Het Slot

Het slot is te lezen als een droom: je moet ergens naartoe, dat is van het hoogste belang; aanvankelijk verloopt alles vlot, maar gaandeweg ontmoet je steeds meer hinderpalen en je wordt wakker zonder je doel te hebben bereikt. Maar de roman is ook een verbeelding van de staatsmacht: het centrum van die macht is te omcirkelen, niet te bereiken, laat staan te begrijpen. En daarmee zijn nog maar twee aspecten aangestipt van dit glasheldere, maar ondoorgrondelijke boek.De nieuwe vertaling is gebaseerd op Kafka's eigen tekst, dus zonder de stroomlijning die bezorger Max Brod de vroegere Duitse uitgaven had doen ondergaan.Wil Rouleaux in NRC Handelsblad over de nieuwe Amerika-vertaling: 'De eigenaardige toon die Kafka's roman in het Duits kenmerkt, soms vormelijk en bewust stijf - vooral als de hoofpersoon het woord voert -, dan weer heel speels, komt ook in de vertaling uitstekend tot zijn recht.'Willem Frederik Hermans: 'Kafka deed geen enkele poging zogenaamde echt levende figuren te scheppen, of na te bootsen hoe de mensen werkelijk praten. Toch ondergaat ieder die zich een beetje moeite getroost er zijn hoofd bij te houden, de spanning van zijn boeken als onuitputtelijk.In Das Schloss treden alle personages op als clown, als zielige hoeren, of op zijn minst als halfverdoofde krankzinnigen. Menigmaal liggen ze wegens vermoeidheid, ziekte of ouderdom in bed. Maar wanneer ze hun mond opendoen, lijken ze, van hoog tot laag, een volledige opleiding tot predikant, jezuïet of advocaat van kwade zaken te hebben gevolgd. Lange volzinnen met vele bijzinnen spreken ze feilloos uit en hoe marginaal hun logica soms ook is, met hoeveel kwade trouw ze de meest evidente feiten over het hoofd zien als dit in hun kraam te pas komt, aan argumenten hebben ze nooit gebrek. Door de over het algemeen zalvende toon die ze aanslaan, zal menigeen net op het eerste gezicht beseffen hoe slecht ze zijn. Wat krom is, wordt nog krommer gepraat en op den duur zo krom, dat het weer bij zijn punt