Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won

Recensie(s)

Het debuut van Ivo Victoria (1971) is een autobiografisch getinte ik-roman. Wisselend tussen toen en nu, en tussen fantasie en werkelijkheid, vertelt Ivo hoe zijn leven jarenlang aan elkaar hing van de verzinsels. Zo geloofde zijn schoolvriendje Dries er heilig in dat Ivo in het geheim een veelbelovend wielrenner was. Nu, na vele doodlopende wegen, keert hij terug naar zijn geboortedorp Edegem, op zoek naar de mensen van toen, om spijt te betuigen van zijn leugens. Per saldo gebeurt er weinig in het verhaal, het gaat dan ook vooral om de zeer oorspronkelijke, meeslepende schrijfstijl. Bloemrijk Vlaams taalgebruik wordt afgewisseld met afgepast proza. Hilarisch is het veel te volwassen toontje van de elfjarige Ivo, en intrigerend de vele wisselingen van tijd en locatie, die ontregelen en wakker houden. Het laatste deel van het boek drijft wel erg ver af van het oorspronkelijke verhaal, maar daar staat een krachtig commentaar op zijn/het leven tegenover, bijna een manifest voor het durven te geloven in dromen. Een warrig verhaal, niet altijd even consistent, maar vol humor en ontroering. Paperback; vrij kleine druk.

Jelmer Soes