een land als Haiti in elkaar zit. Ook geeft het een goed beeld van het leven van slaven. Schitterend boek, ik kon het slechts met moeite wegleggen en wilde steeds verder lezen. Isabel Allende heeft wederom een pareltje afgeleverd.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

4 april 2011 | Door: Goose | 40-49 jaar

Net als andere lezers moest ik er even in komen. Toen dat eenmaal was gebeurd vond ik het een prachtig en indrukwekkend verhaal. Wat mij betreft was een verklarend woordenlijstje geen overbodige luxe geweest. Sommige begrippen waren mij niet meteen duidelijk. Desalniettemin een aanrader!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

16 februari 2011 | Door: Bode | 40-49 jaar

Het eiland onder de zee is een geweldig verhaal over de slavernij en hoe de blanken de zwarte mensen beschouwen en hoe het er in die tijd (18de eeuw) aan toe ging. Hoe de verandering van slavernij naar het verlangen om een vrij mens te zijn word beschreven. Een meeslepend verhaal uit het gezichtspunt geschreven van een slavin die uiteindelijk haar vrijheid krijgt. Hoe de liefde en relaties tussen de mensen omschreven wordt is erg mooi. Zeer de moeite waard om het te lezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

16 februari 2011 | Door: Elscm | 40-49 jaar

Isabel Allende schrijft met hele lange zinnen. Na meerdere keren lezen kwam ik soms nog niet uit. Toen ik erachter kwam dit het slecht vertaald was en over de fouten heen las, ging het makkelijker. Een voorspelbaar boek, maar blij dat de slavenhandel achter de rug is.

Pluspunten:
Minpunten: saai, te lange zinnen, voorspelbaar

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

29 januari 2011 | Door: Sedonia | 50-59 jaar

Het eiland onder de zee is wederom een boek van Isabel Allende waar je niet mee kunt stoppen als je begint. Het is een ontroerend verhaal waarbij de personen geloofwaardig worden beschreven. Na het lezen ben je dankbaar dat je in de hedendaagse tijd en cultuur leeft.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

19 december 2010 | Door: JennyD | 30-39 jaar | Zoetermeer

In tegenstelling tot andere lezers zou ik dit niet omschrijven als het beste boek van Allende. In tegendeel. De verteltrant was weliswaar typisch te noemen, maar het verhaal was vaak voorspelbaar en soms zelfs saai. Bepaalde stukken waren uitvoerig uitgewerkt, in andere delen werden er echter weer in een hoog tempo gebeurtenissen opgesomd, zonder dat deze in het verhaal goed uitgewerkt werden. Vooral naar het einde toe, herhaalt zich dit en dat heb ik als zeer storend ervaren. Het boek was mooier geworden als Allende meer tijd had genomen en een bepaalde continuiteit had gehandhaafd. Misschien was het boek dan te dik geworden, maar je had uit dit verhaal makkelijk meerdere delen kunnen halen... Ik heb betere boeken gelezen van Allende, ook qua karakterschetsen en psychologische achtergronden. Het eiland onder de zee is helaas niet meer dan een redelijk simplistisch verhaal, het leest makkelijk, maar voegt weinig toe.

Pluspunten:
Minpunten: saai, geen diepgang, voorspelbaar

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

13 december 2010 | Door: WurmDinges | 20-29 jaar

Afgelopen zomer heb ik het boek op aanraden gelezen. Ik ben normaal niet zo van verhalen die in het verleden afspelen, maar deze vond ik erg mooi! Het is in het begin even inkomen met al die verschillende namen, maar aangezien dit niet een boek is wat je na 1 hoofdstuk weglegd, komt dat wel goed. Je gaat het verhaal voor je zien alsof je er van bovenaf op kijkt. Ook als je even niet aan het lezen bent blijft het boek in je gedachten hangen. dat vind ik knap.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

