In Een Handpalm

Recensie(s)

K. Michel (1958) is vooral bekend als dichter. In dit boek met mengelwerk staan naast verhaaltjes en beschouwingen ook enkele gedichten, ogenschijnlijk tussendoortjes. Bijzonder is de serie naamgedichten, in navolging van de Cree-indianen, voor wie elke naam het begin van een verhaal is. De laudatio op het boek 'Lessen in lyriek' van de inmiddels overleden poeziekenner Bronzwaer is ook verrassend, als reactie van een dichter op de theorie. In die lijn passen ook hommages aan de Poolse dichter Zbigniew Herbert, de Argentijn Cortazar, de Fransman Michaux en de Nederlandse dichter Ter Balkt. Het korte proza onttrekt zich aan rubriceringen: het bestaat uit waarnemingen (iemand zien kijken, iemand zien huilen), invallen, ergernissen (het taalgebruik van Balkenende of cultuurmanagers). Meestal tilt Michel niet zo zwaar aan de dingen, hij is als zijn meneertjes in de vroegere bundel Tingeling & Totus: in het voorbijgaan neemt hij van alles waar en doet daar verslag van. Een genre apart.

J.F. Vogelaar