19 september 2010 | Door: analetter | 40-49 jaar | Arnhem

Dit verhaal is opgesplitst in twee delen: de eerste helft loopt van 1770 tot 1793 en speelt in Saint-Domingue (nu Haïti genaamd), de tweede helft loopt van 1793 tot 1810 en speelt in Louisiana (destijds Franssprekend, maar aanvankelijk onder Spaans bewind). Het wordt chronologisch verteld, deels door een verteller in de tegenwoordige tijd, deels door de slavin Zarité in de verleden tijd "zoals zij het zich herinnert". Zarité, ook wel Tété genoemd is slavin op de suikerplantage van haar meester Valmorain. Wanneer Frankrijk een republiek wordt en in dat land de slavernij wordt afgeschaft, komen de slaven in de Franse kolonie in het noorden van Saint-Domingue in opstand. Zarité vlucht met haar geliefde (een ex-slaaf en nu rebel), haar meester en diens kinderen (van wie één ook haar kind is) naar Cuba. Zij komen bij de broer van haar meester aan, die een landgoed in Louisiana gekocht heeft met het doel daar een suikerplantage te beginnen. Zo vluchten zij verder met andere slaven naar Amerika. Aanvankelijk verbetert de situatie voor Zarité daar niet. Ondanks dat Valmorain haar vrijlating beloofd heeft omdat ze hem en de kinderen gered heeft, ten koste van de relatie met haar geliefde, houdt hij zich niet aan die belofte. In 1801 verkoopt Napoleon het gebied Louisiana aan de Amerikanen, terwijl Saint-Domingue tot de onafhankelijke zwarte republiek Haïti uitgeroepen wordt. Later wil de zoon van Zarité in Boston tegen de slavernij gaan vechten, maar door persoonlijke problemen komt het niet zover. Een aardig stukje geschiedenis over de slavernij dus in dit verhaal, maar ook een mooi verhaal over Zarité en de mensen om haar heen. Zoals we van Isabel Allende gewend zijn, hebben ook de doden, geesten en magie een rolletje. Wel een boek waar je even de tijd voor moet nemen, met telkens een kort stukje lezen kom je niet echt in het verhaal. En dit boek is je tijd zeker waard.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (1) | Ongepast?

8 september 2010 | Door: brandnetel | 70+ jaar | Oudenbosch

Een geweldig boeiend geschreven boek,vaak ook erg aangrijpend. Een aanbeveling waard Het is moeilijk weg te leggen ,je wilt het liefst maar door blijven lezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

31 augustus 2010 | Door: HenriR | 60-69 jaar | Breda

Fransman Toulouse Valmorain neemt de plantage van zijn vader op Saint Domingues (Tahiti) over. Uit zijn huwelijk met een Spaanse krijgt hij nakomeling Maurice; van zijn huisslavin TéTé een door hem aanvankelijk genegeerde dochter Rosette. De kinderen worden verliefd op elkaar. De 18e- eeuwse dubbele moraal, laat deze verhaallijn toe die zich rond deze hoofdpersonen en vele andere kleurrijke figuren afspeelt. Compleet met een slavenopstand. De Franse revolutie en napoleontische bewind worden als geschiedkundige achtergrond knap in het verhaal verweven. Mensen van Afrikaanse oorsprong worden niet als potentiële vrije burger, want niet als mens gezien. Allende schetst de uitwassen van die stelling in haar een Márquez waardige roman. De verhaallijn loopt soms wat schokkerig en voor een 21-eeuwse lezer haast onwaarschijnlijk. Met de inspiratie van de bevriende dokter door de lokale genezeres neemt Allende de medische kennis van die tijd op de hak. Ook is bijzonder de mengeling van het katholicisme en het vodoogeloof. Een bijzonder citaat in dit verband is: " liet me tot de maagd Maria bidden, een godin die niet danst en alleen maar huilt omdat ze haar zoon hebben gedood en omdat ze nooit het genot heeft gekend bij een man te liggen." TéTé vindt na achterlating van haar grote liefde troost in een nieuwe relatie in New Orleans, waar het tweede deel van het boek zich afspeelt. Van uit dat perspectief is de boektitel verklaarbaar. Het is van begin tot eind een boek dat je niet kunt negeren en ook via zoon Maurice wordt tegen de slavernij stelling genomen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

19 augustus 2010 | Door: Tinq | 30-39 jaar | Westland

Wat een prachtig, prachtig, ontzettend prachtig boek is dit. Ik zie een tv serie alá North and South al voor me, alleen nu bekeken door de ogen van een slaaf, ipv een rijke landheer. Wat een vreselijk leed ook die slavenij. Ik heb daar vroeger bij geschiedenis lessen, of zelf in andere boeken nog niet zoveel over gelezen of vernomen. Wat dat betreft is dit boek wel een eye-opener. Isabel Allende beschrijft het hele verhaal met een rijke illustratie, waardoor het verhaal helemaal begon te leven in mijn hoofd. Ik had moeite om het boek weg te leggen. Maar soms was dat ook wel weer nodig om het verhaal even te laten bezinken. Het is heel indrukwekkend.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (1) | Ongepast?